قرآن
ﮭ
ﱎ
ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ٤٥ ٤٥ ﭣ
ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ٤٦ ٤٦ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ
ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ٤٧ ٤٧ ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ
ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ٤٨ ٤٨
ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ
ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ
ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ٤٩ ٤٩ ﮙ ﮚ
ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ
ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ
ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ
ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ
ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ
ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ
ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ ٥٠ ٥٠
يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ إِنَّآ أَرۡسَلۡنَٰكَ شَٰهِدٗا وَمُبَشِّرٗا وَنَذِيرٗا ٤٥ وَدَاعِيًا إِلَى ٱللَّهِ بِإِذۡنِهِۦ وَسِرَاجٗا مُّنِيرٗا ٤٦
این پنج صفت که الله تعالی رسولش محمد ج را با آنها توصیف فرمود، هدف رسالت او و برتری این رسالت و اصول آن را آشکار میکند. سعدی: 667.
پرسش: چرا پنج صفت مذکور فقط به پیامبر اسلام اختصاص یافت؟
يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ إِنَّآ أَرۡسَلۡنَٰكَ شَٰهِدٗا وَمُبَشِّرٗا وَنَذِيرٗا ٤٥
بشارت به این سبب بر انذار مقدم شد که بشارتدادن خصلت پیامبر ج بود و او مایۀ رحمت برای تمام جهانیان است و به این دلیل که تعداد مومنانِ امتش فراوان است. ابن عاشور: 22/ 53.
پرسش: چرا در توصیف پیامبر ج، بشارت بر انذار مقدم شد؟
وَدَاعِيًا إِلَى ٱللَّهِ
خالصانه به سوی الله دعوت میدهد نه برای کسب بزرگی؛ چنانکه افراد زیادی در این جایگاه گاهی گرفتار این لغزش میشوند. سعدی: 668.
پرسش: بر اساس آیه توضیح دهید که گاهی لغزشهایی از دعوتگران در مورد اخلاص سر میزند.
وَبَشِّرِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ بِأَنَّ لَهُم مِّنَ ٱللَّهِ فَضۡلٗا كَبِيرٗا ٤٧
ابن عطیه میگوید: پدرمان به ما گفت: از دیدگاه من این آیه امیدوارانهترین آیه در کتاب الله تعالی است؛ زیرا الله به پیامبرش دستور داده که به مومنان بشارت دهد بخشش بزرگی برایشان است، و این بخشش بزرگ را در این آیه آورده است: ﴿وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فِي رَوۡضَاتِ ٱلۡجَنَّاتِۖ لَهُم مَّا يَشَآءُونَ عِندَ رَبِّهِمۡۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَضۡلُ ٱلۡكَبِيرُ﴾ [الشورى: 22]؛ «و کسانیکه ایمان آوردهاند و کارهای شایسته انجام دادهاند در باغهای بهشتند، و هرچه بخواهند نزد پروردگارشان برای آنها (مهیا) است این همان فضل (و بخشش) بزرگ است». قرطبی: 16/ 173.
پرسش: چرا یکی از علما این آیه را پرامیدترین آیه برشمرده است؟
وَلَا تُطِعِ ٱلۡكَٰفِرِينَ وَٱلۡمُنَٰفِقِينَ وَدَعۡ أَذَىٰهُمۡ
زیرا این کار بهتر آنان را جلب میکند و در پذیرش دعوت توسط آنان موثرتر است و آزارهای زیادی را از پیامبر ج و خانوادهاش بازمیدارد. سعدی: 668.
پرسش: چرا الله از آزار کافران و منافقان نهی کرد؟
وَلَا تُطِعِ ٱلۡكَٰفِرِينَ وَٱلۡمُنَٰفِقِينَ وَدَعۡ أَذَىٰهُمۡ
یعنی: در خیانت به دین که تو را به آن فرا میخوانند از آنان اطاعت نکن و به آنان متمایل نشو. قرطبی: 16/ 173.
پرسش: کافران و منافقان، کاری مشخص از دعوتگر میخواهند. این امر مشخص چیست؟
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِذَا نَكَحۡتُمُ ٱلۡمُؤۡمِنَٰتِ ثُمَّ طَلَّقۡتُمُوهُنَّ مِن قَبۡلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ فَمَا لَكُمۡ عَلَيۡهِنَّ مِنۡ عِدَّةٖ تَعۡتَدُّونَهَاۖ فَمَتِّعُوهُنَّ وَسَرِّحُوهُنَّ سَرَاحٗا جَمِيلٗا ٤٩
الله به مردان مومن دستور داد زنانی را که قبل از همبستر شدن با آنان طلاق میدهند چون دلهایشان بر اثر جدایی شکسته است، با بهرهمند ساختن از مقداری متاع دنیوی دلداری دهند. سعدی: 668.
پرسش: حکمت بهرهمند کردن زن در حالت مذکور چيست؟