قرآن
ﯖ
ﱐ
ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ
ﭨ ٣٩ ٣٩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ
ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ
ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ٤٠ ٤٠ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ
ﮎ ﮏ ﮐ ٤١ ٤١ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ
ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ٤٢ ٤٢ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ
ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ
٤٣ ٤٣ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ
ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ
ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ
ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ٤٤ ٤٤ ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ
ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ﰁ ﰂ ﰃ ﰄ
ﰅ ﰆ ﰇ ﰈ ﰉ ﰊ ﰋ ٤٥ ٤٥ ﰍ ﰎ ﰏ
ﰐ ﰑ ﰒ ﰓ ﰔ ﰕ ﰖ ﰗ ﰘ ﰙ ٤٦ ٤٦
إِنَّ ٱلَّذِينَ يُلۡحِدُونَ فِيٓ ءَايَٰتِنَا لَا يَخۡفَوۡنَ عَلَيۡنَآۗ
تهدیدِ شَدید و موکدی در آیه وجود دارد؛ یعنی: الله تعالی از تمام کسانی که در آیات و اسما و صفاتش کجروی میکنند آگاه است و آنان را عذاب خواهد کرد. ابن کثیر: 4/ 104.
پرسش: چرا الله فرمود این ملحدان بر او تعالی پوشیده نمیمانند؟
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِٱلذِّكۡرِ لَمَّا جَآءَهُمۡۖ وَإِنَّهُۥ لَكِتَٰبٌ عَزِيزٞ ٤١
الله تعالی کتابش را ﴿عَزِيز﴾ توصیف کرد؛ زیرا معانی آن صحیح است و هیچ طعنه و عیبی بر آن وارد نیست؛ بهعلاوه از جانب الله تعالی حفظ میشود. ابن عطیه: 5/ 19.
پرسش: توصیف قرآن کریم به ﴿عَزِيز﴾ چه نکتهای در بر دارد؟
مَّا يُقَالُ لَكَ إِلَّا مَا قَدۡ قِيلَ لِلرُّسُلِ مِن قَبۡلِكَۚ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغۡفِرَةٖ وَذُو عِقَابٍ أَلِيمٖ ٤٣
توصیف عقاب به ﴿أَلِيمٖ﴾ اشاره دارد به اینکه کیفر آنان با گناهشان متناسب است؛ زیرا با نافرمانی و آزار و اذیت، پیامبر ج را رنجاندند. ابن عاشور: 4/ 311.
پرسش: چرا عذاب در آیه به ﴿أَلِيمٖ﴾ (دردناک) توصیف شد؟
إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغۡفِرَةٖ وَذُو عِقَابٍ أَلِيمٖ ٤٣
اگر عفو و بخششِ الله نبود زندگی برای هیچکس گوارا نمیشد و اگر تهدید و عذابش نبود همه به امید رحمتش دست از عمل صالح میکشیدند. ابن کثیر: 4/ 104.
پرسش: چرا مغفرت و عقاب در آیات زیادی کنارِ یکدیگر آمده است؟
قُلۡ هُوَ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ هُدٗى وَشِفَآءٞۚ
الله تعالی فرمود قرآن مایۀ هدایت و شفا از شک و تردید و بیماری است برای هر کسی که به آن ایمان آورد. قرطبی: 18/ 431.
پرسش: چه کسی از هدایت و شفای قرآن فایده میبرد؟
وَٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ فِيٓ ءَاذَانِهِمۡ وَقۡرٞ وَهُوَ عَلَيۡهِمۡ عَمًىۚ أُوْلَٰٓئِكَ يُنَادَوۡنَ مِن مَّكَانِۢ بَعِيدٖ ٤٤
یعنی: آنان نمیشنوند و نمیفهمند، همانند کسی که از مکانی دور خوانده شود. این مثال برای بیان بهرهبرداری اندک آنان از پند و اندرزها است؛ گویی از جایی که نمیشنوند صدا زده میشوند. بغوی: 4/ 70.
پرسش: هدف قرآن از این ضرب المثل چیست: ﴿يُنَادَوۡنَ مِن مَّكَانِۢ بَعِيدٖ﴾؟
وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ فَٱخۡتُلِفَ فِيهِۚ وَلَوۡلَا كَلِمَةٞ سَبَقَتۡ مِن رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيۡنَهُمۡۚ وَإِنَّهُمۡ لَفِي شَكّٖ مِّنۡهُ مُرِيبٖ ٤٥
میفرماید: گروه بدکارِ آنان در آنچه در مورد قرآن میگویند در شک و تردید هستند. ﴿مُرِيبٖ﴾: سخنشان در مورد قرآن آنان را به تردید میاندازد؛ زیرا بدون دلیل و از روی گمان این سخن را به زبان آوردند. طبری: 21/ 487.
پرسش: چرا کافران در سخنانشان دربارۀ قرآن کریم، اطمینان ندارند؟