قرآن

این عبارت، آنان را به جستجوی رحمت گستردۀ الله و پیروی از رسولش تشویق می‌کند. ابن کثیر: 2/ 177.
پرسش: چرا پس از بیان این‌که رسول را تکذیب کردند، رحمت الله بیان شد؟

زیرا مشرکان برای نفی امر و نهی، محبوب و مکروه، و طاعت و معصیت، به قضا و قدر استدلال کردند، و هر کس این راه را در پیش گیرد، در یکی از انواع کفر آشکار گرفتار شده است. ابن تیمیه: 3/ 112.
پرسش: با توجه به آیه، خطر بزرگ استدلال به قضا و قدر بر نفی امر و نهی را بیان کنید؟

در این آیات، حرام‌هایی را که تمام شرایع، آن‌ها را حرام می‌دانند و هرگز در هیچ آیینی نسخ نشده است بیان می‌فرماید. ابن عباس ب می‌گوید: الله همین سخنان را بر موسی نازل کرد. ابن جزی: 1/ 291.
پرسش: وصایای مذکور چه امتیاز یا ویژگیِ خاصی دارند؟

الله تعالی در این آیه به پیامبرش ج فرمان می‌دهد که تمام مردم را به شنیدن تلاوت آن‌چه که الله حرام گردانیده است فراخوانَد. به همین ترتیب، بر علمای پس از پیامبر ج نیز واجب است که به مردم ابلاغ کنند و آن‌چه را که الله حرام قرار داده از آن‌چه که حلال گردانیده است برای‌شان مشخص گردانند. قرطبی: 9/ 106.
پرسش: الله تعالی در این آیه ما را به چه چیزی فرا می‌خواند؟

در سورۀ اسراء می‌فرماید: ﴿وَلَا تَقۡتُلُوٓاْ أَوۡلَٰدَكُمۡ خَشۡيَةَ إِمۡلَٰقٖ﴾ [الإسراء: 31] یعنی آنان را از ترس فقر در آینده، به قتل نرسانید؛ پس در آن‌جا فرمود: ﴿نَّحۡنُ نَرۡزُقُهُمۡ وَإِيَّاكُمۡ﴾ یعنی ابتدا روزیِ فرزندان را بیان فرمود تا به آنان توجه و اهتمام شود؛ به این معنی که از فقیرشدنِ خویش به سبب روزی‌دادن به فرزندان نترسید؛ چون الله آن را بر عهده گرفته است. اما در این‌جا چون فقر واقع شده و باید به آن توجه شود، فرمود: ﴿نَّحۡنُ نَرۡزُقُكُمۡ وَإِيَّاهُمۡ﴾. ابن کثیر: 2/ 180.
پرسش: چرا در این سوره روزیِ پدران بر روزی فرزندان مقدم شد، اما در سورۀ اسراء روزیِ فرزندان بر روزیِ پدران مقدم گردید؟

یعنی به فواحش آشکار و پنهانی، یا فواحشی که متعلق به ظاهر و متعلق به قلب و باطن است نزدیک نشوید. نهی از نزدیک‌شدن به فواحش، شدیدتر از نهی از انجام آن‌هاست؛ زیرا نهی از مقدمات و اسباب ارتکاب فواحش را شامل می‌شود. سعدی: 280.
پرسش: چرا فقط به نهی از فواحش بسنده نفرمود و از نزدیک‌شدن به آن‌ها نهی کرد؟

الله تبارک و تعالی برای تاکید، نهی از قتل نفس را به صورت جداگانه بیان کرد، وگرنه یکی از مصادیق فواحش ظاهری و باطنی است؛ زیرا در صحیحین از ابن مسعود س آمده است که رسول الله ج فرمود: «لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ، يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ، إِلَّا بِإِحْدَى ثَلاَثٍ: الثَّيِّبُ الزَّانِي، وَالنَّفْسُ بِالنَّفْسِ، وَالتَّارِكُ لِدِينِهِ الْمُفَارِقُ لِلْجَمَاعَةِ» [صحیح بخاری: 6878؛ صحیح مسلم: 1676] «هر کس که به یگانگى الله و رسالت من گواهى دهد، ریختن خونش حلال نیست مگر در یکی از این سه حالت: کسى که مرتکب زناى مُحصِنه شده است، کسى که شخص دیگرى را بدون حق کشته باشد و باید به حکم قصاص کشته شود، شخصی که از دین اسلام جدا شده و جمعیت مسلمان را رها کرده است». ابن کثیر: 2/ 180.
پرسش: نهی از قتل نفس یکی از مصادیق نهی از فواحش است، پس چرا جداگانه نیز از آن نهی شد؟