قرآن
ﮢ
ﱉ
ﭚ ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ٤٧ ٤٧ ﭡ ﭢ
ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ
٤٨ ٤٨ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ٤٩ ٤٩ ﭶ
ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ٥٠ ٥٠
ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ
ﮆ ٥١ ٥١ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ
ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ
ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ٥٢ ٥٢ ﮥ
ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ
ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ٥٣ ٥٣ ﯘ
ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ
ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ
ﯭ ٥٤ ٥٤ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ
ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ ٥٥ ٥٥
وَكَأَيِّن مِّن قَرۡيَةٍ أَمۡلَيۡتُ لَهَا وَهِيَ ظَالِمَةٞ
شتاب آنان در انجام ظلم باعث نشد که در عذاب آنان عجله کنیم. سعدی: 541.
پرسش: آیا برخورداری و امنیت و آرامش ستمکار، بر صحت اعمالش دلالت دارد؟
فَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَهُم مَّغۡفِرَةٞ وَرِزۡقٞ كَرِيمٞ ٥٠
توصیف روزی به کرامت و شرافت، به معنای فراوانی و خالیبودن آن از آشفتگیها و حوادث است. ابن عاشور: 17/ 294.
پرسش: توصیف روزی به کرامت، بیانگر چه مطلبی است؟
لِّيَجۡعَلَ مَا يُلۡقِي ٱلشَّيۡطَٰنُ فِتۡنَةٗ لِّلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ وَٱلۡقَاسِيَةِ قُلُوبُهُمۡۗ وَإِنَّ ٱلظَّٰلِمِينَ لَفِي شِقَاقِۢ بَعِيدٖ ٥٣
﴿فِتۡنَةٗ﴾ یعنی: رنج، مصیبت، شک و تردید. ﴿وَٱلۡقَاسِيَةِ﴾ یعنی: دلهایشان در برابر پذیرش حقیقت سخت و خشن است؛ این افراد مشرکان هستند؛ چون وقتی آن را شنیدند به فتنه افتادند. بغوی: 3/ 228.
پرسش: شیطان در چه نوع دلهایی وسوسه میافکند و آنها را به فتنه میاندازد؟
لِّيَجۡعَلَ مَا يُلۡقِي ٱلشَّيۡطَٰنُ فِتۡنَةٗ لِّلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ وَٱلۡقَاسِيَةِ قُلُوبُهُمۡۗ وَإِنَّ ٱلظَّٰلِمِينَ لَفِي شِقَاقِۢ بَعِيدٖ ٥٣ وَلِيَعۡلَمَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡعِلۡمَ أَنَّهُ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكَ فَيُؤۡمِنُواْ بِهِۦ فَتُخۡبِتَ لَهُۥ قُلُوبُهُمۡۗ
﴿لِّيَجۡعَلَ مَا يُلۡقِي ٱلشَّيۡطَٰنُ فِتۡنَةٗ﴾: برای دو گروه از مردم که الله هیچ اهمیتی به آنان نمیدهد: گروه اول: ﴿فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ﴾ کسانی که ایمانشان ضعیف است و به یقین کامل نرسیدهاند. کوچکترین شبههای بر دل این افراد تاثیر میگذارد و بر اثر القای شیطان دچار شک و تردید میشوند و در نتیجه، به فتنه میافتند. گروه دوم: ﴿وَٱلۡقَاسِيَةِ قُلُوبُهُمۡ﴾ یعنی کسانی که دلهایشان بسته و خشن است و هیچ یادآوری و تهدیدی در آنها اثر نمیگذارد و بر اثر سنگدلی، سخن الله و رسولش را نمیفهمند... القائات شیطان این دو گروه را به فتنه میاندازد و پلیدی پنهان دلهایشان را آشکار میکند. ولی گروه سوم کسانی هستند که آیات قرآن مایۀ رحمت برایشان است و الله تعالی دربارۀ آنان میفرماید: ﴿وَلِيَعۡلَمَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡعِلۡمَ أَنَّهُ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكَ﴾: چون الله علم و دانشی به این افراد بخشیده است که بهوسیلۀ آن، حق را از باطل و هدایت را از گمراهی تشخیص میدهند و میان آنها جدایی میاندازند. سعدی: 542.
پرسش: مردم در برابر شبههها به سه گروه تقسیم میشوند. این گروهها را نام ببرید.
لِّيَجۡعَلَ مَا يُلۡقِي ٱلشَّيۡطَٰنُ فِتۡنَةٗ لِّلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ وَٱلۡقَاسِيَةِ قُلُوبُهُمۡۗ وَإِنَّ ٱلظَّٰلِمِينَ لَفِي شِقَاقِۢ بَعِيدٖ ٥٣ وَلِيَعۡلَمَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡعِلۡمَ أَنَّهُ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكَ فَيُؤۡمِنُواْ بِهِۦ فَتُخۡبِتَ لَهُۥ قُلُوبُهُمۡۗ وَإِنَّ ٱللَّهَ لَهَادِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ ٥٤
الله سبحانه دلها را به سه نوع تقسیم کرد: سنگدل و بیرحم، بیمار و مومن و متواضع. ابن تیمیه: 4/ 441.
پرسش: انواع دلهایی را که در این آیات از آنها سخن گفته شده است نام ببر؟ قلب خودت را چگونه توصیف میکنی؟
وَلِيَعۡلَمَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡعِلۡمَ أَنَّهُ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكَ فَيُؤۡمِنُواْ بِهِۦ فَتُخۡبِتَ لَهُۥ قُلُوبُهُمۡۗ وَإِنَّ ٱللَّهَ لَهَادِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ ٥٤
هر گاه با پیروان حق جدال و نزاع شود، حقیقت، دلایل و واقعیتش را آشکار میکند و به خروش میافتد، چنانکه الله میفرماید: ﴿يُضِلُّ بِهِۦ كَثِيرٗا وَيَهۡدِي بِهِۦ كَثِيرٗا﴾ [البقرة: 26]؛ «الله بسیاری را با آن گمراه، و گروه بسیاری را هدایت میکند.» ﴿فَيُؤۡمِنُواْ بِهِۦ﴾ زیرا صحت حق و ضعف و نادرستی شبهه برایشان روشن میشود. ﴿فَتُخۡبِتَ لَهُۥ قُلُوبُهُمۡۗ﴾ یعنی: دلهایشان در برابر حقیقت آرام و متواضع میشود؛ زیرا الله تعالی به آنها آرامش الهام میکند. بقاعی: 13/ 73.
پرسش: نزاع و اختلاف پیروان حق با دیگران، چه خیر و منفعتی برای بشر دارد؟
وَلَا يَزَالُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ فِي مِرۡيَةٖ مِّنۡهُ حَتَّىٰ تَأۡتِيَهُمُ ٱلسَّاعَةُ بَغۡتَةً أَوۡ يَأۡتِيَهُمۡ عَذَابُ يَوۡمٍ عَقِيمٍ ٥٥
یعنی روز بدر. الله تعالی آن را عقیم و نازا توصیف کرد؛ زیرا پس از آن، شب و روز دیگری نداشتند و در همان روز کشته شدند. ابن جزی: 2/ 62.
پرسش: در توصیف روز بدر به عقیم، چه تهدید و هشداری علیه کافران وجود داشت؟