قرآن
ﮗ
ﱄ
ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ
٣٨ ٣٨ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ
ﭯ ٣٩ ٣٩ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ
ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ
ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ٤٠ ٤٠ ﮍ ﮎ ﮏ
ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ
٤١ ٤١ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ
ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ٤٢ ٤٢
ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ
ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ
ﯨ ٤٣ ٤٣ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ
ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ
ﯹ ﯺ ﯻ ٤٤ ٤٤ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ﰁ ﰂ ﰃ
ﰄ ﰅ ﰆ ﰇ ﰈ ﰉ ﰊ ﰋ ٤٥ ٤٥
وَيَصۡنَعُ ٱلۡفُلۡكَ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيۡهِ مَلَأٞ مِّن قَوۡمِهِۦ سَخِرُواْ مِنۡهُۚ قَالَ إِن تَسۡخَرُواْ مِنَّا فَإِنَّا نَسۡخَرُ مِنكُمۡ كَمَا تَسۡخَرُونَ ٣٨
قوم نوح ÷ هر گاه از کنار او که مشغول کارش بود میگذشتند، او را به ریشخند میگرفتند و میگفتند: ای نوح، پس از نبوت، نجار شدهای؟! بغوی: 2/ 399.
پرسش: توضیح دهید که جایگاه والای صالحان، مانع از این نیست که جاهلان آنان را مسخره کنند.
قُلۡنَا ٱحۡمِلۡ فِيهَا مِن كُلّٖ زَوۡجَيۡنِ ٱثۡنَيۡنِ
یعنی از هر یک از اصناف مخلوقات، یک نر و ماده سوار کن؛ تا جنس تمام انواع باقی بماند. سعدی: 382.
پرسش: چرا الله تعالی به نوح ÷ فرمان داد که همراه خویش، از هر جفت، دو تا را سوار کشتی کند؟
وَمَآ ءَامَنَ مَعَهُۥٓ إِلَّا قَلِيلٞ ٤٠
جملۀ ﴿وَمَآ ءَامَنَ مَعَهُۥٓ إِلَّا قَلِيلٞ﴾ اعتراضیه است که برای تکمیل فایدۀ قصه مبنی بر اندکبودن صالحان وارد شده است. ابن عاشور: 12/ 73.
پرسش: دلیلی بیان کن بر این امر که صالحان در میان اقوامشان اندک هستند؟
وَقَالَ ٱرۡكَبُواْ فِيهَا بِسۡمِ ٱللَّهِ مَجۡرٜىٰهَا وَمُرۡسَىٰهَآۚ إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٞ رَّحِيمٞ ٤١
این آیه بر گفتن بسمله در آغاز هر کاری دلالت دارد. قرطبی: 11/ 121.
پرسش: ثمرۀ عملی آیه چیست؟
وَقَالَ ٱرۡكَبُواْ فِيهَا بِسۡمِ ٱللَّهِ مَجۡرٜىٰهَا وَمُرۡسَىٰهَآۚ إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٞ رَّحِيمٞ ٤١
تعلیل با مغفرت و رحمت، اشاره دارد به اینکه الله تعالی نجات مومنان را به نوح ÷ وعده داد و این امر به دلیل بخشایش و رحمت او تعالی است. ابن عاشور: 12/ 74.
پرسش: بیان مغفرت و رحمت به عنوان دلیل در آیه چه فایدهای دارد؟
قَالَ سَـَٔاوِيٓ إِلَىٰ جَبَلٖ يَعۡصِمُنِي مِنَ ٱلۡمَآءِۚ قَالَ لَا عَاصِمَ ٱلۡيَوۡمَ مِنۡ أَمۡرِ ٱللَّهِ إِلَّا مَن رَّحِمَۚ
نه کوه و نه هیچچیز دیگری از هیچکس محافظت نمیکند، و اگر الله او را نجات ندهد، هر چند تمام اسباب موجود را بهکار بگیرد باز هم نجات نخواهد یافت. سعدی: 382.
پرسش: هنگام سختیها، آیا به اسباب دل میبندیم یا به مسبِّب که الله تعالی است؟
وَنَادَىٰ نُوحٞ رَّبَّهُۥ فَقَالَ رَبِّ إِنَّ ٱبۡنِي مِنۡ أَهۡلِي وَإِنَّ وَعۡدَكَ ٱلۡحَقُّ وَأَنتَ أَحۡكَمُ ٱلۡحَٰكِمِينَ ٤٥ قَالَ يَٰنُوحُ إِنَّهُۥ لَيۡسَ مِنۡ أَهۡلِكَۖ إِنَّهُۥ عَمَلٌ غَيۡرُ صَٰلِحٖۖ
﴿فَقَالَ رَبِّ إِنَّ ٱبۡنِي مِنۡ أَهۡلِي﴾ یعنی: نجات خانوادهام را به من وعده دادی، و وعدۀ تو، حقیقتی است که خلافش صورت نمیپذیرد، پس چگونه غرق شد و تو بهترین داورانی؟! ﴿قَالَ يَٰنُوحُ إِنَّهُۥ لَيۡسَ مِنۡ أَهۡلِكَ﴾ یعنی: او از کسانی که نجات آنان را به تو وعده دادم، نیست؛ زیرا نجات کسانی از اعضای خانوادهات را که ایمان آوردهاند به تو وعده دادم؛ از این رو فرمود: ﴿وَأَهۡلَكَ إِلَّا مَن سَبَقَ عَلَيۡهِ ٱلۡقَوۡلُ﴾ «و خاندان خود را [نیز بر کشتی سوار کن] مگر کسی که وعدۀ [غرقشدنشان] قبلاً بر او مقرر شده است»؛ یعنی: این فرزند نوح جزء کسانی بود که غرقشدنشان مقدّر شده بود؛ به سبب اینکه کفر ورزید و با پدرش پیامبر الله نوح ÷، مخالفت کرد. ابن کثیر: 2/ 429.
پرسش: این مطلب را توضیح دهید که خویشاوندان در آخرت به سبب اسلام و ایمان از یکدیگر فایده میبرند.