قرآن
ﮒ
ﱀ
ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ
ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ١٤٣ ١٤٣
ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ
ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ
ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ
ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ
ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ١٤٤ ١٤٤ ﮙ ﮚ ﮛ
ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ
ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ
ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ
ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ١٤٥ ١٤٥ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ
ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ
ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ
ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ﰁ ١٤٦ ١٤٦
أَمۡ كُنتُمۡ شُهَدَآءَ إِذۡ وَصَّىٰكُمُ ٱللَّهُ بِهَٰذَاۚ فَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبٗا لِّيُضِلَّ ٱلنَّاسَ بِغَيۡرِ عِلۡمٍۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ ١٤٤
﴿أَمۡ كُنتُمۡ شُهَدَآءَ﴾ یعنی آیا حاضر بودید که الله این را حرام قرار داد؟ هنگامی که بر آنان لازم شد دلیل بیاورند، دست به افترا زدند و گفتند: فرمان الله چنین و چنان است، پس الله تعالی فرمود: ﴿فَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبٗا لِّيُضِلَّ ٱلنَّاسَ بِغَيۡرِ عِلۡمٍ﴾. بیان فرمود که آنان دروغ بستند آنگاه که سخنی بدون دلیل بر زبان آوردند. قرطبی: 9/ 79.
پرسش: هر کس میخواهد در مورد حکم یا مسأله یا حادثهای سخن بگوید، چه تکلیفی دارد؟
فَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبٗا لِّيُضِلَّ ٱلنَّاسَ بِغَيۡرِ عِلۡمٍۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ ١٤٤
الله تعالی قصد بد آنان از افترازدن را بیان فرمود؛ زیرا هر کس بدون علم، دروغی بر الله نسبت بدهد، ستم بزرگی مرتکب شده است، پس چه حکمی خواهد داشت آنگاه که با این کار در پی گمراهکردن امت باشد؟! ابن عطیه: 2/ 355.
پرسش: نسبت دادن دروغ درجاتی دارد، بدترین درجه کدام است؟
فَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبٗا لِّيُضِلَّ ٱلنَّاسَ بِغَيۡرِ عِلۡمٍۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ ١٤٤
یکی از مصادیق ظلم این است که کسی در امری دینی فتوا دهد بدون اینکه گمان غالب داشته باشد بر اینکه قول درستی که الله را خوشنود میکند ارائه میدهد؛ شخص اگر مجتهد است باید با استناد به دلیلی که به گمان غالبِ او با مراد الله تعالی مصادف است فتوا دهد، و اگر مقلد است باید با استناد به دلیلی که به گمان غالبِ او طبق مذهب امامش است سخن بگوید. ابن عاشور: 8/ 135.
پرسش: توضیح دهید که فتوادادن بدون علم جایز نیست.
أَوۡ دَمٗا مَّسۡفُوحًا
دم مسفوح، خونی است که هنگام سربریدن حیوان از آن خارج میشود؛ زیرا خونی است که ماندن آن در بدن حيوان ذبحشده زیان میرساند، و هنگامی که از بدن حیوان خارج شود، خوردن گوشتش زیانآور نیست. سعدی: 277.
پرسش: چرا الله تعالی فرمان داد که هنگام سربریدن حیوان باید خون مذکور ریخته شود؟
أَوۡ دَمٗا مَّسۡفُوحًا
مفهوم این اصطلاح چنین است: خونی که بعد از ذبح در گوشت و رگها میماند، حلال و پاک است. سعدی: 277.
پرسش: الله تعالی حکم خون ریختهشده را بیان فرمود، خونی که بعد از ذبح در بدن و رگهای حیوان باقی میماند چه حکمی دارد؟
وَعَلَى ٱلَّذِينَ هَادُواْ حَرَّمۡنَا كُلَّ ذِي ظُفُرٖۖ وَمِنَ ٱلۡبَقَرِ وَٱلۡغَنَمِ حَرَّمۡنَا عَلَيۡهِمۡ شُحُومَهُمَآ إِلَّا مَا حَمَلَتۡ ظُهُورُهُمَآ أَوِ ٱلۡحَوَايَآ أَوۡ مَا ٱخۡتَلَطَ بِعَظۡمٖۚ ذَٰلِكَ جَزَيۡنَٰهُم بِبَغۡيِهِمۡۖ وَإِنَّا لَصَٰدِقُونَ ١٤٦
یعنی این تحریم برای مجازات آنان بود. ﴿بِبَغۡيِهِمۡ﴾ یعنی به سبب ستمشان، شامل: کشتن پیامبران، بازداشتن از راه الله، رباخواری، حلالدانستن اموال مردم به باطل. بغوی: 2/ 75.
پرسش: بر اساس آیه توضیح دهید که گناه برای گناهکار، مصيبت است؟
وَعَلَى ٱلَّذِينَ هَادُواْ حَرَّمۡنَا كُلَّ ذِي ظُفُرٖۖ وَمِنَ ٱلۡبَقَرِ وَٱلۡغَنَمِ حَرَّمۡنَا عَلَيۡهِمۡ شُحُومَهُمَآ إِلَّا مَا حَمَلَتۡ ظُهُورُهُمَآ أَوِ ٱلۡحَوَايَآ أَوۡ مَا ٱخۡتَلَطَ بِعَظۡمٖۚ ذَٰلِكَ جَزَيۡنَٰهُم بِبَغۡيِهِمۡۖ وَإِنَّا لَصَٰدِقُونَ ١٤٦
﴿وَعَلَى ٱلَّذِينَ هَادُواْ﴾ یعنی فقط بر یهودیان ... ﴿بِبَغۡيِهِمۡ﴾ یعنی به سبب ستمشان که عبارت بود از: کشتن بهناحق پیامبران، رباخواری در حالی که از آن نهی شده بودند، خوردن اموال مردم به باطل. هر گاه گناهی مرتکب میشدند با تحریم چیزی که برایشان حلال بود مجازات میگشتند. آلوسی: 8/ 405.
پرسش: توضیح دهید که آزار و کشتن صالحان، سبب مجازاتهای ربانی است.