قرآن
ﮐ
ﰼ
ﭘ ﭙ ﭚ ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ
ﭠ ﭡ ﭢ ٢٠ ٢٠ ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ
ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ
٢١ ٢١ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ
ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ
ﮁ ٢٢ ٢٢ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ
ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ
ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ
ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ
ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ
ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ
ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ
ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ
ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ٢٣ ٢٣
وَإِنۡ أَرَدتُّمُ ٱسۡتِبۡدَالَ زَوۡجٖ مَّكَانَ زَوۡجٖ وَءَاتَيۡتُمۡ إِحۡدَىٰهُنَّ قِنطَارٗا
اقتدا به پیامبر ج در تعیین مهریۀ پایین، بهتر و زیبندهتر است. سعدی: 173.
پرسش: چه کاری در تعیین مقدار مهریه بهتر است؟
وَإِنۡ أَرَدتُّمُ ٱسۡتِبۡدَالَ زَوۡجٖ مَّكَانَ زَوۡجٖ وَءَاتَيۡتُمۡ إِحۡدَىٰهُنَّ قِنطَارٗا فَلَا تَأۡخُذُواْ مِنۡهُ شَيۡـًٔاۚ أَتَأۡخُذُونَهُۥ بُهۡتَٰنٗا وَإِثۡمٗا مُّبِينٗا ٢٠
به این سبب این گرفتن را بهتان نامید که آنان طبق عادت هر گاه از زن بیمیل میشدند و قصد طلاقش را داشتند، سوء معاشرت را به او نسبت میدادند، و امور ناروایی را به او میبستند؛ تا اینکه از بدنامی بترسد و با دادن مالی به شوهر، او را به طلاق راضی کند. ابن عاشور: 4/ 289.
پرسش: چرا آیۀ کریمه، گرفتن مهریهای که شوهر آن را به همسرش پرداخته بود بهتان نامید؟
وَكَيۡفَ تَأۡخُذُونَهُۥ وَقَدۡ أَفۡضَىٰ بَعۡضُكُمۡ إِلَىٰ بَعۡضٖ وَأَخَذۡنَ مِنكُم مِّيثَٰقًا غَلِيظٗا ٢١
پیمان مؤکدی که از مردان به نفع زنان گرفت به این قرار است: نگهداشتن به نیکی، یا رهاکردن به نیکی. طبری: 8/ 127.
پرسش: پیمان مؤکدی که همسر از شوهرش گرفته است چیست؟
وَكَيۡفَ تَأۡخُذُونَهُۥ وَقَدۡ أَفۡضَىٰ بَعۡضُكُمۡ إِلَىٰ بَعۡضٖ وَأَخَذۡنَ مِنكُم مِّيثَٰقًا غَلِيظٗا ٢١
چون در آیۀ پیشین حکم طلاقی را که زن سبب آن بود و مرد مالی از او میگرفت بیان کرد، در ادامه، طلاقی را که شوهر سبب آن است ذکر کرد، و فرمود اگر مرد بدون ناسازگاری و سوء معاشرت زن، قصد طلاق داشت؛ حق ندارد مالی از زن طلب کند. قرطبی: 6/ 170.
پرسش: چه موقع بر شوهر حرام است که مالی در مقابل طلاق بگیرد؟
وَلَا تَنكِحُواْ مَا نَكَحَ ءَابَآؤُكُم مِّنَ ٱلنِّسَآءِ إِلَّا مَا قَدۡ سَلَفَۚ إِنَّهُۥ كَانَ فَٰحِشَةٗ وَمَقۡتٗا وَسَآءَ سَبِيلًا ٢٢
فاحشه، عقدهای فاحش [و زشت و فاسد] را دربرمیگیرد، چنانکه ارتکاب زنا را نیز شامل میشود. ابن تیمیه: 2/ 222.
پرسش: چگونه فاحشه، عقدها و ارتکاب زنا را شامل میشود؟
حُرِّمَتۡ عَلَيۡكُمۡ أُمَّهَٰتُكُمۡ وَبَنَاتُكُمۡ وَأَخَوَٰتُكُمۡ وَعَمَّٰتُكُمۡ وَخَٰلَٰتُكُمۡ
تحریم نکاح با این زنان محرم، به مُروّت و انسانیت بازمیگردد که تابع حفظ آبروست و حفظ آبرو یکی از مقاصد شریعت است. این امر یکی از مقدمات پیشرفت بشری است. ابن عاشور: 4/ 289.
پرسش: چرا نکاح با زنانِ محرمِ مذکور حرام شد؟
وَأَن تَجۡمَعُواْ بَيۡنَ ٱلۡأُخۡتَيۡنِ إِلَّا مَا قَدۡ سَلَفَۗ
الله تعالی جمع میان دو خواهر را به این دلیل حرام گردانید که یکی از اسباب جدایی میان خویشاوندان است. سعدی: 174.
پرسش: چرا الله سبحانه و تعالی جمع میان دو خواهر در نکاح مرد را حرام کرد؟