قرآن
ﮎ
ﰹ
ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ ١٠٦ ١٠٦ ﭧ ﭨ ﭩ
ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ
ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ١٠٧ ١٠٧ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ
ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ
ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ١٠٨ ١٠٨ ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ﮒ
ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ
ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ
ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ
ﮰ ١٠٩ ١٠٩ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ
ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ
ﯥ ١١٠ ١١٠ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ
ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ
ﯺ ١١١ ١١١ ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ﰁ ﰂ ﰃ ﰄ
ﰅ ﰆ ﰇ ﰈ ﰉ ﰊ ﰋ ﰌ ﰍ ١١٢ ١١٢
مَا نَنسَخۡ مِنۡ ءَايَةٍ أَوۡ نُنسِهَا نَأۡتِ بِخَيۡرٖ مِّنۡهَآ أَوۡ مِثۡلِهَآۗ أَلَمۡ تَعۡلَمۡ أَنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٌ ١٠٦
آشنایی با مبحث نسخ ضروری است و فایدۀ بزرگی دارد، علمای اسلامی از آن بینیاز نیستند و فقط افراد جاهل و نادان این موضوع را انکار میکنند؛ زیرا شناخت احکام مسائلِ جدید و تشخیص حلال از حرام بر آن استوار است. قرطبی: ۲/ ۳۰۰.
پرسش: شناخت و مطالعۀ مبحث نسخ در شریعت برای کسی که خواهان استنباط احکام شرعی است چه اهمیتی دارد؟
أَلَمۡ تَعۡلَمۡ أَنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٌ أَلَمۡ تَعۡلَمۡ أَنَّ ٱللَّهَ ٱللَّهِ مِن وَلِيّٖ وَلَا نَصِيرٍ ١٠٧
هر کس بداند الله دوست و یاور اوست- که در واقع نیز دوست و یاوری جز او تعالی نیست- قطعاً میداند هر کاری که الله برایش مقدّر کند قطعاً برایش خیر است؛ بنابراین کارش را به الله تعالی واگذار میکند. آلوسی: ۱/ ۳۵۴.
پرسش: ایمان به دوستی و نصرت الله تعالی چه فایدهای دارد؟
أَمۡ تُرِيدُونَ أَن تَسۡٔلُواْ رَسُولَكُمۡ كَمَا سُئِلَ مُوسَىٰ مِن قَبۡلُۗ
از طرح سوالهایی که به منظور آزاررساندن و اعتراض مطرح میشوند نهی شده است... اما سوال برای دانستن و کسب هدایت، کار پسندیدهای است که الله به آن فرمان داده است. سعدی: ۶۲.
پرسش: سوالهای شرعی در چه صورتی پسندیده و در چه صورتی ناپسند هستند؟
وَدَّ كَثِيرٞ مِّنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ لَوۡ يَرُدُّونَكُم مِّنۢ بَعۡدِ إِيمَٰنِكُمۡ كُفَّارًا حَسَدٗا مِّنۡ عِندِ أَنفُسِهِم مِّنۢ بَعۡدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ ٱلۡحَقُّۖ
﴿وَدَّ كَثِيرٞ مِّنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ﴾ یعنی آرزو دارند. این آیه در مورد حُیَی بن أخطَب و برادرش ابییاسر و یهودیانِ شبیه این دو نازل شد، کسانی که به سبب حسادت اشتیاق داشتند مسلمانان را در فتنه بیندازند و از اسلام بازگردانند. ابن جزی: یک/ 78.
پرسش: در مورد کسانی که دشمنی اهل کتاب با مسلمانان را دست کم میگیرند و مسلمانان را به توهّم توطئه متهم میکنند چه دیدگاهی داری؟
بَلَىٰۚ مَنۡ أَسۡلَمَ وَجۡهَهُۥ لِلَّهِ وَهُوَ مُحۡسِنٞ فَلَهُۥٓ أَجۡرُهُۥ عِندَ رَبِّهِۦ وَلَا خَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ ١١٢
﴿بَلَىٰۚ مَنۡ أَسۡلَمَ وَجۡهَهُۥ لِلَّهِ﴾ میفرماید: برای الله خالص گردانَد... ﴿وَهُوَ مُحۡسِنٞ﴾ یعنی در این کار از رسول الله ج پیروی کند؛ زیرا برای پذیرش عمل دو شرط وجود دارد، شرط اول اینکه خالص برای الله باشد، و شرط دوم اینکه صحیح و موافق شریعت باشد. پس اگر خالص باشد اما به صورت صحیح انجام نگیرد پذیرفته نمیشود. ابن کثیر: ۱/ ۱۴۷.
پرسش: شروط پذیرش عمل چیست و چه دلیلی بر آن وجود دارد؟
بَلَىٰۚ مَنۡ أَسۡلَمَ وَجۡهَهُۥ لِلَّهِ وَهُوَ مُحۡسِنٞ فَلَهُۥٓ أَجۡرُهُۥ عِندَ رَبِّهِۦ وَلَا خَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ ١١٢
﴿بَلَىٰۚ مَنۡ أَسۡلَمَ وَجۡهَهُۥ لِلَّهِ﴾ یعنی اعمالش را خالص برای الله قرار دهد در حالی که قلبش به سوی او تعالی روی آورده است. ﴿وَهُوَ مُحۡسِنٞ﴾ در عبادت پروردگارش؛ یعنی الله را از طریق شریعتش عبادت کند، که فقط چنین کسانی بهشتی هستند ... از این مطلب دانسته میشود که هر کس اینگونه نباشد جهنمی و نابود است؛ بنابراین فقط کسانی نجات مییابند که خالص برای معبود و پیرو رسول باشند. سعدی: ۶۴.
پرسش: چرا اعمال ریایی و بدعتها نزد الله تعالی مردود و غیر قابل پذیرش هستند؟
بَلَىٰۚ مَنۡ أَسۡلَمَ وَجۡهَهُۥ لِلَّهِ وَهُوَ مُحۡسِنٞ فَلَهُۥٓ أَجۡرُهُۥ عِندَ رَبِّهِۦ وَلَا خَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ ١١٢
فقط کسی وارد بهشت میشود که ﴿أَسۡلَمَ وَجۡهَهُۥ لِلَّهِ﴾ یعنی دینش را خالص برای الله قرار دهد. بنابر قولی، عبادتش را خالص برای الله قرار دهد و بنابر قولی دیگر در برابر الله فروتنی و تواضع کند. اصل اسلام، تسلیمشدن و فروتنی است. به این دلیل وجه را به طور خاص بیان کرد زیرا کسیکه در سجده چهرهاش را بر زمین میگذارد از به کار بردن بقیه اعضا در عبادت الهی امتناع نمیورزد. بغوی۱/ ۹۳.
پرسش: چه کسی به فضل و کرم الهی، مستحق ورود به بهشت است؟