قرآن
ﯻ
ﱖ
ﯻ
ﭝ ﭞ ٤ ٤ ﭠ ﭡ ﭢ ٥ ٥ ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ ٦ ٦
ﭩ ﭪ ٧ ٧ ﭬ ﭭ ٨ ٨ ﭯ ﭰ ﭱ
٩ ٩ ﭳ ﭴ ﭵ ١٠ ١٠ ﭷ ﭸ ﭹ ١١ ١١ ﭻ
ﭼ ﭽ ﭾ ١٢ ١٢ ﮀ ﮁ ﮂ ١٣ ١٣ ﮄ ﮅ
ﮆ ﮇ ﮈ ١٤ ١٤ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ١٥ ١٥ ﮏ
ﮐ ١٦ ١٦ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ١٧ ١٧ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ
ﮜ ﮝ ١٨ ١٨ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ١٩ ١٩ ﮤ
ﮥ ﮦ ﮧ ٢٠ ٢٠ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ٢١ ٢١ ﮮ
ﮯ ٢٢ ٢٢ ﮱ ﯓ ﯔ ٢٣ ٢٣ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ
٢٤ ٢٤ ﯝ ﯞ ﯟ ٢٥ ٢٥ ﯡ ﯢ ٢٦ ٢٦ ﯤ ﯥ
ﯦ ﯧ ﯨ ٢٧ ٢٧ ﯪ ﯫ ﯬ ٢٨ ٢٨ ﯮ ﯯ
ﯰ ﯱ ٢٩ ٢٩ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ ٣٠ ٣٠
عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ١ عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ ٢
الله سبحانه این سوال را مطرح میکند که آنان در مورد امری از یکدیگر میپرسند و این امر را مشخص میکند و میفرماید: ﴿عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ﴾. سخن را به صورت سوالی و مبهم آغاز کرد تا ذهنها متوجه موضوع شوند، سپس موضوع را بهگونهای که عظمت و بزرگی آن را میرساند بیان کرد؛ گویی میفرماید: در مورد چه چیزی از یکدیگر میپرسند؟ آیا شما را از آن باخبر سازم؟ سپس در پاسخ میفرماید: ﴿عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ﴾. شوکانی: 5/ 363.
پرسش: چرا در ابتدای سوره سؤال مطرح شد؟
ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ ٣
به جای اینکه گفته شود: «الذي یختلفون فیه» یا مانند آن، صلۀ موصول به صورت جمله اسمیه آمد تا بیانگر این امر باشد که اختلاف در مورد این خبر، نزد آنان استوار شده و همیشگی است. جملۀ اسمیه بر استمرار و ثبات دلالت میکند. ابن عاشور: 30/ 11.
پرسش: چرا صلۀ موصول به صورت جملۀ اسمیه آمد نه جملۀ فعلیه؟
أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدٗا ٦ وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادٗا ٧ وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجٗا ٨ وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتٗا ٩ وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسٗا ١٠ وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشٗا ١١ وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعٗا شِدَادٗا ١٢ وَجَعَلۡنَا سِرَاجٗا وَهَّاجٗا ١٣ وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءٗ ثَجَّاجٗا ١٤
الله تعالی مخلوقات مذکور را در اینجا به عنوان نمونه بیان کرد تا حجت بر کافران که رستاخیز را انکار کردند اقامه شود؛ گویی میفرماید: معبودی که بر آفرینش این مخلوقات بزرگ توانایی دارد، بر زندهگرانیدن مردم پس از مرگشان نیز تواناست. ابن جزی: 1/ 2541.
پرسش: الله تعالی به چه هدفی مخلوقات مذکور در آیات فوق را بیان کرد؟
وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتٗا ٩
یعنی برای آسایش شما و توقف کارهایتان؛ زیرا اگر ادامه داشته باشد آسیب جسمی بر شما وارد میگردد. بنابراین الله شب و خواب را برای مردم آفرید تا فعالیتهای مضرّ آنان متوقف گردد و به آسایش مفید برسند. سعدی: 906.
پرسش: خواب از چه جهت، نعمتی است که الله آن را بر بندگانش ارزانی داشته است؟
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادٗا ٢١
یعنی: هیچکس وارد بهشت نمیشود مگر اینکه از جهنم عبور کند؛ آنگاه اگر گذرنامه داشت نجات مییابد وگرنه در جهنم زندانی میشود. ابن کثیر: 4/ 464.
پرسش: کمینگاهبودن جهنم چه نکتهای در بر دارد؟
وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبٗا ٢٩
همهچیز، چه کم و چه زیاد را ﴿أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبٗا﴾ در لوح محفوظ نوشتهایم، پس گناهکاران نترسند از اینکه آنان را به گناهانی که انجام ندادهاند عذاب کنیم و نپندارند که چیزی از اعمالشان تباه یا فراموش میشود. سعدی: 907.
پرسش: نوشتن اعمال بندگان چه حکمتی دارد؟
فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا ٣٠
از عبدالله بن عمرو ب روایت شده که گفت: هیچ آیهای شدیدتر از آیۀ ﴿فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا﴾ بر جهنمیان نازل نشده است؛ زیرا همیشه بر عذابشان افزوده میشود. طبری: 24/ 169.
پرسش: سختترین آیۀ قرآن بر جهنمیان چیست؟ چرا؟