قرآن
ﯥ
ﱓ
ﭜ ٧٩ ٧٩ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ٨٠ ٨٠ ﭣ ﭤ
ﭥ ﭦ ٨١ ٨١ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ٨٢ ٨٢ ﭭ
ﭮ ﭯ ﭰ ٨٣ ٨٣ ﭲ ﭳ ﭴ ٨٤ ٨٤ ﭶ ﭷ
ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ٨٥ ٨٥ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ
٨٦ ٨٦ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ٨٧ ٨٧ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ
٨٨ ٨٨ ﮏ ﮐ ﮑ ﮒ ٨٩ ٨٩ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ
ﮙ ٩٠ ٩٠ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ٩١ ٩١ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ
ﮥ ﮦ ٩٢ ٩٢ ﮨ ﮩ ﮪ ٩٣ ٩٣ ﮬ ﮭ
٩٤ ٩٤ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ٩٥ ٩٥ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ٩٦ ٩٦
ﯦ
ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ٢ ٢ ﯴ
ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ ٣ ٣
إِنَّهُۥ لَقُرۡءَانٞ كَرِيمٞ ٧٧
یعنی الله قرآن را گرامی و محترم و بالاتر از تمام کتابها و بزرگتر از این قرار داد که سحر یا غیبگویی یا دروغ باشد. بنابر قولی: به سبب اخلاق والا و خصایل نیکو و ممتازی که در آن قرار دارد گرامی است. بنابر قولی: حافظ قرآن گرامی داشته میشود و قاریاش احترام میگردد. یکی از معناشناسان به نام «واحدی» چنین نقل کرده است: قرآن به این دلیل، کریم نامیده شد که به سبب دلایلی که به دیدگاه صحیح در دین راهنمایی میکند خیر زیادی میبخشد. أزهری گفته است: کریم، اسم جامعی است برای آنچه مدح و ستایش میشود و قرآن کریم به سبب هدایت و بیان و علم و حکمتی که در آن وجود دارد ستودنی است. شوکانی: 5/ 160.
پرسش: برخی وجوه بزرگی قرآن را نام ببرید.
إِنَّهُۥ لَقُرۡءَانٞ كَرِيمٞ ٧٧ فِي كِتَٰبٖ مَّكۡنُونٖ ٧٨ لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلۡمُطَهَّرُونَ ٧٩
آیه از طریق اشاره و ایماء دلالت دارد بر اینکه فقط دلهای پاکیزه میتوانند معانی و مفاهیم قرآن را درک کنند و این امر بر دلهای آلوده به نجاستِ بدعتها و کارهای ناروا حرام است و نمیتوانند آن را به نحو شایسته درک کنند. ابن قیم: 3/ 120.
پرسش: هر کس میخواهد قرآن را بفهمد باید قلبش را پاکیزه کند. این مطلب را بر اساس آیه توضیح دهید.
تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٨٠
اضافهشدن تنزیل به ربوبیت الله بر جهانیان، مستلزم مالکیت و تصرف و حکم الله بر آنان است و اینکه سزاوار این ربوبیت کامل نسبت به مخلوقات نیست که آنان را مهمل رها کند و بیهوده بیافریند، امر و نهی نکند و پاداش و عذاب ندهد. ابن قیم: 3/ 121.
پرسش: چرا تنزیل به صفت ربوبیت الله سبحانه و تعالی اضافه شد؟
تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٨٠
یعنی: این قرآن که به صفات بزرگ مذکور توصیف شد، از جانب پروردگار جهانیان نازل شده است، همان ذاتی که بندگانش را با نعمتهای دینی و دنیوی پرورش میدهد و یکی از بزرگترین این نعمتها، نزول قرآن است که مصالح دنیا و آخرتشان را در بر دارد. سعدی: 836.
پرسش: چرا الله تعالی پس از بیان نزول قرآن کریم، خودش را پروردگار جهانیان نامید؟
أَفَبِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ أَنتُم مُّدۡهِنُونَ ٨١
ای مردم آیا در مورد این قرآن که شما را از آن باخبر کردم و موضوع آن را برایتان حکایت کردم، با تکذیبکنندگان با سخن نرم برخورد میکنید تا آنان را بر تکذیب قرآن و کفر یاری رسانید. طبری: 23/ 152.
پرسش: منظور از واژۀ ﴿مُّدۡهِنُونَ﴾ چیست؟
وَتَجۡعَلُونَ رِزۡقَكُمۡ أَنَّكُمۡ تُكَذِّبُونَ ٨٢
ابن عطیه میگوید: مفسران بر این امر اجماع دارند که آیه کسانی را توبیخ میکند که در مورد باران میگویند: باران به سبب طلوع فلان ستاره بر ما نازل شد. یعنی: سپاسگزاری از رزقی که به شما رسیده است را با تکذیب عوض میکنید. ابن جزی: 2/ 406.
پرسش: منظور از (رزق) و (تکذیب) در آیه چیست؟
هُوَ ٱلۡأَوَّلُ وَٱلۡأٓخِرُ وَٱلظَّٰهِرُ وَٱلۡبَاطِنُۖ وَهُوَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٌ ٣
﴿ٱلۡأَوَّلُ﴾: قبل از همهچیز و بدون ابتدا، او تعالی بوده در حالی که هیچچیز موجود نبوده است. ﴿ٱلۡأٓخِرُ﴾: پس از نابودی همهچیز، هست و انتهایی ندارد، همه نابود میشوند و او باقی است. ﴿ٱلظَّٰهِرُ﴾: بر همهچیز پیروز و برتر است. ﴿ٱلۡبَاطِنُ﴾: همهچیز را میداند. آنچه بیان شد، معنای دیدگاه ابن عباس ب است. بغوی: 4/ 322.
پرسش: معانی اسمای نیکوی مذکور را بیان کنید.