قرآن
ﰆ
ﱖ
ﭙ ﭚ ٢٣ ٢٣ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ٢٤ ٢٤ ﭡ
ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ ٢٥ ٢٥ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ٢٦ ٢٦ ﭬ
ﭭ ﭮ ٢٧ ٢٧ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ٢٨ ٢٨
ﭶ ﭷ ﭸ ٢٩ ٢٩ ﭺ ﭻ ٣٠ ٣٠
ﰇ
٣ ٣ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ٤ ٤ ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ
ﮖ ٥ ٥ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ٦ ٦ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ
٧ ٧ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ٨ ٨ ﮨ ﮩ ٩ ٩ ﮫ
ﮬ ١٠ ١٠ ﮮ ﮯ ﮰ ١١ ١١ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ١٢ ١٢
ﯘ ﯙ ١٣ ١٣ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ١٤ ١٤ ﯢ ﯣ ﯤ
١٥ ١٥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ١٦ ١٦ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ
ﯱ ﯲ ﯳ ١٧ ١٧ ﯵ ﯶ ﯷ ١٨ ١٨
يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي ٢٤
یعنی: اگر گناهکار باشد از تمام گناهانی که مرتکب شده، پشیمان است و اگر فرمانبردار باشد آرزو میکند که کاش طاعات بیشتری انجام میداد. ابن کثیر: 4/ 511.
پرسش: آیا در روز قیامت فقط گناهکار پشیمان است؟ توضیح دهید.
يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ ٢٧ ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ ٢٨
یعنی نفسی که به سبب یقین کاملی که دارد آرام گرفته است؛ بهگونهای که هیچ شکی در ایمانش وجود ندارد. بنابر قولی: نفس آرامی که در آن هنگام نمیترسد. ابن جزی: 2/ 572.
پرسش: نفس بر اثر کدام صفت، استحقاق خشنودی را پیدا میکند؟
لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِي كَبَدٍ ٤
سختیها و دشواریهای دنیا و برزخ و روزی که گواهان به پا میخیزند منظور است که باعث رنج و عذاب انسان هستند و اینکه باید عملی انجام دهد که او را از این سختیها میرهاند و باعث شادی و سرور همیشگی او میشود، اما اگر از انجام این عمل سر باز زند برای همیشه در رنج و عذاب سخت خواهد بود. سعدی: 925.
پرسش: آیا انسان فقط در زندگی دنیا رنج و سختی تحمل میکند؟ چگونه میتواند خودش را از این رنج نجات دهد؟
يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالٗا لُّبَدًا ٦
الله تعالی انفاق در شهوات و گناهان را به این سبب نابودی نامید که انفاقكننده هیچ فایدهای از آن نمیبرد و فقط پشیمانی و زیان و رنج و کاستی نصیبش میشود. سعدی: 925.
پرسش: چرا به جای فعل (أَنْفَقْتُ) فعل ﴿أَهۡلَكۡتُ﴾ بیان شد؟
أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ ٨ وَلِسَانٗا وَشَفَتَيۡنِ ٩ وَهَدَيۡنَٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ ١٠
این نعمتهای بزرگ میطلبد که بنده حقوق الله را ادا کند و شکر او تعالی را در قبال نعمتهایش به جای آورد و آنها را در ارتکاب گناهان به کار نگیرد. سعدی: 925.
پرسش: حال که میدانی الله همان ذاتی است که چشم و زبان و لب برایت آفریده و هموست که راه خیر را از راه شر مشخص کرده است، چه موضعی باید در قبال این نعمتها اتخاذ کنی؟
فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ ١١ وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ ١٢
﴿ٱلۡعَقَبَةُ﴾ عبارت از اعمال صالحی است که در ادامه بیان میشود. عقبه استعاره از کوهان شتر است؛ زیرا صعود از آن بر نفس سخت و دشوار است. ابن جزی: 2/ 574.
پرسش: چه رازی در تعبیر اعمال صالح به ﴿ٱلۡعَقَبَةُ﴾ وجود دارد؟
يَتِيمٗا ذَا مَقۡرَبَةٍ ١٥
﴿ذَا مَقۡرَبَةٍ﴾ یعنی: خویشاوند. طعامدادن به یتیم خویشاوند بافضیلتتر و بهتر از طعامدادن به سایر یتیمان است و بر اساس حدیث: صدقه به خویشاوند هم صدقه به شمار میرود و هم صلۀ رحم، اما صدقه به بیگانه، فقط صدقه است. شنقیطی: 8/ 533.
پرسش: چرا یتیم خویشاوند به طعامدادن اختصاص یافت؟