قرآن
ﮬ
ﱍ
ﭘ ﭙ ٢١ ٢١ ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ
ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ٢٢ ٢٢ ﭪ ﭫ
ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ
ﭶ ﭷ ﭸ ٢٣ ٢٣ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ
ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ٢٤ ٢٤ ﮆ ﮇ ﮈ
ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ
٢٥ ٢٥ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ
ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ
٢٦ ٢٦ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ
ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ
٢٧ ٢٧ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ٢٨ ٢٨
ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ
ﯭ ٢٩ ٢٩ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ٣٠ ٣٠
ﮭ
وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِۦ ثُمَّ أَعۡرَضَ عَنۡهَآۚ إِنَّا مِنَ ٱلۡمُجۡرِمِينَ مُنتَقِمُونَ ٢٢
﴿وَمَنۡ أَظۡلَمُ﴾ یعنی: هیچکس ستمکارتر برای خودش نیست، ﴿مِمَّن ذُكِّرَ بَِٔايَٰتِ رَبِّهِۦ﴾ یعنی: با دلایل و نشانههای پروردگارش، ﴿ثُمَّ أَعۡرَضَ عَنۡهَآ﴾ با نپذیرفتن، ﴿إِنَّا مِنَ ٱلۡمُجۡرِمِينَ مُنتَقِمُونَ﴾ به سبب تکذیب و رویگردانیشان. قرطبی: 17/ 40- 41.
پرسش: رویگردانی از پند و اندرزهای الله تعالی چه خطر و عاقبتی به همراه دارد؟
وَجَعَلۡنَا مِنۡهُمۡ أَئِمَّةٗ يَهۡدُونَ بِأَمۡرِنَا لَمَّا صَبَرُواْۖ وَكَانُواْ بِـَٔايَٰتِنَا يُوقِنُونَ ٢٤
آیه به صفات لازم هدایتگر اشاره میکند که عبارت است از: صبر در انجام عبادات و انواع رنج و سختیها، خویشتنداری در برابر شهوتها و یقینداشتن به آیات؛ بنابراین هر کس ادعای هدایت و راهنمایی داشته باشد اما دارای صفات مذکور نباشد در واقع گمراه است. آلوسی: 11/ 139.
پرسش: دعوتگر چگونه در زمرۀ پیشوایان هدایت قرار میگیرد؟
وَجَعَلۡنَا مِنۡهُمۡ أَئِمَّةٗ يَهۡدُونَ بِأَمۡرِنَا لَمَّا صَبَرُواْۖ
وقتی در مورد این سخن علی س: «صبر برای ایمان به منزلۀ سر برای بدن است» از سفیان سؤال شد، اینگونه پاسخ داد: آیا آیۀ ﴿وَجَعَلۡنَا مِنۡهُمۡ أَئِمَّةٗ يَهۡدُونَ بِأَمۡرِنَا لَمَّا صَبَرُواْ﴾ را نشنیدهای، وقتی رأس کار را در دست گرفتند، رئیس شدند. ابن کثیر: 3/ 446.
پرسش: علی بن ابی طالب چگونه به این مفهوم دست یافت که: «صبر برای ایمان به منزلۀ سر برای بدن است»؟
وَجَعَلۡنَا مِنۡهُمۡ أَئِمَّةٗ يَهۡدُونَ بِأَمۡرِنَا لَمَّا صَبَرُواْۖ وَكَانُواْ بِـَٔايَٰتِنَا يُوقِنُونَ ٢٤
﴿لَمَّا صَبَرُواْ﴾ یعنی: آنان را به پاداش صبری که پیشه کردند پیشوا قرار دادیم... صبر در برابر دین و رنج و سختی منظور است. بنابر قولی: در دوری از دنیا صبر کردند. قرطبی: 17/ 43.
پرسش: منظور از صبر مذکور در آیه چیست؟
أَوَ لَمۡ يَهۡدِ لَهُمۡ كَمۡ أَهۡلَكۡنَا مِن قَبۡلِهِم مِّنَ ٱلۡقُرُونِ يَمۡشُونَ فِي مَسَٰكِنِهِمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٍۚ أَفَلَا يَسۡمَعُونَ ٢٦
﴿إِنَّ فِي ذَٰلِكَ﴾ یعنی: در بیان این اخبار که امتهای سرکش گذشته را نابود کردیم یا در مسکنهايشان، ﴿لَأٓيَٰتٍ﴾ آیات بزرگ و فراوانی است، ﴿أَفَلَا يَسۡمَعُونَ﴾ آیا این آیات را آنگونه که با تدبر و پندگیری همراه باشد، نمیشنوند؟! آلوسی: 11/ 136.
پرسش: بیان سرگذشت امتهای پیشین چه فایدهای دارد؟
قُلۡ يَوۡمَ ٱلۡفَتۡحِ لَا يَنفَعُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِيمَٰنُهُمۡ وَلَا هُمۡ يُنظَرُونَ ٢٩
هر کس ادعا کند منظور از این فتح، فتح مکه است دچار اشتباه بزرگ و آشکاری شده است؛ زیرا رسول الله ج در روز فتح، اسلام آزادشدگان را که نزدیک دو هزار نفر بودند پذیرفت و اگر فتح مکه در اینجا مراد بود اسلامِ آنان پذیرفته نمیشد؛ زیرا میفرماید: ﴿قُلۡ يَوۡمَ ٱلۡفَتۡحِ لَا يَنفَعُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِيمَٰنُهُمۡ وَلَا هُمۡ يُنظَرُونَ﴾. پس این فتح به معنای حکم و داوری است. ابن کثیر: 3/ 447.
پرسش: کدام فتح مورد نظر آیه است؟
فَأَعۡرِضۡ عَنۡهُمۡ وَٱنتَظِرۡ إِنَّهُم مُّنتَظِرُونَ ٣٠
از نادانی آنان روی بگردان و جز با سخنی که بدان فرمان یافتهای به آنان پاسخ نده، ﴿وَٱنتَظِرۡ إِنَّهُم مُّنتَظِرُونَ﴾ یعنی: منتظر روز فتح باش؛ روزی که الله به نفع تو و علیه آنان حکم صادر میکند. قرطبی: 17/ 46.
پرسش: منهج قرآنی در تعامل با تکذیبکنندگان رویگردان را بیان کنید؟