قرآن
ﮩ
ﱍ
ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ
ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ
٤٦ ٤٦ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ
ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ
ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ٤٧ ٤٧ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ
ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ
ﮑ ٤٨ ٤٨ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ
ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ٤٩ ٤٩ ﮣ
ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ
ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ٥٠ ٥٠ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ
ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ
ﯤ ﯥ ٥١ ٥١ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ
ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ
ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ ٥٢ ٥٢
۞وَلَا تُجَٰدِلُوٓاْ أَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ إِلَّا بِٱلَّتِي هِيَ أَحۡسَنُ إِلَّا ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ مِنۡهُمۡۖ وَقُولُوٓاْ ءَامَنَّا بِٱلَّذِيٓ أُنزِلَ إِلَيۡنَا وَأُنزِلَ إِلَيۡكُمۡ وَإِلَٰهُنَا وَإِلَٰهُكُمۡ وَٰحِدٞ وَنَحۡنُ لَهُۥ مُسۡلِمُونَ ٤٦
به این دلیل به مجادلۀ نیکو با اهل کتاب سفارش شد که آنان به الله ایمان دارند و شرک نمیورزند؛ بنابراین اهلیت پذیرش دلیل را دارند و احتمال منازعه و ستیز از جانب آنان وجود ندارد؛ بهعلاوه، آداب دین و کتابشان روش مجادله را به آنان آموخته است؛ پس در مجادله با آنان باید به بیان دلیل بسنده کرد و سخن درشت به کار نبرد تا مبادا سبب نفرت و دوری شود. ابن عاشور: 21/ 6.
پرسش: چرا سفارش شد که مجادله با اهل کتاب به نیکی انجام شود؟
وَقُولُوٓاْ ءَامَنَّا بِٱلَّذِيٓ أُنزِلَ إِلَيۡنَا وَأُنزِلَ إِلَيۡكُمۡ وَإِلَٰهُنَا وَإِلَٰهُكُمۡ وَٰحِدٞ
مناظرۀ شما با آنان نباید با ایراد عیب در هیچ یک از کتب الهی یا هیچ یک از رسولان همراه شود؛ آنگونه که انسان جاهل هنگام مناظره به تمام باورهای درست و اشتباه طرف مقابل ایراد میگیرد. این امر ستم و خروج از وظیفه و آداب مناظره به شمار میرود. بلکه باید باورهای باطل طرف مورد مناظره را رد کرد و باورهای درستش را پذیرفت، نه اینکه چون کافر است حتی اگر حق را هم بگوید سخنش رد شود. سعدی: 632.
پرسش: با توجه به آیه توضیح دهید که جدال با کافر بر اساس عدالت و حکمت استوار است.
وَكَذَٰلِكَ أَنزَلۡنَآ إِلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَۚ فَٱلَّذِينَ ءَاتَيۡنَٰهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ يُؤۡمِنُونَ بِهِۦۖ وَمِنۡ هَٰٓؤُلَآءِ مَن يُؤۡمِنُ بِهِۦۚ وَمَا يَجۡحَدُ بِـَٔايَٰتِنَآ إِلَّا ٱلۡكَٰفِرُونَ ٤٧
صیغۀ مضارع بیان شد تا دلالت کند بر اینکه در آینده واقع خواهد شد یا بر تجدیدِ ایمانِ این گروه به قرآن دلالت کند؛ یعنی ایمانِ کسانی از آنان که ایمان آوردهاند مستمر است و روز به روز بر تعداد مومنان افزوده میشود. ابن عاشور: 21/ 9.
پرسش: چرا فعل ﴿يُؤۡمِنُونَ﴾ با صیغۀ مضارع بیان شد؟
وَمَا يَجۡحَدُ بِـَٔايَٰتِنَآ إِلَّا ٱلۡكَٰفِرُونَ ٤٧
کسانی که به انکار حق و دشمنی با آن عادت دارند. این حصر برای کسانی است که به قرآن کفر میورزند؛ یعنی هر کس پیروی از حق را اراده کند به آن کفر نمیورزد؛ وگرنه هر کس قصد صحیحی داشته باشد قطعا به آن ایمان میآورد، زیرا برای هر کس که خرد دارد یا با حضور قلب گوش فرا میدهد، سرشار از دلایل است. سعدی: 633.
پرسش: آیا کسی که نیت نیکی داشته باشد به قرآن کفر میورزد؟
بَلۡ هُوَ ءَايَٰتُۢ بَيِّنَٰتٞ فِي صُدُورِ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡعِلۡمَۚ وَمَا يَجۡحَدُ بِـَٔايَٰتِنَآ إِلَّا ٱلظَّٰلِمُونَ ٤٩
حسن میگوید: حفظ [قرآن کریم] به امت اسلامی ارزانی داشته شده است، امتهای پیشین فقط از رو میتوانستند کتابهایشان را بخوانند و هنگامی که آن را میبستند مطالبش را حفظ نمیکردند، جز پیامبران. قرطبی: 16/ 376.
پرسش: این مطلب را توضیح دهید که حفظ قرآن کریم بخشش بزرگی است.
أَوَ لَمۡ يَكۡفِهِمۡ أَنَّآ أَنزَلۡنَا عَلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ يُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَرَحۡمَةٗ وَذِكۡرَىٰ لِقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ ٥١
یعنی: چگونه درخواست نشانه میکنند در حالی که قرآن کریم بزرگترین نشانه است و بیشترین دلالت را بر صحت نبوت دارد، پس چرا از درخواست نشانهها بازنمیایستند. ابن جزی: 2/ 161.
پرسش: چرا نزول قرآن سخن کسی را که ادعا میکند قرآن را پیامبر ج [از جانب خودش] آورده است رد میکند؟
قُلۡ كَفَىٰ بِٱللَّهِ بَيۡنِي وَبَيۡنَكُمۡ شَهِيدٗاۖ
الله این سخن مرا که به شما میگویم او مرا فرستاده است میداند، پس اگر بر او دروغ بگویم قطعاً از من انتقام میگیرد. ابن کثیر: 3/ 404.
پرسش: نحوۀ گواهی الله بر راستی نبوت محمد ج را بیان کنید.