قرآن
ﰏ
ﱖ
ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ٦ ٦ ﭣ ﭤ ﭥ
ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ٧ ٧ ﭭ
ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ
ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ٨ ٨
ﰐ
ﮏ ﮐ ﮑ ٣ ٣ ﮓ ﮔ ﮕ ٤ ٤ ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ
٥ ٥ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ٦ ٦ ﮣ ﮤ
ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ٧ ٧ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ٨ ٨
ﰑ
ﯙ ٣ ٣ ﯛ ﯜ ﯝ ٤ ٤ ﯟ ﯠ ﯡ ٥ ٥
رَّضِيَ ٱللَّهُ عَنۡهُمۡ وَرَضُواْ عَنۡهُۚ
زیرا به تمام آرزوهایشان رسیدند، در حالی که میدانستند تمام این موارد به فضل و بخشش الهی به آنان رسیده است، هیچکس هیچ حقی بر عهدۀ او ندارد و هیچکس او را آنگونه که سزاوارش است نمیشناسد؛ بنابراین اگر مردم را به سبب آنچه استحقاقش را دارند عذاب کند همگی نابود خواهند شد. بزرگترین نعمتی که الله بر آنان بخشید، پیروی از رسول الله ج است که سبب تمام خوبیهاست. بقاعی: 22/ 198.
پرسش: عبارت ﴿وَرَضُواْ عَنۡهُ﴾ چه دلالتی دارد؟
جَزَآؤُهُمۡ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّٰتُ عَدۡنٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۖ رَّضِيَ ٱللَّهُ عَنۡهُمۡ وَرَضُواْ عَنۡهُۚ ذَٰلِكَ لِمَنۡ خَشِيَ رَبَّهُۥ ٨
خشیت، ملاک سعادت حقیقی و دستیابی به مراتب بالا است؛ زیرا اگر خشیت نمیبود، مناهی و گناهان ترک نمیشدند و برای روزی که پاها و موهای جلوی سر گرفته میشود آمادگی حاصل نمیشد. آلوسی: 15/ 431.
پرسش: خشیت به چه معناست؟
جَزَآؤُهُمۡ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّٰتُ عَدۡنٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۖ رَّضِيَ ٱللَّهُ عَنۡهُمۡ وَرَضُواْ عَنۡهُۚ ذَٰلِكَ لِمَنۡ خَشِيَ رَبَّهُۥ ٨
هر کس اینگونه از پروردگارش بترسد از تمام آنچه سزاوار الله سبحانه نیست دست میکشد و در دلایل عیب و ایراد نمیگیرد. اما اگر ترس از قلب جدا شود، قطعا فاسد میگردد. بقاعی: 22/ 199.
پرسش: نشانۀ خشیت بنده از پروردگارش چیست؟
يَوۡمَئِذٖ تُحَدِّثُ أَخۡبَارَهَا ٤
زمین به تمام کارهای خوب و بدی که جهانیان بر روی آن انجام دادهاند گواهی میدهد؛ زیرا زمین یکی از شهودی است که به اعمال بندگان گواهی میدهند. سعدی: 932.
پرسش: ثمرۀ عملی مستفاد از آیه چیست؟
يَوْمَىِٕذٍ يَّصْدُرُ النَّاسُ اَشْتَاتًا لِّيُرَوْا اَعْمَالَهُمْۗ ٦
همگی در روز قیامت خودشان را سرزنش میکنند؛ انسان نیکوکار میگوید: چرا بیشتر نیکی نکردم؟! گناهکار میگوید: چرا از گناهان دست نکشیدم؟! این سرزنش هنگام مشاهدۀ پاداش و عذاب صورت میگیرد. ابن عباس ب میگويد: ﴿أَشۡتَاتٗا﴾: یعنی بر اساس اعمالشان پراکنده هستند. قرطبی: 22/ 437.
پرسش: چرا مردم اعمالشان را در این توقفگاه میبینند؟
فَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٍ خَيۡرٗا يَرَهُۥ ٧ وَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٖ شَرّٗا يَرَهُۥ ٨
﴿مِثۡقَالَ﴾ به معنای وزن و ﴿ذَرَّةٍ﴾ به معنای مورچۀ کوچک است. منظور از رویت در اینجا دیدن با چشم نیست، بلکه بیانگر جزا است. الله تعالی هموزن مورچۀ کوچک را به این منظور بیان کرد تا بر بیشتر از آن به طریق اولی هشدار دهد؛ گویی میفرماید: هر کس که عملی اندک یا زیاد انجام دهد آن را خواهد دید. ابن جزی: 2/ 600.
پرسش: عبارت ﴿مِثۡقَالَ ذَرَّةٍ﴾ در آیه بر چه امری دلالت دارد؟
فَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٍ خَيۡرٗا يَرَهُۥ ٧ وَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٖ شَرّٗا يَرَهُۥ ٨
از انس روایت است که رسول الله ج فرمود: «إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ الْمُؤْمِنَ حَسَنَةً يُثَابُ عَلَيْهَا الرِّزْقَ فِي الدُّنْيَا، وَيُجْزَى بِهَا فِي الْآخِرَةِ، وَأَمَّا الْكَافِرُ فَيُعْطِيهِ بِهَا فِي الدُّنْيَا، فَإِذَا کَانَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، لَمْ تَكُنْ لَهُ حَسَنَةٌ» [صحیح: با الفاظی مشابه در مسند احمد: 12264 و 14018؛ صحیح ابن حبان: 377] «الله هیچ یک از کارهاى نیک مؤمن را از قلم نمىاندازد و در دنیا و آخرت پاداش آن را مىدهد ولى کافر در دنیا بهوسیلۀ کارهاى نیک خود روزى میخورد و همین که به آخرت رسید کار نیکى ندارد که پاداش آن را بگیرد». طبری: 24/ 553.
پرسش: چرا با وجود اینکه الله ذات عادلی است که به هیچکس ستم نمیکند، کافر در روز قیامت کارهای نیکی را که در دنیا انجام داده است نمییابد؟