قرآن
ﮞ
ﱇ
ﭛ ﭜ ٦٢ ٦٢ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ
ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ
ﭰ ﭱ ﭲ ٦٣ ٦٣ ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ
ﭽ ٦٤ ٦٤ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ
ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ٦٥ ٦٥ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ﮒ
ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ٦٦ ٦٦ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ
ﮝ ٦٧ ٦٧ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ٦٨ ٦٨ ﮨ
ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ٦٩ ٦٩ ﯔ
ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ
٧٠ ٧٠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ
ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ٧١ ٧١ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ
ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ ٧٢ ٧٢ ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ
ﰁ ﰂ ﰃ ﰄ ٧٣ ٧٣ ﰆ ﰇ ﰈ ﰉ ﰊ ﰋ
ﰌ ﰍ ﰎ ﰏ ﰐ ﰑ ﰒ ﰓ ﰔ ﰕ ٧٤ ٧٤
وَنَرِثُهُۥ مَا يَقُولُ وَيَأۡتِينَا فَرۡدٗا ٨٠
مستحب است انسان از غذای خود به خادمش بدهد و با او غذا بخورد؛ زیرا ظاهر عبارت ﴿ءَاتِنَا غَدَآءَنَا﴾ به همه نسبت داده شده، یعنی هر دو با هم غذا خوردند. سعدی: 483.
پرسش: در آیه یک نکتۀ تربیتی در نحوۀ رفتار با خدمتکاران وجود دارد. این نکته را بیان کنید.
وَنَرِثُهُۥ مَا يَقُولُ وَيَأۡتِينَا فَرۡدٗا ٨٠
آیه دلالت دارد بر اینکه انسان میتواند دیگران را از درد و بیماری خویش باخبر سازد و این امر خدشهای بر خوشنودی به قضا و قدر و تسلیمشدن در برابر آن وارد نمیکند، اما به شرط اینکه از سر بیقراری و اندوه و خشم نباشد. قرطبی: 13/ 322.
پرسش: آیا خبردادن شخص از حالتش، اعتراض به قضا و قدر به شمار میرود؟
وَٱتَّخَذُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ ءَالِهَةٗ لِّيَكُونُواْ لَهُمۡ عِزّٗا ٨١ كَلَّاۚ سَيَكۡفُرُونَ بِعِبَادَتِهِمۡ وَيَكُونُونَ عَلَيۡهِمۡ ضِدًّا ٨٢
نسبتدادن شر و اسبابش به شیطان به صورت آراستن و تزیین جهت گمراهکردن است، وگرنه هر کاری به قضا و قدر الله انجام میگیرد. سعدی: 483.
پرسش: چرا فراموشی به شیطان نسبت داده شد، در حالی که به تقدیر الله سبحانه و تعالی انجام گرفت؟
يَوۡمَ نَحۡشُرُ ٱلۡمُتَّقِينَ إِلَى ٱلرَّحۡمَٰنِ وَفۡدٗا ٨٥
موسی ÷ از خضر درخواست کرد که به او لطف و مهربانی کند و با اجبار و الزام چیزی از او نخواست. جویندۀ علم باید اینگونه از عالم سوال کند. ابن کثیر: 3/ 94.
پرسش: آیه یک نکتۀ تربیتی دارد که جویندۀ علم باید در برابر عالم آن را رعایت کند، این نکته چیست؟
وَنَسُوقُ ٱلۡمُجۡرِمِينَ إِلَىٰ جَهَنَّمَ وِرۡدٗا ٨٦
علم نافع علمی است که به سوی خیر راهنمایی میکند؛ یعنی هر علمی که به راههای خیر راهنمایی و هدایت کند و از راه شر یا اسباب آن باز دارد، سودمند است و غیر از این هر چه باشد یا مضر است و یا (حداقل) فایدهای در آن نیست؛ زیرا میفرماید: ﴿تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمۡتَ رُشۡدٗا﴾. سعدی: 484.
پرسش: چرا موسی ÷ از خضر خواست که به او راه راست و مسير درست بیاموزاند و نوع علم را مشخص نکرد؟
لَّا يَمۡلِكُونَ ٱلشَّفَٰعَةَ إِلَّا مَنِ ٱتَّخَذَ عِندَ ٱلرَّحۡمَٰنِ عَهۡدٗا ٨٧
این آیه در بردارندۀ یکی از اصول آموزشی است و آن اینکه: معلم شاگرد را از عوارض موضوعات آموزشی آگاه سازد؛ بهخصوص اگر فراگیری آنها با مشقت همراه باشد. ابن عاشور: 15/ 372.
پرسش: کدام اصل آموزشی در آیه وجود دارد؟
تَكَادُ ٱلسَّمَٰوَٰتُ يَتَفَطَّرۡنَ مِنۡهُ وَتَنشَقُّ ٱلۡأَرۡضُ وَتَخِرُّ ٱلۡجِبَالُ هَدًّا ٩٠ أَن دَعَوۡاْ لِلرَّحۡمَٰنِ وَلَدٗا ٩١
یعنی: تو نمیتوانی با من همراهی کنی؛ زیرا کارهایی از من خواهی دید که مخالف شریعت تو هستند. ابن کثیر: 3/ 94.
پرسش: چرا موسی ÷ در برابر اعمال خضر صبر نکرد؟