قرآن

﴿إِنَّكُمۡ قَوۡمٞ تَجۡهَلُونَ﴾ چه جهلی بزرگ‌تر از این‌که کسی نسبت به پروردگار و آفریدگارش جاهل باشد، و بخواهد دیگران را که مالک هیچ سود و زیان و مرگ و زندگی و زنده‌گردانیدن دوباره‌ای نیستند با او مساوی قرار دهد؟! سعدی: 302.
پرسش: بزرگ‌ترین جهل چیست؟ چرا؟

موسی ÷ آنان را به صورت موکّد به جهالت توصیف کرد؛ زیرا جملۀ اسمیه دلالت دارد بر این‌که جهالت، صفت ثابت آنان بود و در جان‌شان جای گرفته بود، وگرنه باید با اولین نگاه، از بیان چنین سوالی خودداری می‌کردند. ابن عاشور: 9/ 82.
پرسش: آیۀ کریمه چگونه دلالت دارد بر این‌که جهل، گاهی انسان را به شرک می‌رساند؟

منظور از ﴿ٱلۡعَٰلَمِينَ﴾ (=جهانیان)، امت‌های معاصرشان است. برتری آنان بر جهانیان به این جهت بود که: از نسل رسولان و پیامبران بودند؛ رسولان و پیامبران از میان آنان برگزیده شدند؛ الله آنان را از دین فرعون که در آن غرق شده بودند به سوی توحید و رهایی هدایت کرد؛ پس از این‌که به بردگی گرفته شده بودند آنان را آزاد قرار داد؛ آنان را مالک سرزمین مبارکی قرار داد؛ آنان را با کمک و آیات خویش تقویت کرد و رسولی در میان‌شان فرستاد تا شریعت را برای‌شان برپا دارد. تمام این فضایل به صورت یک‌جا، برای هیچ امتی غیر از آنان در آن زمان داده نشده بود. ابن عاشور: 9/ 84.
پرسش: منظور از ﴿ٱلۡعَٰلَمِينَ﴾ در آیۀ کریمه چیست؟ و الله تعالی با چه مواردی بنی‌اسرائیل را بر جهانیان برتری داده بود؟

موسی ÷ وقتی به محل قرار با پروردگارش رفت به سبب اشتیاق و مهربانی زیادی که به بنی‌اسرائیل داشت، به هارون ÷ گفت: ﴿ٱخۡلُفۡنِي فِي قَوۡمِي﴾ یعنی جانشین من در میان آنان باش و همانند من در میان آنان کار کن. ﴿وَأَصۡلِحۡ﴾ یعنی راه اصلاح را در پیش بگیر. ﴿وَلَا تَتَّبِعۡ سَبِيلَ ٱلۡمُفۡسِدِينَ﴾ یعنی کسانی که مرتکب گناهان می‌شوند. سعدی: 302.
پرسش: بر اساس آیه توضیح دهید که پیامبران دلسوزترین و مهربان‌ترین مردم نسبت به اقوام‌شان هستند.

موسی ÷ برادرش هارون ÷ را در میان بنی‌اسرائیل جانشین خود قرار داد و از باب هشدار و یادآوری، او را به اصلاح و فسادنکردن توصیه کرد، وگرنه هارون ÷ پیامبری شریف و گرامی نزد الله و معتبر و بزرگوار بود. ابن کثیر: 2/ 234.
پرسش: توضیح دهید که تمام صالحان حتی پیامبران به یادآوری نیاز دارند.

زیرا کوه از تو بزرگ‌تر و مستحکم‌تر است. ﴿فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُۥ لِلۡجَبَلِ﴾ وقتی پروردگارش بر کوه تجلّی کرد کوه متلاشی و با خاک یکسان شد. موسی ÷ که این حالت کوه را دید بیهوش افتاد. ابن کثیر: 2/ 235.
پرسش: توضیح دهید که آیه یکی از مظاهر عظمت الله را بیان می‌کند.

بنابر قولی: موسی ÷ هنگام ظهور آیات، به منظور بازگشت به سوی الله و اظهار خشوع در برابر او، این سخن را گفت، و امت اجماع دارند بر این‌که این توبه به سبب گناه انجام نشده است؛ زیرا پیامبران معصوم هستند. قرطبی: 10/ 439.
پرسش: آیا استغفار فقط به سبب گناه انجام می‌شود؟