قرآن
ﮩ
ﱌ
ﭘ ﭙ ﭚ ﭛ ﭜ ٧ ٧ ﭞ ﭟ
ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ
ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ٨ ٨
ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ
٩ ٩ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ
ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ
ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ
١٠ ١٠ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ
١١ ١١ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ
ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ
ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ١٢ ١٢ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ
ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ
١٣ ١٣ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ
ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ ١٤ ١٤
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنۡهُمۡ سَئِّاتِهِمۡ وَلَنَجۡزِيَنَّهُمۡ أَحۡسَنَ ٱلَّذِي كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ٧
یعنی: با نیکوترین عملشان که طاعت است. بنابر قولی: بیشتر و بهتر از آنچه عمل کردند به آنان عطا میکنیم. بغوی: ٣/٤٦٣.
پرسش: مومنان نزد الله چگونه به نیکوترین کاری که انجام دادند پاداش میگیرند؟
وَإِن جَٰهَدَاكَ لِتُشۡرِكَ بِي مَا لَيۡسَ لَكَ بِهِۦ عِلۡمٞ فَلَا تُطِعۡهُمَآۚ إِلَيَّ مَرۡجِعُكُمۡ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ٨ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَنُدۡخِلَنَّهُمۡ فِي ٱلصَّٰلِحِينَ ٩
تناسب زیبا و ظریفی در اینجا به کار رفته و آن اینکه مومن فرمان یافت اگر پدر و مادر، او را به شرک فرمان دادند از آنان اطاعت نکند و این امر سبب ایجاد فاصله و جدایی میان او و والدینش میشود، بنابراین الله در برابر وحشت این جدایی، اینگونه به بنده آرامش داد که او را در شمار صالحان درمیآورد و با آنان انس میگیرد و شاد و آرام میشود. ابن عاشور: 20/ 215.
پرسش: الله تعالی بندهای را که اطاعت پروردگار را بر اطاعت از مردم مقدم کند بینهایت گرامی میدارد. این مطلب را توضیح دهید.
وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ فَإِذَآ أُوذِيَ فِي ٱللَّهِ جَعَلَ فِتۡنَةَ ٱلنَّاسِ كَعَذَابِ ٱللَّهِۖ
یعنی: آزار و شکنجۀ مردم را مانند عذاب الله در آخرت به شمار میآورد؛ یعنی: در برابر آزار مردم بیتابی میکند و شکیبایی به خرج نمیدهد، در نتیجه از مردم اطاعت میکند همانگونه که به سبب ترس از عذاب الله از او تعالی فرمان میبرد. بغوی: 3/ 464.
پرسش: چرا منافق فتنۀ مردم را مانند عذاب الله تعالی قرار میدهد؟
وَلَيَحۡمِلُنَّ أَثۡقَالَهُمۡ وَأَثۡقَالٗا مَّعَ أَثۡقَالِهِمۡۖ
در مورد دعوتگران به کفر و گمراهی خبر میدهد که آنان در روز قیامت بار گناهان خودشان و بار گناهان مردم را به سبب اینکه آنان را گمراه کردند به دوش میکشند بدون اینکه ذرهای از عذاب گمراهشدگان کاسته شود. ابن کثیر: 6/ 226.
پرسش: با توجه به آیه توضیح دهید که آیا بار گناه دعوتگر به فساد، همان بار گناه مدعو گمراهشده است؟
وَلَيَحۡمِلُنَّ أَثۡقَالَهُمۡ وَأَثۡقَالٗا مَّعَ أَثۡقَالِهِمۡۖ
گناه پیرو، هم سبب عذاب خودش است و هم سبب عذاب پیشوا؛ پیرو به این سبب عذاب میشود که گناه را مرتکب شده و پیشوا به این دلیل که سبب انجام گناه شده و به آن دعوت داده است؛ چنانکه اگر نیکی توسط پیرو انجام شود هم خود او به سبب انجام نیکی پاداش میگیرد و هم دعوتگر به این دلیل که سبب انجام نیکی شده است پاداش دریافت میکند. سعدی: 627.
پرسش: نحوۀ تشویق آیه بر دعوت به سوی الله سبحانه و تعالی را بیان کنید.
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ فَلَبِثَ فِيهِمۡ أَلۡفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمۡسِينَ عَامٗا فَأَخَذَهُمُ ٱلطُّوفَانُ وَهُمۡ ظَٰلِمُونَ ١٤
واژۀ ﴿سَنَةٍ﴾ به این دلیل انتخاب شد که بر خلاف واژۀ (عام) بر شرایط سخت و خشکسالی اطلاق میشود؛ بنابراین با دوران دعوت نوح ÷ که درد و سختیهای زیادی را از جانب قومش تحمل کرد مناسبت دارد. آلوسی: 10/ 348.
پرسش: چرا واژۀ ﴿سَنَةٍ﴾ در آیه بیان شد؟
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ فَلَبِثَ فِيهِمۡ أَلۡفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمۡسِينَ عَامٗا فَأَخَذَهُمُ ٱلطُّوفَانُ وَهُمۡ ظَٰلِمُونَ ١٤
پس تو ای محمد، برای کسانی از قومت که به تو کفر میورزند افسوس نخور و بر آنها اندوه مدار؛ زیرا الله هر کس را که بخواهد هدایت و هر کس را که بخواهد گمراه میکند، و تمام کارها به سوی او بازمیگردد. ابن کثیر: 3/ 393.
پرسش: آیا هدایت، تنها با عقل حاصل میشود یا به سبب دیگری نیاز دارد؟