قرآن
ﰉ
ﱖ
ﭝ ١٢ ١٢ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ١٣ ١٣ ﭤ ﭥ ﭦ ١٤ ١٤
ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ١٥ ١٥ ﭭ ﭮ ﭯ ١٦ ١٦ ﭱ
ﭲ ١٧ ١٧ ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ١٨ ١٨ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ
ﭾ ١٩ ١٩ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ٢٠ ٢٠ ﮆ ﮇ ٢١ ٢١
ﰊ
ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ ٤ ٤ ﮛ ﮜ ﮝ
ﮞ ٥ ٥ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ٦ ٦ ﮥ ﮦ ﮧ
٧ ٧ ﮩ ﮪ ﮫ ٨ ٨ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ٩ ٩
ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ١٠ ١٠ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ١١ ١١
ﰋ
ٱلَّذِي يُؤۡتِي مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ١٨ وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعۡمَةٖ تُجۡزَىٰٓ ١٩
آیه اشاره دارد به اینکه انسان پرهیزگار نباید زیر بار منت مردم قرار داشته باشد و اگر چیزی از دیگران بر عهدۀ او بود به سرعت آن را جبران کند تا هیچکس حقی بر عهدۀ او نداشته باشد و تمام اعمالش فقط برای الله تعالی انجام گیرد. ابن قیم: 3/ 326.
پرسش: انسان متقی در برابر احسان دیگران چه موضعی اتخاد میکند؟ چرا؟
وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعۡمَةٖ تُجۡزَىٰٓ ١٩ إِلَّا ٱبۡتِغَآءَ وَجۡهِ رَبِّهِ ٱلۡأَعۡلَىٰ ٢٠ وَلَسَوۡفَ يَرۡضَىٰ ٢١
یعنی: کار نیک را به قصد پاداش نعمتی که قبلاً کسی به او بخشیده است انجام نمیدهد، بلکه اعمال صالح را فقط برای خشنودی الله انجام میدهد. ابن جزی: 2/ 580.
پرسش: الله تعالی خشنودی خویش از انفاقكننده را بر چه امری مشروط کرده است؟
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ٣ وَلَلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لَّكَ مِنَ ٱلۡأُولَىٰ ٤
در حالی که آخرت برای تو از دنیا بهتر است و تو آن را بر دنیا ترجیح میدهی، و پروردگارت نیز تو را رها نمیکند. مومنان را به آنچه سبب نزدیکی بنده به پروردگارش است راهنمایی میکند و مشرکان را به سبب اینکه به دنیا دل بستهاند و از آخرت رویگردان هستند مورد سرزنش قرار میدهند. آلوسی: 15/ 379.
پرسش: با توجه به آیه توضیح دهید که بندگان مقرّب چه صفتی دارند؟
وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنۡهَرۡ ١٠
هم سؤالکنندۀ مال و هم سؤالکنندۀ علم مصداق آیه است؛ بنابراین معلم مامور است اخلاق نیکویی با شاگرد داشته باشد و به او اکرام و مهربانی کند؛ زیرا این کار باعث میشود که شاگرد بهتر به هدفش برسد و برای کسب منافع بندگان و سرزمینها بیشتر تلاش کند. سعدی: 928.
پرسش: آیا راندن سوالکننده که در آیه مورد نهی قرار گرفته است فقط سوالکنندۀ مال را شامل میشود؟ توضیح دهید.
وَأَمَّا بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثۡ ١١
سخنگفتن از نعمت الله، سبب سپاسگزاری نعمت و موجب محبت دلها به ذات بخشندۀ نعمتهاست؛ زیرا دلها طبیعتاً نیکوکار و بخشنده را دوست دارند. سعدی: 929.
پرسش: سخنگفتن از نعمت الله، چگونه سبب افزایش ایمان است؟
وَأَمَّا بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثۡ ١١
بازگو کردن نعمت، سپاسگزاری از آن به شمار میرود و به همین منظور برخی از علمای سلف، بازگو کردن اعمال خیری را که انسان انجام میدهد در صورتی که نیت ریا و افتخار وجود نداشته باشد و بداند که دیگران به او اقتدا میکنند، مستحب دانستهاند. آلوسی: 15/ 383.
پرسش: چرا به سخن گفتن از نعمتهای الله دستور داده شد؟
أَلَمۡ نَشۡرَحۡ لَكَ صَدۡرَكَ ١
سینه به این منظور به صورت خاص بیان شد که محل علوم و ادراکات نفسی است. هدف این است که گشودن و گسترانیدن سینۀ رسول الله ج به او یادآوری شود تا دعوت را برپا دارد و بتواند سختیهای نبوت و حفظ وحی را تحمل کند. شوکانی: 5/ 461.
پرسش: در آیه چرا فقط سینه ذکر شد؟ و منظور از آن چیست؟