قرآن
ﯚ
ﱒ
٣٣ ٣٣ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ
ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ٣٤ ٣٤ ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ
ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ
٣٥ ٣٥ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ٣٦ ٣٦
ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ٣٧ ٣٧
ﯛ
ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ
ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ٣ ٣ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ
ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ
ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ
ﯩ ٤ ٤ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ
ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ ﯼ ٥ ٥
وَغَرَّتۡكُمُ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَاۚ
سرگرمیها و تجملّات دنیا شما را فریفت و گمان کردید که چیزی غیر از آن وجود ندارد و رستاخیزی در کار نیست. قرطبی: 19/ 173.
پرسش: دنیا چگونه مردم را میفریبد؟
فَلِلَّهِ ٱلۡحَمۡدُ رَبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَرَبِّ ٱلۡأَرۡضِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٣٦
﴿رَبّ﴾ را تکرار کرد تا اشاره کند به اینکه محافظت و تربیت او برای مخلوقات بر اساس امور مخلوقات، متفاوت است؛ یعنی محافظت الله از یک جزء، متفاوت است با محافظت او از جزء دیگر، و محافظت او از کل از این جهت که کل است متفاوت است با محافظت او از هر جزء به تنهایی، با وجود اینکه همگی در برابر قدرت کامل در یک سطح قرار دارند. بقاعی: 18/ 116.
پرسش: چرا واژۀ ﴿رَبّ﴾ تکرار شد؟
فَلِلَّهِ ٱلۡحَمۡدُ رَبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَرَبِّ ٱلۡأَرۡضِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٣٦ وَلَهُ ٱلۡكِبۡرِيَآءُ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ
عبادت بر دو رکن استوار است: محبت الله و فروتنی در برابر او تعالی. این دو رکن از علم به صفات نیکو و عظمت و بزرگی الله نشأت میگیرد. سعدی: 779.
پرسش: ارکان عبادت چیست و از چه چیزی سرچشمه میگیرد؟
وَلَهُ ٱلۡكِبۡرِيَآءُ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ ٣٧
از ابوهریره س روایت شده که رسول الله ج فرمود: «قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ: «الْكِبْرِيَاءُ رِدَائِي، وَالْعَظَمَةُ إِزَارِي، فَمَنْ نَازَعَنِي وَاحِدًا مِنْهُمَا، قَذَفْتُهُ فِي النَّارِ» [صحیح؛ ابوداود: 4090] «الله سبحانه فرمود: کبریا و بزرگی ردای من و عظمت و برتری اِزار من است؛ هر کس در یکی از این دو با من ستیز کند او را به جهنّم خواهم افکند». شوکانی: 5/ 12.
پرسش: بر اساس سنت نبوی بیان کنید که الله تعالی عظمت و بزرگی را به خودش اختصاص داده است؟
تَنزِيلُ ٱلۡكِتَٰبِ مِنَ ٱللَّهِ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡحَكِيمِ ٢ مَا خَلَقۡنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَآ إِلَّا بِٱلۡحَقِّ وَأَجَلٖ مُّسَمّٗىۚ وَ
الله پس از بیان نزول کتابش که متضمن امر و نهی است، فرمود آسمانها و زمین را نیز او آفریده است تا میان آفرینش و حکم جمع کند؛ چنانکه میفرماید: ﴿لَهُ ٱلۡخَلۡقُ وَٱلۡأَمۡرُۗ﴾ [الأعراف: 54] «آفرینش و فرمانروایی، از آنِ اوست». سعدی: 779.
پرسش: چرا آفرینش آسمانها و زمین و آنچه را میان این دو قرار دارد پس از بیان نزول قرآن بیان کرد؟
وَمَنۡ أَضَلُّ مِمَّن يَدۡعُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَن لَّا يَسۡتَجِيبُ لَهُۥٓ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ وَهُمۡ عَن دُعَآئِهِمۡ غَٰفِلُونَ ٥
یعنی: هیچکس گمراهتر نیست از کسی که معبودی را میخواند که دعایش را اجابت نمیکند؛ یعنی بتها را که نه میشنوند و نه میاندیشند. بتها را به غافل بودن توصیف کرد چون دعای کسی که آنان را بخواند نمیشنوند. ابن جزی: 2/ 331.
پرسش: خواندن کسی که نمیشنود نوعی جهل و گمراهی است. این مطلب را بر اساس آیه توضیح دهید.
وَهُمۡ عَن دُعَآئِهِمۡ غَٰفِلُونَ ٥
منظور از توصیف بتها به غفلت، تشبیه آنان به انسانی است که آنچه را به او گفته میشود فراموش میکند؛ یعنی همانگونه که چنین انسانی تمام سخنانی را که به او گفته میشود فراموش میکند و هیچ یک را نمیفهمد، بتها نیز هیچ یک از سخنانی را که به آنان گفته میشود نمیفهمند. این مشرکان به سبب دیدگاه اشتباهشان و اینکه چیزی را که نه میاندیشد و نه میفهمد عبادت میکنند مورد سرزنش قرار گرفتند. طبری: 22/ 95.
پرسش: چرا معبودان مشرکان، غافل نامیده شدند؟ منظور از این صفت چیست؟