قرآن

نتیجه‌ای یافت نشد
نتیجه‌ای یافت نشد
نتیجه‌ای یافت نشد




٦ ٦

ﭿ
٧ ٧


٨ ٨
٩ ٩

١٠ ١٠



ﯿ ١١ ١١


١٢ ١٢
559
سوره طلاق آیات 0 - 6

فَإِنۡ أَرۡضَعۡنَ لَكُمۡ فَـَٔاتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ وَأۡتَمِرُواْ بَيۡنَكُم بِمَعۡرُوفٖۖ

الله تعالی معروف را به صورت نکره آورد تا زن به حد استطاعت راضی شود. این امر، نشانۀ رعایت انصاف در برابر دیگران و مخالفت با نفس و اعتراف به حق است. بقاعی: 20/ 161.
پرسش: چرا واژه ﴿مَعۡرُوفٖ﴾ در این آیه، به صورت نکره آمد؟

سوره طلاق آیات 0 - 6

وَأۡتَمِرُواْ بَيۡنَكُم بِمَعۡرُوفٖۖ وَإِن تَعَاسَرۡتُمۡ فَسَتُرۡضِعُ لَهُۥٓ أُخۡرَىٰ ٦

مشورت به نیکی نشان می‌دهد که عرف در این باره نقش دارد، چنان‌که صراحتا هشدار داده شده است که کسی از والدین، بر اثر فرزندش متضرر نشود و تفاهم میان همسران پس از جدایی، در تمامی امور – فرقی نمی‌کند که در مورد شیردهی یا سایر موارد باشد- بر اساس نیکی، بخشش و احسان باشد؛ تا حق خویشاوندی قبلی رعایت شود و هرگز فضل و احسان میان خود را فراموش نکنید. شنقیطی: 8/ 216.
پرسش: حکم و آداب اسلام پس از طلاق، چیست؟

سوره طلاق آیات 0 - 7

لِيُنفِقۡ ذُو سَعَةٖ مِّن سَعَتِهِۦۖ وَمَن قُدِرَ عَلَيۡهِ رِزۡقُهُۥ فَلۡيُنفِقۡ مِمَّآ ءَاتَىٰهُ ٱللَّهُۚ لَا يُكَلِّفُ ٱللَّهُ نَفۡسًا إِلَّا مَآ ءَاتَىٰهَاۚ سَيَجۡعَلُ ٱللَّهُ بَعۡدَ عُسۡرٖ يُسۡرٗا ٧

﴿لِيُنفِقۡ ذُو سَعَةٖ مِّن سَعَتِهِۦۖ﴾: فرمان داد که هر یک با توجه به شرایطش نفقه دهد، شوهر را به آن‌چه در توانش نیست، مکلف نکرد و حقوق زن را نیز نادیده نگرفت، بلکه اعتدال رعایت شد. این آیه نشان می‌دهد که نفقه بر اساس احوال مردم، متفاوت می‌شود. ابن جزی: 2/ 459.
پرسش: در این آیه یکی از موارد آسانگیری و رفع حرج و موانع بیان شده است، آن را نام ببرید.

سوره طلاق آیات 0 - 9

وَكَأَيِّن مِّن قَرۡيَةٍ عَتَتۡ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهَا وَرُسُلِهِۦ فَحَاسَبۡنَٰهَا حِسَابٗا شَدِيدٗا وَعَذَّبۡنَٰهَا عَذَابٗا نُّكۡرٗا ٨ فَذَاقَتۡ وَبَالَ أَمۡرِهَا وَكَانَ عَٰقِبَةُ أَمۡرِهَا خُسۡرًا ٩

کسی که خار بکارد، گل برداشت نمی‌کند. کسی که حقوق الله را تباه کند، از حقوق خودش محروم می‌گردد، و کسی که با امر الله مخالفت کند، باید سختی عقوبت و مجازاتش را نیز تحمل کند. بقاعی: 20/ 167.
پرسش: عذاب روستا یا جامعه‌ای که از فرمان پروردگارش سرپیچی کند، چیست؟

سوره طلاق آیات 0 - 9

وَكَأَيِّن مِّن قَرۡيَةٍ عَتَتۡ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهَا وَرُسُلِهِۦ فَحَاسَبۡنَٰهَا حِسَابٗا شَدِيدٗا وَعَذَّبۡنَٰهَا عَذَابٗا نُّكۡرٗا ٨ فَذَاقَتۡ وَبَالَ أَمۡرِهَا وَكَانَ عَٰقِبَةُ أَمۡرِهَا خُسۡرًا ٩

یعنی اهل آن را مورد محاسبه قرار دادیم. بنابر قولی: منظور حساب در آخرت است، و نیز عذاب مذکور پس از آن. بنابر قولی: هدف، در دنیاست، که این بهتر است؛ چون پس از آن، عذاب آخرت را بیان می‌کند: ﴿أَعَدَّ ٱللَّهُ لَهُمۡ عَذَابٗا شَدِيدٗاۖ﴾، یا برای این‌که ﴿فَحَاسَبۡنَٰهَا﴾ و ﴿عَذَّبۡنَٰهَا﴾ به صورت فعل ماضی بیان شده است... بنابراین ﴿فَحَاسَبۡنَٰهَا﴾: یعنی آنان را بر اثر گناهان‌شان گرفتیم و هیچ یک از گناهان صغیرۀ‌شان را نبخشيدیم، و «عذاب» یعنی عذاب‌شان در دنیا، و «نُکر» یعنی عذابی شدید و بی‌نظیر. ابن جزی: 2/ 459.
پرسش: چه موقع عذاب روستا‌ها و جامعه‌های گنهکار فرا می‌رسد؟

سوره طلاق آیات 0 - 10

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ يَٰٓأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْۚ

ای خردمندانی که آیات و نشانه‌های الله را درک می‌کنید! الله افراد پیشین را به سبب تکذیب‌شان هلاک کرد، نسل‌های بعدی نیز این‌گونه‌اند و هیچ تفاوتی میان‌شان نیست، و قطعا الله آنان را نیز در صورتی که تکذیب کنند، هلاک خواهد کرد. سعدی: 872.
پرسش: چرا پس از بیان ماجرای روستایی که عذاب الله بر ساکنانش نازل شد، از تقوا سخن گفت؟

سوره طلاق آیات 0 - 12

ٱللَّهُ ٱلَّذِي خَلَقَ سَبۡعَ سَمَٰوَٰتٖ وَمِنَ ٱلۡأَرۡضِ مِثۡلَهُنَّۖ يَتَنَزَّلُ ٱلۡأَمۡرُ بَيۡنَهُنَّ

معناشناسان می‌گویند: تدبیر الله تعالی در این زمینه بسیار عجیب است، که باران را می‌فرستد و گیاه را بیرون می‌آورد، شب و روز و تابستان و زمستان را می‌آورد، و حیوانات را با تفاوت در شکل‌ها به وجود می‌آورد و احوال‌شان را تغییر می‌دهد. بغوی: 4/ 422.
پرسش: هدف از ﴿يَتَنَزَّلُ ٱلۡأَمۡرُ بَيۡنَهُنَّ﴾ چیست؟