قرآن
ﯙ
ﱑ
ﯙ
ﭜ ﭝ ﭞ ٣ ٣ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ ٤ ٤ ﭦ
ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ٥ ٥ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ
ﭴ ﭵ ٦ ٦ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ
ﭽ ﭾ ﭿ ٧ ٧ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ
ﮉ ﮊ ﮋ ٨ ٨ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ٩ ٩
ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ١٠ ١٠ ﮚ ﮛ ﮜ
ﮝ ﮞ ﮟ ١١ ١١ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ
١٢ ١٢ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ١٣ ١٣ ﮰ
ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ١٤ ١٤ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ
ﯝ ﯞ ١٥ ١٥ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ
١٦ ١٦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ
١٧ ١٧ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ ١٨ ١٨
إِنَّآ أَنزَلۡنَٰهُ فِي لَيۡلَةٖ مُّبَٰرَكَةٍۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ ٣
﴿فِي لَيۡلَةٖ مُّبَٰرَكَةٍ﴾ یعنی: بسیار با خیر و برکت. شب قدر منظور است که از هزار ماه بهتر است؛ بنابراین، الله تعالی بهترین کلام را در بهترین شب بر بهترین مخلوق و با زبان عربی نازل کرد. سعدی: 773.
پرسش: منظور از شب مبارک چیست؟ و چرا صفت مبارک را به خود گرفت؟
فِيهَا يُفۡرَقُ كُلُّ أَمۡرٍ حَكِيمٍ ٤
﴿يُفۡرَقُ﴾: داوری میشود و به پایان میرسد. ﴿أَمۡرٍ حَكِيمٍ﴾: روزی و اجل بندگان و تمام کارهایشان در آن سال؛ در شب قدر از لوح محفوظ نسخهبرداری میشود تا فرشتگان آن را در طول سال آینده اجرا کنند. ابن جزی: 2/ 321.
پرسش: منظور از امر حکیمی که در شب قدر داوری میشود چیست؟
بَلۡ هُمۡ فِي شَكّٖ يَلۡعَبُونَ ٩
اقرارشان بدون علم و یقین صادر میشود و انگار اقرار نکردهاند؛ زیرا آن را با شک و بازی درآمیختند و خاصیت یقین و اقراری را که بر اساس علم صادر میشود از آن برداشتهاند؛ زیرا علم اگر صاحبش را به عمل و تجدید نظر نکشاند، به غفلت و بعد از آن به فراموشی میرود، آنگاه ضعیف میشود تا اینکه مانند شک میگردد. ابن عاشور: 25/ 284- 285.
پرسش: با توجه به آیه، خطر عملنکردن به علم را توضیح دهید.
فَٱرۡتَقِبۡ يَوۡمَ تَأۡتِي ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانٖ مُّبِينٖ ١٠
از ابوهریره س روایت است که پیامبر ج فرمود: «بَادِرُوا بِالْأَعْمَالِ سِتًّا: الدَّجَّالَ، وَالدُّخَانَ، وَدَابَّةَ الْأَرْضِ، وَطُلُوعَ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا، وَأَمْرَ الْعَامَّةِ، وَخُوَيْصَةَ أَحَدِكُمْ» [صحیح مسلم: 2947] «پیش از فرارسیدن شش واقعه بر انجام اعمال صالح بشتابید [که پس از این وقایع، هیچ عملی پذیرفته نخواهد شد]: خروج دجال، آشکارشدن دود، جنبندۀ روی زمین، طلوع خورشید از مغرب، امر عامه [= قیامت] و مرگ هر یک از شما. بقاعی: 7/ 68.
پرسش: به تأخیر انداختن عمل صالح از وقتش چه آفتی دارد؟
رَّبَّنَا ٱكۡشِفۡ عَنَّا ٱلۡعَذَابَ إِنَّا مُؤۡمِنُونَ ١٢
جملۀ ﴿إِنَّا مُؤۡمِنُونَ﴾ برای بیان علت درخواستِ دفع عذاب از آنان است؛ یعنی صفتی داریم که عذاب کافران را از ما دفع میکند. تلقین این سخن به آنان، به فضیلت ایمان اشاره دارد. ابن عاشور: 25/ 290.
پرسش: آیه چگونه فضیلت ایمان را آشکار میگرداند؟
۞وَلَقَدۡ فَتَنَّا قَبۡلَهُمۡ قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَ وَجَآءَهُمۡ رَسُولٞ كَرِيمٌ ١٧
از قتاده روایت شده که منظور از رسول کریم، موسی ÷ است و الله به این سبب موسی ÷ را کریم نامید که نزدش گرامی و دارای جایگاه والایی بود. این احتمال نیز وجود دارد که به سبب اینکه در میان قومش شریف و بلندمرتبه بود کریم نامیده شده باشد. طبری: 22/ 24.
پرسش: چرا پیامبر الله موسی ÷، کریم نامیده شد؟
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ ١٨
یعنی: رسولی از جانب پروردگار جهانیان هستم و بر آنچه مرا با آن فرستاده است امانتدار هستم و ذرهای از آن را از شما پنهان نمیکنم و هیچ کم و زیادیای در آن نمیآورم. با توجه به این امر، لازم بود که به صورت کامل از او اطاعت کنند. سعدی: 773.
پرسش: این مطلب را توضیح دهید که در آیۀ فوق، بدعت و نوآوری سرزنش شده است.