قرآن
ﮏ
ﰻ
ﭙ ٥٣ ٥٣ ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ
٥٤ ٥٤ ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ
ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ
ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ
ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ٥٥ ٥٥ ﮃ ﮄ ﮅ
ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ
ﮎ ﮏ ٥٦ ٥٦ ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ
ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ٥٧ ٥٧ ﮞ ﮟ
ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ٥٨ ٥٨ ﮦ ﮧ
ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ
ﯕ ﯖ ٥٩ ٥٩ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ
٦٠ ٦٠ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ
ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ
ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ ٦١ ٦١
رَبَّنَآ ءَامَنَّا بِمَآ أَنزَلۡتَ وَٱتَّبَعۡنَا ٱلرَّسُولَ فَٱكۡتُبۡنَا مَعَ ٱلشَّٰهِدِينَ ٥٣
﴿مَعَ ٱلشَّٰهِدِينَ﴾: یعنی با امتهایی که به حق گواهی میدهند. بنابر قولی یعنی با امت محمد ج. ابن جزی: 1/ 147.
پرسش: چه کاری باید انجام دهی تا این دعا شامل حال تو شود؟
وَمَكَرُواْ وَمَكَرَ ٱللَّهُۖ وَٱللَّهُ خَيۡرُ ٱلۡمَٰكِرِينَ ٥٤
مکر الله تعالی این است که بندگانش را از جایی که نمیدانند، به تدریج گرفتار عذاب میکند... ابن عباس ب میگوید: یعنی هر گاه گناهی ایجاد کردند، نعمت جدیدی به آنان دادیم.
پرسش: چه نوعی از مکر الله تعالی در برابر بنده در آیه بیان شده است؟
وَجَاعِلُ ٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوكَ فَوۡقَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ
یعنی با حجت و اقامۀ دلیل. بنابر قولی با عزت و پیروزی. قرطبی: 5/ 156.
پرسش: موحدان از چه نظر بر دیگران غالب میشوند؟
وَجَاعِلُ ٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوكَ فَوۡقَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ ثُمَّ إِلَيَّ مَرۡجِعُكُمۡ فَأَحۡكُمُ بَيۡنَكُمۡ فِيمَا كُنتُمۡ فِيهِ تَخۡتَلِفُونَ ٥٥
منظور از آنان، مسلمانان امت محمد ج هستند که او را تصدیق و از دین او در توحید پیروی کردند؛ یعنی آنان با داشتن قدرت و عزت و دلیل، برتر از کافران قرار دارند و پیروز و چیره هستند. بغوی: 1/ 361.
پرسش: الله تعالی پیروزی و قدرت را به پیروان عیسی ÷ وعده فرمود، آیا این وعده شامل امت محمد ج نیز میشود؟ توضیح دهید.
وَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَيُوَفِّيهِمۡ أُجُورَهُمۡۗ
این آیه دلالت دارد بر اینکه پاداش اعمال مومنان شامل اکرام، احترام، پیروزی و زندگی پاکیزه در دنیا برایشان حاصل میشود، و حق کامل خود را در روز قیامت به سبب کارهای نیکی که از پیش فرستادند حاضر و کامل مییابند؛ یعنی مزد هر عملی را میگیرند، و الله تعالی به فضل و کرم خویش، بر مزدشان میافزاید. سعدی: 132.
پرسش: این آیه چگونه بر حصول مزد مومنان در دنیا و آخرت دلالت دارد؟
إِنَّ مَثَلَ عِيسَىٰ عِندَ ٱللَّهِ كَمَثَلِ ءَادَمَۖ خَلَقَهُۥ مِن تُرَابٖ ثُمَّ قَالَ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ ٥٩
آیه دلیلی است بر این سخن نصارا که گفتند: چگونه فرزندی بدون پدر به وجود میآید؟ الله تعالی عیسی ÷ را به آدم ÷ مثال زد که الله او را بدون پدر و مادر آفرید، آفرینش آدم ÷ شگفتتر از آفرینش عیسی ÷ است که از آن تعجب کردند؛ بنابراین سخنشان را به طور کامل باطل میکند. ابن جزی: 1/ 147.
پرسش: در این آیه پاسخ دندانشکنی به نصارا داده شده است، به اختصار بیان کنید.
ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكَ فَلَا تَكُن مِّنَ ٱلۡمُمۡتَرِينَ ٦٠
این آیه و آیات بعدی بر قاعدۀ بزرگی دلالت دارند. این قاعده به این قرار است: هر یک از مسایل اعتقادی یا غیر اعتقادی که دلایل حق بودن آن وجود داشته باشد و بنده به آن یقین پیدا کند، این باور و یقین واجب میشود که هر آنچه در تعارض با آن مسأله باشد باطل است و هر شبههای که بر آن طرح گردد فاسد است؛ چه بنده بتواند این تعارض و شبهه را حل کند یا نه؛ زیرا ناتوانی انسان در حل شبهه، ایرادی بر آنچه که به آن علم دارد وارد نمیسازد؛ یعنی هر آنچه که مخالف حق باشد باطل است. الله تعالی میفرماید: ﴿فَمَاذَا بَعۡدَ ٱلۡحَقِّ إِلَّا ٱلضَّلَٰلُۖ﴾. [يونس: 32] «بعد از حق، چیزی جز گمراهی و ضلالت وجود دارد؟». بر اساس این قاعدۀ شرعی، ایرادات زیادی که متکلمان و منطقیون مطرح میکنند برطرف میشود. انسان اگر این ایرادات را حل و برطرف کند تلاشی داوطلبانه از جانب خود انجام داده و در غیر این صورت، وظیفه دارد حق را با ادلهاش آشکار گردانَد و به سوی آن دعوت دهد. سعدی: 133.
پرسش: مسلمان موحد در برابر شبهات مربوط به مسایل اعتقادی که قرآن و سنت دلالت واضح و صریحی بر آنها دارند، باید چه رفتاری از خود نشان دهد؟