قرآن
ﯠ
ﱓ
ﭝ ٣٢ ٣٢ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ٣٣ ٣٣ ﭥ ﭦ ﭧ
ﭨ ٣٤ ٣٤ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ٣٥ ٣٥ ﭱ ﭲ
ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ٣٦ ٣٦ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ
ﭾ ﭿ ٣٧ ٣٧ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ
ﮈ ٣٨ ٣٨ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ٣٩ ٣٩ ﮑ ﮒ
ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ٤٠ ٤٠ ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ
ﮟ ٤١ ٤١ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ٤٢ ٤٢
ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ٤٣ ٤٣ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ
ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ٤٤ ٤٤ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ
ﯢ ﯣ ﯤ ٤٥ ٤٥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ
ﯮ ٤٦ ٤٦ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ٤٧ ٤٧ ﯶ
ﯷ ﯸ ﯹ ٤٨ ٤٨ ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ
ﰀ ﰁ ٤٩ ٤٩ ﰃ ﰄ ﰅ ﰆ ﰇ ﰈ ﰉ ﰊ ﰋ ٥٠ ٥٠
ﰍ ﰎ ﰏ ﰐ ﰑ ﰒ ﰓ ﰔ ﰕ ﰖ ﰗ ﰘ ٥١ ٥١
۞قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ ٣١
ابراهیم ÷ این سوال را پس از پذیرایی مهمانان، از آنان پرسید؛ زیرا ادب مهمان‌نوازی می‌طلبد پس از این‌که مهمان آمادۀ رفتن شد، در مورد هدفش از او سوال شود؛ تا احساس دلتنگی نکند و اگر امکان کمک به او وجود دارد این کار انجام گیرد. ابن عاشور: 27/ 5.
پرسش: چرا ابراهیم ÷ سوال از فرشتگان را در مورد ماموریت‌شان به تاخیر انداخت؟
فَمَا وَجَدۡنَا فِيهَا غَيۡرَ بَيۡتٖ مِّنَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ ٣٦
از قتاده دربارۀ ﴿فَمَا وَجَدۡنَا فِيهَا غَيۡرَ بَيۡتٖ مِّنَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ﴾ روایت شده که گفت: اگر بیشتر از این خانه، مومن در آن شهرها بود قطعا الله آنان را نجات می‌داد؛ تا بدانند که ایمان نزد الله محفوظ است و تباه نمی‌شود. طبری: 22/ 430.
پرسش: ارزش ایمان در خانه‌های ایمانی را بیان کنید.
وَتَرَكۡنَا فِيهَآ ءَايَةٗ لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ ٣٧
آیه دلالت دارد بر این‌که از نشانه‌ها و شگفتی‌های الله سبحانه و آثارش در این دنیا که بر وجود او تعالی و راستگویی رسولش دلالت دارد، فقط کسانی فایده می‌برند که به معاد ایمان دارند و از عذاب الله تعالی می‌ترسند...؛ زیرا کسی که به آخرت ایمان ندارد، نهایت انتظاری که از او می‌توان داشت این است که بگوید: این‌ها مردمانی هستند که روزگار، آنان را همانند دیگران به مصیبت گرفتار کرد و چرخ روزگار همیشه بر بدبختی و خوشبختی می‌چرخد؛ اما کسی که به آخرت ایمان دارد و از آن می‌ترسد از نشانه‌ها و پند و اندرزها فایده می‌برد. ابن قیم: 3/ 49- 50.
پرسش: چه کسی از قصص و اندرزهای قرآن فایده می‌برد؟
فَمَا ٱسۡتَطَٰعُواْ مِن قِيَامٖ وَمَا كَانُواْ مُنتَصِرِينَ ٤٥
پس از این‌که عذاب به آنان رسید توان برخاستن و حرکت نداشتند. قتاده می‌گوید: پس از این افتادن، هرگز تکان نخوردند. ﴿وَمَا كَانُواْ مُنتَصِرِينَ﴾: نتوانستند ما را دفع کنند. قتاده می‌گوید: نیرویی نداشتند که در برابر الله از خود دفاع کنند. بغوی: 4/ 233.
پرسش: مفهوم حدیث «إِنَّ اللَّهَ لَيُمْلِي لِلظَّالِمِ حَتَّى إِذَا أَخَذَهُ لَمْ يُفْلِتْهُ» [صحیح بخاری: 4686] «الله به ستمکار مهلت می‌دهد اما وقتی او را به عذاب بگیرد دیگر رهایش نمی‌کند» چگونه از آیه به دست می‌آید؟
وَمِن كُلِّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَا زَوۡجَيۡنِ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ ٤٩
یادآوری تمام آن‌چه در مورد حشر و نشر بیان شده است منظور است؛ زیرا کسی که بر این آفرینش توانا باشد، قطعاً می‌تواند مردگان را روز قیامت دوباره زنده کند. آلوسی: 27/ 27.
پرسش: آیه چه دلالتی بر قدرت الله بر رستاخیز دارد؟
فَفِرُّوٓاْ إِلَى ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٞ مُّبِينٞ ٥٠
فرار کلی از جهل به سوی علم با قصد و عمل، و از تنبلی به چالاکی با هوشیاری و استواری، و از تنگی به گشایش با اطمینان و امید، منظور است. بقاعی: 18/ 447.
پرسش: منظور از فرار به سوی الله چیست؟
فَفِرُّوٓاْ إِلَى ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٞ مُّبِينٞ ٥٠
الله تعالی بازگشت به سوی خودش را فرار نامید؛ زیرا بازگشت به سوی دیگران انواعی از ترس و رنج‌ها را به همراه دارد، اما بازگشت به سوی او تعالی سرشار از انواع محبت و امنیت و شادمانی و سعادت و رستگاری است؛ بنابراین بنده از قضا و قدر الله به قضا و قدر الله می‌گریزد. سعدی: 812.
پرسش: چرا بازگشت به سوی الله فرار نامیده شد؟