قرآن
ﯩ
ﱔ
ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ ٦ ٦ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ
ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ
٧ ٧ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ
ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ
٨ ٨ ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ
ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ
ﮤ ﮥ ٩ ٩ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ
ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ
ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ
ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ
ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ
ﯾ ﯿ ﰀ ﰁ ﰂ ﰃ ﰄ ﰅ ﰆ ﰇ ١٠ ١٠ ﰉ ﰊ
ﰋ ﰌ ﰍ ﰎ ﰏ ﰐ ﰑ ﰒ ﰓ
ﰔ ﰕ ﰖ ﰗ ﰘ ﰙ ﰚ ﰛ ﰜ ﰝ ﰞ ١١ ١١
وَمَن يَتَوَلَّ فَإِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡغَنِيُّ ٱلۡحَمِيدُ ٦
﴿وَمَن يَتَوَلَّ﴾: هر کس از اسلام و پذیرش این موعظهها روی گرداند، ﴿فَإِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡغَنِيُّ﴾: بداند که الله مخلوقات را به سبب نیاز خود به آنان نیافریده است، ﴿ٱلۡحَمِيدُ﴾: و او تعالی در ذات و صفاتش ستوده است. قرطبی: 20/ 405.
پرسش: چرا این آیه با دو نام مذکور به پایان رسید؟
۞عَسَى ٱللَّهُ أَن يَجۡعَلَ بَيۡنَكُمۡ وَبَيۡنَ ٱلَّذِينَ عَادَيۡتُم مِّنۡهُم
وقتی الله سبحانه به مسلمانان فرمان داد که کافران را دشمن خود بدانند و با آنان قطع رابطه کنند، مسلمانان خویشاوندی خود با کافران را مطرح کردند و از آنجا که الله میدانست آنان راست میگویند، با نزول این آیه، مسلمانان را آرام کرد و وعده داد که میانشان دوستی برقرار خواهد کرد و این دوستی در فتح مکه حاصل شد؛ به گونهای که سایر افراد قریش در آن زمان اسلام آوردند. ابن جزی: 2/ 436.
پرسش: چرا پس از اینکه فرمان دوری و بیزاری از کافران داده شد، این آیه بیان گردید؟
۞عَسَى ٱللَّهُ أَن يَجۡعَلَ بَيۡنَكُمۡ وَبَيۡنَ ٱلَّذِينَ عَادَيۡتُم مِّنۡهُم مَّوَدَّةٗۚ وَٱللَّهُ قَدِيرٞۚ
﴿عَسَى ٱللَّهُ أَن يَجۡعَلَ بَيۡنَكُمۡ وَبَيۡنَ ٱلَّذِينَ عَادَيۡتُم مِّنۡهُم مَّوَدَّةٗۚ﴾: زیرا ایمان میآورند. ﴿وَٱللَّهُ قَدِيرٞ﴾: الله بر هر چیزی تواناست؛ از جمله: هدایت دلها و تغییردادن حالات آنها. سعدی: 856.
پرسش: چرا الله پس از اینکه امکان تغییر دشمنی کافران به دوستی را بیان فرمود، از قدرت خود سخن گفت؟
لَّا يَنۡهَىٰكُمُ ٱللَّهُ عَنِ ٱلَّذِينَ لَمۡ يُقَٰتِلُوكُمۡ فِي ٱلدِّينِ وَلَمۡ يُخۡرِجُوكُم مِّن دِيَٰرِكُمۡ أَن تَبَرُّوهُمۡ وَتُقۡسِطُوٓاْ إِلَيۡهِمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُقۡسِطِينَ ٨
وقتی الله فرمود که دشمنی با کافران و عدمدوستی با آنان شایسته است، از کافرانی که نیکی به آنان جایز است و نیز از گروهی که نیکی به آنان جایز نیست، سخن گفت و فرمود: ﴿لَّا يَنۡهَىٰكُمُ ٱللَّهُ عَنِ ٱلَّذِينَ لَمۡ يُقَٰتِلُوكُمۡ فِي ٱلدِّينِ﴾. شوکانی: 5/ 213.
پرسش: این آیه چه تناسبی با ما قبل خود دارد؟
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِذَا جَآءَكُمُ ٱلۡمُؤۡمِنَٰتُ مُهَٰجِرَٰتٖ فَٱمۡتَحِنُوهُنَّۖ
قشیری میگوید: به طور کل، امتحان راه شناخت است و گوهرهای نفس با تجربه آشکار میگردد و کسی که بدون تجربه اقدام به انجام کاری کند، قطعا پشیمان میشود. بقاعی: 19/ 514.
پرسش: آزمایش نفسها چه اهمیتی دارد؟
فَإِنۡ عَلِمۡتُمُوهُنَّ مُؤۡمِنَٰتٖ فَلَا تَرۡجِعُوهُنَّ إِلَى ٱلۡكُفَّارِۖ
نشان میدهد که میتوان از ایمان واقعی افراد آگاه شد. ابن کثیر: 4/ 351.
پرسش: آیا میتوانیم از ایمان برخی انسانها، به طور صحیح آگاه شویم؟
فَإِنۡ عَلِمۡتُمُوهُنَّ مُؤۡمِنَٰتٖ فَلَا تَرۡجِعُوهُنَّ إِلَى ٱلۡكُفَّارِۖ لَا هُنَّ حِلّٞ لَّهُمۡ وَلَا هُمۡ يَحِلُّونَ لَهُنَّۖ وَءَاتُوهُم مَّآ أَنفَقُواْۚ
الله تعالی فرمان میدهد که اگر زن مسلمان نگه داشته شود، باید آنچه را که شوهرش هزینه کرده است، برگرداند و این نشانۀ وفای به عهد است؛ زیرا به سبب مسلماننشدن، از داشتن خانوادهاش محروم گشته، اما مالش به او برگردانده میشود تا از دو لحاظ ضرر نکند: از طرف همسر و مال. قرطبی: 20/ 414.
پرسش: یکی از موارد وفای به عهد را که در این آیه بیان شده است، توضیح بده.