قرآن
ﯜ
ﱒ
ﭙ ﭚ ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ٣٠ ٣٠ ﭠ ﭡ ﭢ
ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ ٣١ ٣١ ﭩ ﭪ
ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ
ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ
٣٢ ٣٢ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ
ﮇ ﮈ ﮉ ٣٣ ٣٣ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ
ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ ٣٤ ٣٤ ﮛ ﮜ
ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ
ﮦ ٣٥ ٣٥ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ
ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ٣٦ ٣٦ ﯘ ﯙ
ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ٣٧ ٣٧ ﯟ ﯠ
ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ
ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ
ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ ٣٨ ٣٨
وَلَوۡ نَشَآءُ لَأَرَيۡنَٰكَهُمۡ فَلَعَرَفۡتَهُم بِسِيمَٰهُمۡۚ
ای محمد اگر بخواهیم اشخاص آنان را به تو نشان میدهیم تا آنان را آشکارا بشناسی، اما الله تعالی این امر را در مورد تمام منافقان انجام نمیدهد؛ چون عیوب مخلوقاتش را میپوشاند و نیز به این هدف که امور را بر ظاهر سالم حمل کند و امور نهان را به عالمش بازگرداند. ابن کثیر: 4/ 183.
پرسش: چرا الله تعالی تمام منافقان را برای مسلمانان آشکار نمیکند؟
۞يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَطِيعُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُواْ ٱلرَّسُولَ وَلَا تُبۡطِلُوٓاْ أَعۡمَٰلَكُمۡ ٣٣
﴿وَلَا تُبۡطِلُوٓاْ أَعۡمَٰلَكُمۡ﴾: چهار معنا احتمال میرود: اعمالتان را با کفر پس از ایمان باطل نکنید. نیکیهایتان را با انجام بدیها باطل نکنید. اعمالتان را با ریا و خودپسندی باطل نکنید. و اعمالتان را قبل از اینکه کامل شود رها نکنید که باطل میشوند. ابن جزی: 2/ 343.
پرسش: باطلکنندههای اعمال را با توجه به آیه بیان کنید.
فَلَا تَهِنُواْ وَتَدۡعُوٓاْ إِلَى ٱلسَّلۡمِ وَأَنتُمُ ٱلۡأَعۡلَوۡنَ وَٱللَّهُ مَعَكُمۡ
﴿وَٱللَّهُ مَعَكُمۡ﴾: بشارت بزرگی است به چیرگی و پیروزی بر دشمنان. ابن کثیر: 4/ 184.
پرسش: همراهی الله با مسلمانان چه نتیجهای در پی دارد؟
فَلَا تَهِنُواْ وَتَدۡعُوٓاْ إِلَى ٱلسَّلۡمِ وَأَنتُمُ ٱلۡأَعۡلَوۡنَ
﴿فَلَا تَهِنُواْ﴾ یعنی در برابر دشمنان سست نباشید. ﴿وَتَدۡعُوٓاْ إِلَى ٱلسَّلۡمِ﴾ یعنی: به صلح و آتشبس و ترک نبرد میان شما و کافران در حالی که قدرت و افراد و تجهیزات زیادی دارید. ﴿وَأَنتُمُ ٱلۡأَعۡلَوۡنَ﴾ یعنی در حالی که بر دشمنتان برتر هستید. اما اگر کافران نسبت به تمام مسلمانان صاحب قدرت و کثرت بودند و حاکم، مصلحتی در آتشبس و معاهده دید باید این کار را انجام دهد. ابن کثیر: 4/ 184.
پرسش: آیه موضع مسلمانان در حال قدرت در برابر دشمنشان را بیان میکند، موضع آنان در حالی که ضعیف باشند چیست؟
إِنَّمَا ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَا لَعِبٞ وَلَهۡوٞۚ وَإِن تُؤۡمِنُواْ وَتَتَّقُواْ يُؤۡتِكُمۡ أُجُورَكُمۡ وَلَا يَسۡـَٔلۡكُمۡ أَمۡوَٰلَكُمۡ ٣٦
صحیحترین دیدگاه این است که آیۀ فوق به این دلیل بر عبارت ﴿فَلَا تَهِنُواْ وَتَدۡعُوٓاْ إِلَى ٱلسَّلۡمِ وَأَنتُمُ ٱلۡأَعۡلَوۡنَ﴾ عطف شد که یادآوری کند اجرای این نهی، تقوای نیک است و به این دلیل که گاهی انگیزۀ دعوت به صلح، حفظ مالی است که در جنگ هزینه میشود، ایمان و تقوا یادآوری شد تا ضعف و سستی را از خود دور کنند؛ یعنی از سستی و دعوت به صلح نهی شدند، بنابراين دست کشیدن از این امر، نوعی تقوا به شمار میرود. ابن عاشور: 26/ 133.
پرسش: با توجه به آیه، درمان ضعف و سستی امت چیست؟
وَإِن تُؤۡمِنُواْ وَتَتَّقُواْ يُؤۡتِكُمۡ أُجُورَكُمۡ وَلَا يَسۡـَٔلۡكُمۡ أَمۡوَٰلَكُمۡ ٣٦
پروردگارتان برای اعطای پاداش به شما، اموالتان را طلب نمیکند، بلکه شما را به ایمان و طاعت امر میکند تا در قبال آن، بهشت را به شما پاداش دهد؛ چنانکه میفرماید: ﴿مَآ أُرِيدُ مِنۡهُم مِّن رِّزۡقٖ﴾ [الذاريات: 57]. بنابر قولی: محمد اموالتان را از شما طلب نمیکند؛ چنانکه میفرماید: ﴿قُلۡ مَآ أَسَۡٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٖ﴾ [ص: 86] «(ای پیامبر، به مشرکان) بگو: من (در برابر رسالتم) هیچ پاداشی از شما نمیخواهم». بنابر قولی دیگر: الله و رسولش تمام اموال شما را طلب نمیکند که صدقه بدهید، بلکه اندکی از بسیار – یعنی ربع عشر- از شما میخواهند، پس این مقدار را با رضایت قلبی بپردازید. قرطبی: 4/ 163.
پرسش: بر اساس آیه توضیح دهید که یکی از نشانههای صداقت عالم این است که اموال مردم را از آنان درخواست نمیکند.
هَٰٓأَنتُمۡ هَٰٓؤُلَآءِ تُدۡعَوۡنَ لِتُنفِقُواْ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ فَمِنكُم مَّن يَبۡخَلُۖ وَمَن يَبۡخَلۡ فَإِنَّمَا يَبۡخَلُ عَن نَّفۡسِهِۦۚ وَٱللَّهُ ٱلۡغَنِيُّ وَأَنتُمُ ٱلۡفُقَرَآءُۚ وَإِن تَتَوَلَّوۡاْ يَسۡتَبۡدِلۡ قَوۡمًا غَيۡرَكُمۡ ثُمَّ لَا يَكُونُوٓاْ أَمۡثَٰلَكُم ٣٨
﴿وَمَن يَبۡخَلۡ فَإِنَّمَا يَبۡخَلُ عَن نَّفۡسِهِۦ﴾ یعنی: زیان بخلِ او به خودش بازمیگردد؛ گویی در برابر پاداشی که با انفاق، مستحقِّ دریافتِ آن میشد بر خودش بخل ورزیده است. ﴿وَإِن تَتَوَلَّوۡاْ يَسۡتَبۡدِلۡ قَوۡمًا غَيۡرَكُمۡ﴾ یعنی: گروهی دیگر میآورد که صفت شما را ندارند، بلکه بر انفاق در راه الله تعالی مشتاق هستند. ابن جزی: 2/ 344.
پرسش: آیه دلالت دارد بر اینکه جزا از جنس عمل است. این مطلب را توضیح دهید.