قرآن
ﯛ
ﱒ
ﭚ ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ
٢٩ ٢٩ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ
ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ
٣٠ ٣٠ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ
ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ٣١ ٣١ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ
ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ
ﮘ ﮙ ﮚ ٣٢ ٣٢ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ
ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ
ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ٣٣ ٣٣ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ
ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ
ﯨ ﯩ ٣٤ ٣٤ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ
ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ
ﯾ ﯿ ﰀ ﰁ ﰂ ﰃ ﰄ ﰅ ﰆ ﰇ ﰈ ٣٥ ٣٥
ﯜ
وَإِذۡ صَرَفۡنَآ إِلَيۡكَ نَفَرٗا مِّنَ ٱلۡجِنِّ يَسۡتَمِعُونَ ٱلۡقُرۡءَانَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قَالُوٓاْ أَنصِتُواْۖ فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوۡاْ إِلَىٰ قَوۡمِهِم مُّنذِرِينَ ٢٩
یعنی: گوش فرا دهید. این امر، ادب آن جنها را میرساند... ﴿وَلَّوۡاْ إِلَىٰ قَوۡمِهِم مُّنذِرِينَ﴾ یعنی: به سوی قومشان بازگشتند و آنان را با آنچه از رسول الله ج شنیده بودند انذار دادند؛ چنانکه میفرماید: ﴿لِّيَتَفَقَّهُواْ فِي ٱلدِّينِ وَلِيُنذِرُواْ قَوۡمَهُمۡ إِذَا رَجَعُوٓاْ إِلَيۡهِمۡ لَعَلَّهُمۡ يَحۡذَرُونَ﴾ [التوبة: 122]؛ «تا (به سبب آنچه از پیامبر فرامیگیرند) در دین آگاهی بیابند و قوم خود را ـ وقتی به سویشان بازگشتندـ بیم دهند؟ باشد كه آنان (از كیفر الهى بترسند و) بپرهیزند». با استدلال به آیه گفته شده که در میان جنها انذاردهندگانی وجود دارد اما رسولانی در میان آنان نیست و قطعاً الله رسولی از میان آنها مبعوث نکرده است. ابن کثیر: 4/ 172.
پرسش: ادبی را که جنها هنگام شنیدن قرآن رعایت کردند چه بود؟ آیا رسولانی از جن هم مبعوث شده است؟
قَالُواْ يَٰقَوۡمَنَآ إِنَّا سَمِعۡنَا كِتَٰبًا أُنزِلَ مِنۢ بَعۡدِ مُوسَىٰ مُصَدِّقٗا لِّمَا بَيۡنَ يَدَيۡهِ
نامی از عیسی ÷ نیاوردند چون انجیل که بر او نازل شده بود شامل اندرزها و موعظهها و اندکی تحلیل و تحریم بود و در واقع متمّم شریعت تورات به شمار میرفت؛ یعنی اساس همان تورات بود و به همین دلیل گفتند: ﴿أُنزِلَ مِنۢ بَعۡدِ مُوسَىٰ﴾. ورقة بن نوفل نیز وقتی پیامبر ج او را از نزول جبریل برای نخستین بار باخبر ساخت گفت: به به، این همان وحیی است که به سوی موسی میآمد. ابن کثیر: 4/ 173.
پرسش: چرا جنها در مورد قرآن گفتند پس از موسی نازل شده و نگفتند پس از عیسی نازل شده است؟
مُصَدِّقٗا لِّمَا بَيۡنَ يَدَيۡهِ يَهۡدِيٓ إِلَى ٱلۡحَقِّ وَإِلَىٰ طَرِيقٖ مُّسۡتَقِيمٖ ٣٠ يَٰقَوۡمَنَآ أَجِيبُواْ دَاعِيَ ٱللَّهِ وَءَامِنُواْ بِهِۦ
پس از مدح و بیان مقام و مرتبۀ بالای قرآن، آنان را بر ایمان به آن دعوت دادند. سعدی: 783.
پرسش: نکتۀ دعوی مهمی در ترتیب کلام جنها وجود دارد. این نکته را بیان کنید.
فَٱصۡبِرۡ كَمَا صَبَرَ أُوْلُواْ ٱلۡعَزۡمِ مِنَ ٱلرُّسُلِ وَلَا تَسۡتَعۡجِل لَّهُمۡۚ كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَ مَا يُوعَدُونَ لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا سَاعَةٗ مِّن نَّهَارِۢ بَلَٰغٞۚ فَهَلۡ يُهۡلَكُ إِلَّا ٱلۡقَوۡمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ ٣٥
عزم پسندیده در دین عبارت است از: عزم بر کاری که سبب تزکیۀ نفس و اصلاح امت است و اساس آن، صبر در برابر امور ناگوار؛ انگیزهاش تقوا و نیروی آن، مراقبت زیاد است؛ یعنی انسان مومن در محاسبۀ خودش سهلانگاری نکند؛ الله تعالی میفرماید: ﴿وَإِن تَصۡبِرُواْ وَتَتَّقُواْ فَإِنَّ ذَٰلِكَ مِنۡ عَزۡمِ ٱلۡأُمُورِ﴾ [آل عمران: 186]؛ «و اگر صبر کنید، و تقوا پیشه سازید، (بدانید که) این از کارهای مهم و سترگ است». ابن عاشور: 26/ 67.
پرسش: ارکان عزم و نیت نیک چیست؟
فَٱصۡبِرۡ كَمَا صَبَرَ أُوْلُواْ ٱلۡعَزۡمِ مِنَ ٱلرُّسُلِ وَلَا تَسۡتَعۡجِل لَّهُمۡۚ
رسولان اولوالعزم: نوح، ابراهیم، موسی، عیسی ‡ و محمد ج هستند. بنابر این قول، چهار رسول هستند که رسول الله ج فرمان یافت همانند آنان صبر پیشه کند، یعنی او پنجمین پیامبر اولوالعزم است. شنقیطی: 7/ 241.
پرسش: رسولان اولوالعزم را نام ببرید؟
فَٱصۡبِرۡ كَمَا صَبَرَ أُوْلُواْ ٱلۡعَزۡمِ مِنَ ٱلرُّسُلِ وَلَا تَسۡتَعۡجِل لَّهُمۡۚ
الله پس از اینکه رسول الله ج را به صبر که برترین فضیلت است امر کرد، او را از عجله که مادر رذیلتهاست نهی فرمود تا فضیلت صبر که ضامن رستگاری و پیروزی است کامل شود؛ بنابراین فرمود: ﴿وَلَا تَسۡتَعۡجِل لَّهُمۡ﴾: عجله نکن؛ یعنی پیش از موعد، کاری که سبب آزار آنان باشد، انجام نده. بقاعی: 18/ 191.
پرسش: با توجه به آیه، دعوتگر با دو صفت به کمال میرسد. این دو صفت چیست؟
كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَ مَا يُوعَدُونَ لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا سَاعَةٗ مِّن نَّهَارِۢ
سختی عذاب الله که به کافران میرسد مدت ماندن آنان در دنیا و سالها و ماههایی را که در آن زندگی کردهاند از یادشان میبرد؛ چنانکه میفرماید: ﴿قَٰلَ كَمۡ لَبِثۡتُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ عَدَدَ سِنِينَ١١٢ قَالُواْ لَبِثۡنَا يَوۡمًا أَوۡ بَعۡضَ يَوۡمٖ فَسَۡٔلِ ٱلۡعَآدِّينَ١١٣﴾ [المؤمنون: 112-113]؛ «(الله) میفرماید: (شما) چند سال در زمین درنگ کردید؟! گویند: یک روز، یا قسمتی از یک روز درنگ کردهایم، پس از حسابگران بپرس». طبری: 22/ 146.
پرسش: چرا کافران گمان میکنند مدت کوتاهی در دنیا ماندهاند؟