قرآن
ﮖ
ﱃ
ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ
ﭦ ﭧ ٥٤ ٥٤ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ
ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ٥٥ ٥٥ ﭻ ﭼ ﭽ
ﭾ ﭿ ٥٦ ٥٦ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ
ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ
٥٧ ٥٧ ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ
ﮙ ٥٨ ٥٨ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ
ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ
ﮮ ﮯ ٥٩ ٥٩ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ
ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ
ﯤ ﯥ ٦٠ ٦٠ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ
ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ
ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ﰁ ﰂ ﰃ ﰄ ﰅ ﰆ
ﰇ ﰈ ﰉ ﰊ ﰋ ﰌ ﰍ ﰎ ﰏ ﰐ ﰑ ٦١ ٦١
أَلَآ إِنَّ لِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۗ أَلَآ إِنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٞ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ ٥٥
مقیدساختنِ نفی علم به اکثريت، اشارهای است به اینکه برخی از آنان از این امر آگاه هستند، اما از روی تکبر آن را انکار میکنند. ابن عاشور: 11/ 200.
پرسش: چرا علم از اکثر آنان نفی شد نه از همگی؟
يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ قَدۡ جَآءَتۡكُم مَّوۡعِظَةٞ مِّن رَّبِّكُمۡ وَشِفَآءٞ لِّمَا فِي ٱلصُّدُورِ وَهُدٗى وَرَحۡمَةٞ لِّلۡمُؤۡمِنِينَ ٥٧
﴿وَشِفَآءٞ لِّمَا فِي ٱلصُّدُورِ﴾ یعنی سینهها را از جهل و شک شفا میبخشد. ابن جزی: 1/ 382.
پرسش: چرا قرآن شفایی است برای آنچه در سینهها وجود دارد؟
يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ قَدۡ جَآءَتۡكُم مَّوۡعِظَةٞ مِّن رَّبِّكُمۡ وَشِفَآءٞ لِّمَا فِي ٱلصُّدُورِ وَهُدٗى وَرَحۡمَةٞ لِّلۡمُؤۡمِنِينَ ٥٧
قرآن را با چهار صفتش که اصول کمال و مشخصاتش هستند تعریف کرد؛ یعنی: موعظه است، شفا است برای آنچه در سینهها وجود دارد، هدایت است، و رحمتی برای مومنان است. ابن عاشور: 11/ 201.
پرسش: قرآن کریم با چهار صفت که همان اصول کمالش هستند توصیف شد، این صفات را بیان کنید.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ قَدۡ جَآءَتۡكُم مَّوۡعِظَةٞ مِّن رَّبِّكُمۡ وَشِفَآءٞ لِّمَا فِي ٱلصُّدُورِ وَهُدٗى وَرَحۡمَةٞ لِّلۡمُؤۡمِنِينَ ٥٧
﴿وَشِفَآءٞ لِّمَا فِي ٱلصُّدُورِ﴾ یعنی شک و نفاق و اختلاف و دشمنی. ﴿وَهُدٗى﴾ یعنی [و راهنمایی] برای کسی که از آن پیروی کند. ﴿وَرَحۡمَةٞ﴾ یعنی نعمت ﴿لِّلۡمُؤۡمِنِينَ﴾ مومنان را به این سبب به صورت خاص بیان کرد که آنان از ایمان فایده میبرند. قرطبی: 11/ 10.
پرسش: آیا همه از موعظه و درمان قرآن فایده میبرند؟
قُلۡ بِفَضۡلِ ٱللَّهِ وَبِرَحۡمَتِهِۦ فَبِذَٰلِكَ فَلۡيَفۡرَحُواْ
الله تعالی به این دلیل به شادمانشدن از فضل و رحمتش امر کرد که فضل و رحمتش موجب انبساط و نشاطِ نفس، سپاسگزاریِ نفس از الله، قوت نفس، و تمایل زیاد به علم و ایمان و در نتیجه افزایش این علم و ایمان میشود. سعدی: 367.
پرسش: چرا الله تعالی به شادشدن از فضل و رحمتش امر کرد؟
وَمَا ظَنُّ ٱلَّذِينَ يَفۡتَرُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلۡكَذِبَ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَذُو فَضۡلٍ عَلَى ٱلنَّاسِ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَشۡكُرُونَ ٦٠
﴿وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَشۡكُرُونَ﴾ یا شکر نعمت را به جا نمیآورند، یا آن را در انجام گناهان بهکار میگیرند، یا آن را ممنوع میکنند و آنچه را که الله برای بندگانش ارزانی داشته است بازمیدارند. سعدی: 367.
پرسش: ادانکردن شکر نعمت چه اَشکال و صُوَری دارد؟
وَمَا تَكُونُ فِي شَأۡنٖ وَمَا تَتۡلُواْ مِنۡهُ مِن قُرۡءَانٖ وَلَا تَعۡمَلُونَ مِنۡ عَمَلٍ إِلَّا كُنَّا عَلَيۡكُمۡ شُهُودًا إِذۡ تُفِيضُونَ فِيهِۚ وَمَا يَعۡزُبُ عَن رَّبِّكَ مِن مِّثۡقَالِ ذَرَّةٖ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا فِي ٱلسَّمَآءِ وَلَآ أَصۡغَرَ مِن ذَٰلِكَ وَلَآ أَكۡبَرَ إِلَّا فِي كِتَٰبٖ مُّبِينٍ ٦١
الله تعالی از مشاهدۀ فراگیر و آگاهی کامل خویش از تمام احوال بندگان در حرکات و سکناتشان خبر میدهد، و در ضمن این خبر، به ترسیدن مداوم از او تعالی فرا میخواند... پس در تمام اعمالتان از الله بترسید، و آنها را با خیرخواهی و تلاش انجام دهید، از آنچه که الله نمیپسندد دوری کنید؛ زیرا از حال شما آگاه است و ظاهر و باطن شما را میداند. سعدی: 367- 368.
پرسش: چرا الله تعالی به بندگانش خبر داد که از همهچیز آگاه است؟