قرآن
ﮏ
ﰼ
ﭜ ﭝ ١٢٢ ١٢٢ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ
ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ١٢٣ ١٢٣ ﭫ ﭬ ﭭ
ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ
ﭷ ١٢٤ ١٢٤ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ
ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ
١٢٥ ١٢٥ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ
ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ١٢٦ ١٢٦ ﮝ ﮞ
ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ١٢٧ ١٢٧
ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ
ﯓ ١٢٨ ١٢٨ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ
ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ١٢٩ ١٢٩ ﯨ
ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ
ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ١٣٠ ١٣٠ ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ
ﯺ ١٣١ ١٣١ ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ١٣٢ ١٣٢
وَلَقَدۡ نَصَرَكُمُ ٱللَّهُ بِبَدۡرٖ وَأَنتُمۡ أَذِلَّةٞۖ فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ ١٢٣
الله تعالی در ادامۀ قصۀ احد، قصۀ بدر را به این دلیل بیان کرد که هر چند مسلمانان در روز بدر از نظر افراد و تجهیزات کاملاً ضعیف بودند و کافران در اوج قدرت و نیرومندی قرار داشتند، الله تعالی مسلمانان را بر کافران پیروز گرداند و این امر بهترین دلیل است بر اینکه ثمرۀ توکل بر الله تعالی و صبر و تقوا عبارت است از پیروزی و یاریشدن و توفیق. قاسمی: 2/ 402.
پرسش: ذکر غزوۀ بدر پس از مبحث غزوۀ احد چه دلالتی دارد؟
بَلَىٰٓۚ إِن تَصۡبِرُواْ وَتَتَّقُواْ وَيَأۡتُوكُم مِّن فَوۡرِهِمۡ هَٰذَا يُمۡدِدۡكُمۡ رَبُّكُم بِخَمۡسَةِ ءَالَٰفٖ مِّنَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ مُسَوِّمِينَ ١٢٥
بیان فرمود که اگر صبر و تقوا داشته باشند، الله توسط فرشتگان به آنان یاری میرساند و در جنگ آنان را در برابر دشمنان پیروز میگرداند. ابن تیمیه: 2/ 135.
پرسش: توضیح دهید که صبر و تقوا چگونه سبب نزول فرشتگان برای یاری مومن میشود؟
وَمَا جَعَلَهُ ٱللَّهُ إِلَّا بُشۡرَىٰ لَكُمۡ وَلِتَطۡمَئِنَّ قُلُوبُكُم بِهِۦۗ وَمَا ٱلنَّصۡرُ إِلَّا مِنۡ عِندِ ٱللَّهِ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡحَكِيمِ ١٢٦
یعنی: الله تعالی فقط به این هدف فرشتگان را فرستاد و شما را از این امر آگاه کرد تا بشارتی برای شما و مایۀ پاکیزگی و آرامش دلهایتان باشد، وگرنه پیروزی فقط از جانب الله است که اگر بخواهد بدون شما و بدون نیاز به پیکار شما، از دشمنانش انتقام میگیرد؛ چنانکه پس از فرماندادن مومنان به پیکار، میفرماید: ﴿ذَٰلِكَۖ وَلَوۡ يَشَآءُ ٱللَّهُ لَٱنتَصَرَ مِنۡهُمۡ وَلَٰكِن لِّيَبۡلُوَاْ بَعۡضَكُم بِبَعۡضٖ﴾ [محمد: 4]؛ «و اگر الله میخواست از آنها انتقام میگرفت و لیکن (میخواهد) بعضی از شما را با بعضی دیگر بیازماید». ابن کثیر: 1/ 380.
پرسش: آیا پروردگارمان سبحانه و تعالی نیازی به مجاهدان دارد؟ مجاهد چه فایدهای از پاسخ این سؤال به دست میآورد؟
وَمَا جَعَلَهُ ٱللَّهُ إِلَّا بُشۡرَىٰ لَكُمۡ وَلِتَطۡمَئِنَّ قُلُوبُكُم بِهِۦۗ وَمَا ٱلنَّصۡرُ إِلَّا مِنۡ عِندِ ٱللَّهِ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡحَكِيمِ ١٢٦
﴿وَمَا جَعَلَهُ ٱللَّهُ﴾ یعنی: الله این وعده و مدد را قرار نداد، ﴿إِلَّا بُشۡرَىٰ لَكُمۡ﴾ جز بشارتی برایتان که به آن شاد شوید، ﴿وَلِتَطۡمَئِنَّ﴾ و تا آرامش گیرد ﴿قُلُوبُكُم بِهِۦ﴾ دلهایتان به آن و بر اثر فراوانی افراد دشمن و کمی افراد خودتان بیقرار نشوید، ﴿وَمَا ٱلنَّصۡرُ إِلَّا مِنۡ عِندِ ٱللَّهِ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡحَكِيمِ﴾ یعنی پیروزی را به فرشتگان و لشکریان ارجاع ندهید؛ بلکه پیروزی فقط از جانب الله است، پس از او یاری بخواهید و بر او توکل کنید که قدرت و حکومت، از آنِ اوست. بغوی: 1/ 415.
پرسش: تنها منشأ پیروزی چیست؟
وَمَا ٱلنَّصۡرُ إِلَّا مِنۡ عِندِ ٱللَّهِ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡحَكِيمِ ١٢٦
به اسبابی که دارید تکیه نکنید؛ چون اسباب برای آرامش قلبی شماست. ارادۀ الله برای پیروزی هر یک از بندگانش که بخواهد پیروزی حقیقی است و کسی نمیتواند مانع آن گردد؛ زیرا او تعالی اگر بخواهد کسی را که اسباب در اختیار دارد پیروز میکند و این سنتِ او تعالی در مورد مخلوقاتش است، و اگر بخواهد خوارترین ضعیفان را پیروز میگرداند؛ تا برای بندگانش آشکار کند تمام امور به دست اوست و به سوی او بازمیگردد. سعدی: 146.
پرسش: رساندن این خبر به مسلمانان که پیروزی فقط از جانب الله سبحانه و تعالی است چه فایدهای دارد؟
لَيۡسَ لَكَ مِنَ ٱلۡأَمۡرِ شَيۡءٌ
آیه دلالت دارد بر اینکه اختیار الله بر اختیار بندگان چیره است و بنده- هر چند درجه و جایگاه بالایی داشته باشد- گاهی کاری را انتخاب میکند در حالی که خیر و مصلحت در کار دیگری است. وقتی که رسول الله ج هیچ اختیاری در کار بندگان ندارد پس دیگران به طریق اولی چنین اختیاری نخواهند داشت. این آیه، بهترین پاسخ است برای کسانی که به پیامبران یا سایر افراد صالح و دیگران متوسّل میشوند و بیانگر آن است که این کار، شرک در عبادت و کمخردی است؛ زیرا ذاتی را که اختیار تمام کارها به دست اوست رها میکنند و کسی را میخوانند که حتی به اندازۀ ذرهای اختیار هیچ کاری را ندارد. سعدی: 147.
پرسش: بر اساس آیه توضیح دهید چرا کار کسانی که به جای الله، به پیامبران و صالحان متوسل میشوند مردود است؟
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَأۡكُلُواْ ٱلرِّبَوٰٓاْ أَضۡعَٰفٗا مُّضَٰعَفَةٗۖ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ ١٣٠
با رویگردانی کامل از محبت و گرایش به دنیا، سپری میان خودتان و مخالفت با نهی الله از ربا قرار دهید؛ تا به دستیابی بر اهداف امیدوار باشید؛ زیرا مالک و فرمانروای هستی، این شایستگی را دارد که اگر پرهیزگاری کنید از مُلک خویش به شما ببخشاید و اگر کوتاهی کنید شما را محروم کند. بقاعی: 2/ 152.
پرسش: چه رابطهای میان نهی از ربا و امر به تقوا وجود دارد؟