قرآن
ﮐ
ﰽ
ﭚ ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ
ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ
ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ
ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ
ﮀ ٢٤ ٢٤ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ
ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ
ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ
ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ
ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ
ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ
ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ
ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ
٢٥ ٢٥ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ
ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ٢٦ ٢٦
وَأُحِلَّ لَكُم مَّا وَرَآءَ ذَٰلِكُمۡ
تمام آنچه که در این آیه ذکر نشده، حلال و پاکیزه است؛ به عبارتی، به سبب لطف و رحمت الله و آسانگیری بر بندگان، حرام، محصور است اما حلال، حد و حصری ندارد. سعدی: 174.
پرسش: آیه بر آسانی دین اسلام، و رحمت گستردۀ الله دلالت دارد. این مطلب را توضیح دهید.
وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِإِيمَٰنِكُمۚ بَعۡضُكُم مِّنۢ بَعۡضٖۚ
یعنی در مورد ایمان، از باطن چشمپوشی کنید، بلکه ظاهر را در نظر بگیرید؛ زیرا الله تعالی به ایمان شما داناتر است. بغوی: 1/ 509.
پرسش: آیا مسلمان در مورد امور باطنی مردم سخن میگوید؟ چرا؟
ذَٰلِكَ لِمَنۡ خَشِيَ ٱلۡعَنَتَ مِنكُمۡۚ وَأَن تَصۡبِرُواْ خَيۡرٞ لَّكُمۡۗ وَٱللَّهُ غَفُورٞ رَّحِيمٞ ٢٥
اصل «عَنَت»، شکستن استخوان پس از جوشخوردن است؛ سپس در مورد هر مشقت و ضرری که بعد از بهبودی حال انسان به او میرسد به کار رفت، و هیچ ضرری بزرگتر از نزدیکی به گناهان و ارتکاب شرمآورترین کار زشت نیست. آلوسی: 5/ 12.
پرسش: چگونه بیمِ آلودهشدن به گناه موجب فرمان ازدواج برای امت است؟
فَإِنۡ أَتَيۡنَ بِفَٰحِشَةٖ فَعَلَيۡهِنَّ نِصۡفُ مَا عَلَى ٱلۡمُحۡصَنَٰتِ مِنَ ٱلۡعَذَابِۚ ذَٰلِكَ لِمَنۡ خَشِيَ ٱلۡعَنَتَ مِنكُمۡۚ وَأَن تَصۡبِرُواْ خَيۡرٞ لَّكُمۡۗ وَٱللَّهُ غَفُورٞ رَّحِيمٞ ٢٥
آیه با دو نام نیکوی ﴿غَفُورٞ﴾ و ﴿رَحِيمٞ﴾ به پایان رسید تا بیان دارد که این احکام، مایۀ رحمت و احسان و بخشش برای بندگان است؛ از این رو، بر آنان سخت نگرفته بلکه بینهایت گشایش قايل شده است. بیان مغفرت بعد از حد شاید اشاره دارد به اینکه حدود، کفاراتی هستند که الله تعالی با آنها گناهان بندگانش را میبخشاید، چنانکه در حدیث بیان شده است. سعدی: 175.
پرسش: به پایان رسانیدن آیه با دو نام ﴿غَفُورٞ﴾ و ﴿رَحِيمٞ﴾ چه دلالتی دارد؟
يُرِيدُ ٱللَّهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمۡ وَيَهۡدِيَكُمۡ سُنَنَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكُمۡ
یعنی: تا امر دینتان و مصالح کارتان و آنچه که بر شما حلال و حرام گردانیده است برایتان بیان کند. این امر دلالت دارد بر این امر که هیچ واقعهای وجود ندارد مگر اینکه حکم الله تعالی در مورد آن نازل شده است؛ از جمله میفرماید: ﴿مَّا فَرَّطۡنَا فِي ٱلۡكِتَٰبِ مِن شَيۡءٖ﴾ [الأنعام: 38]؛ «ما در کتاب هیچچیز را فرو گذار نکردیم». قرطبی: 6/ 244.
پرسش: آیا واقعه یا مسأله معاصری وجود دارد که بیان یا حکمی از شریعت الله تعالی در مورد آن نیامده باشد؟
يُرِيدُ ٱللَّهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمۡ وَيَهۡدِيَكُمۡ سُنَنَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكُمۡ
یعنی شما را به روشهای پیامبران و صالحان پیشین راهنمایی میکند تا به آنان اقتدا کنید. ابن جزی: 1/ 186.
پرسش: مؤمنان در بستر تاریخ، برادرانی هستند که به یکدیگر اقتدا میکنند. این مطلب را بر اساس آیه توضیح دهید.
يُرِيدُ ٱللَّهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمۡ وَيَهۡدِيَكُمۡ سُنَنَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكُمۡ وَيَتُوبَ عَلَيۡكُمۡۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٞ ٢٦
﴿وَيَتُوبَ عَلَيۡكُمۡ﴾ یعنی در احوالتان و احکامی که برایتان وضع کرده است به شما مهربانی میکند تا بتوانید در برابر حدود الله توقف و به حلال او تعالی بسنده کنید، در نتیجه به سبب آنچه که الله برایتان فراهم آورده است از گناهانتان کاسته شود. آنچه بیان شد یکی از مصادیق توبۀ الله بر بندگانش است و مصداق دیگر آن، این است که هر گاه بندگان مرتکب گناه شوند درهای رحمت را به رویشان میگشاید و بر دلهایشان الهام میکند که به سوی او بازگردند و در برابر او فروتنی کنند، سپس با پذیرش آنچه که بندگان را بر انجام آن موفق گردانیده است آنان را میبخشاید. سعدی: 175.
پرسش: توبۀ الله بر بندگانش را توضیح دهید؟