قرآن
ﯕ
ﱐ
ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ
ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ
ﭰ ٦٧ ٦٧ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ
ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ٦٨ ٦٨ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ
ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ ٦٩ ٦٩ ﮋ ﮌ ﮍ
ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ٧٠ ٧٠ ﮖ ﮗ
ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ٧١ ٧١ ﮝ ﮞ
ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ٧٢ ٧٢ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ
ﮪ ٧٣ ٧٣ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ
ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ٧٤ ٧٤
ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ
ﯫ ٧٥ ٧٥ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ
ﯵ ٧٦ ٧٦ ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ
ﯿ ﰀ ﰁ ﰂ ﰃ ﰄ ﰅ ٧٧ ٧٧
إِذِ ٱلۡأَغۡلَٰلُ فِيٓ أَعۡنَٰقِهِمۡ وَٱلسَّلَٰسِلُ يُسۡحَبُونَ ٧١
حسن بن أبیالحسن میگوید: بستن زنجیرها بر گردن جهنمیان به این دلیل نیست که آنان میتوانند از عذاب پروردگار فرار کنند! بلکه به این دلیل است که وقتی که فوران آتش آنان را بالا ببرد، دوباره به پایین کشیده میشوند. ابن عطیه: 4/ 569.
پرسش: چرا زنجیر بر گردن جهنمیان انداخته میشود؟
أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ يُجَٰدِلُونَ فِيٓ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ أَنَّىٰ يُصۡرَفُونَ ٦٩ فِي ٱلۡحَمِيمِ ثُمَّ فِي ٱلنَّارِ يُسۡجَرُونَ ٧٢
وقتی کسی تنور را از آتش پر میکند میگوید: «سجرت التنور؛ تنور را روشن و گرم کردم». یعنی: آنان همانند هيزم که وارد تنور میشود وارد آتش جهنم میشوند؛ بنابراین مجاهد در تفسیر خویش میگوید: آتش با آنان برافروخته میگردد. ابن جزی: 2/ 285.
پرسش: نحوۀ دلالت این آیات بر خطرِ بزرگِ جدالِ بدون علم در آیات الله را بیان کنید؟
ثُمَّ قِيلَ لَهُمۡ أَيۡنَ مَا كُنتُمۡ تُشۡرِكُونَ ٧٣ مِن دُونِ ٱللَّهِۖ قَالُواْ ضَلُّواْ عَنَّا بَل لَّمۡ نَكُن نَّدۡعُواْ مِن قَبۡلُ شَيۡـٔٗاۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ ٱلۡكَٰفِرِينَ ٧٤
کجا هستند معبودان و نمادهایی (بتهايی) که آنها را به جای الله عبادت میکردید تا به شما کمک کنند و از مصیبت و عذابی که در آن قرار دارید نجات دهند؛ زیرا معبود، به بندگان و خدمتکارانش یاری میرساند. این سخن برای سرزنش و توبیخ آنان است به سبب اعمالی که در دنیا انجام میدادند. طبری: 21/ 416.
پرسش: مشرکان هنگام روبهرو شدن با عذاب، چه درخواستی از معبودهایشان دارند؟
ثُمَّ قِيلَ لَهُمۡ أَيۡنَ مَا كُنتُمۡ تُشۡرِكُونَ ٧٣
سوال در اینجا به منظور آگاهکردن از خطا و آشکارساختن دیدگاه اشتباه به کار رفته است؛ زیرا آنان ادعا میکردند نمادها (بتها) را به این دلیل عبادت میکنند تا شفیعان آنان در برابر خشم الله باشند، اما وقتی که عذاب بر آنان واقع شود و هیچ شفیعی نیابند، برای یادآوری ادعایشان به آنان گفته میشود: ﴿أَيۡنَ مَا كُنتُمۡ تُشۡرِكُونَ﴾. ابن عاشور: 24/ 204.
پرسش: سؤال مذکور در آیه چه نکتهای در بر دارد؟
ذَٰلِكُم بِمَا كُنتُمۡ تَفۡرَحُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّ وَبِمَا كُنتُمۡ تَمۡرَحُونَ ٧٥
این عذاب بدان سبب است که از گناهان شادمان میشدید. این سخن برای توبیخ به آنان گفته میشود؛ یعنی: این عذاب بدین سبب به شما رسید که در دنیا از انجام گناه و فراوانی مال و پیروان و سلامتی شاد و مسرور بودید. قرطبی: 18/ 383.
پرسش: سبب نزول عذاب مذکور در آیه چیست؟ و چه پندی از آن میگیریم؟
ذَٰلِكُم بِمَا كُنتُمۡ تَفۡرَحُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّ وَبِمَا كُنتُمۡ تَمۡرَحُونَ ٧٥
یعنی: بر باطلی که بر آن قرار دارید شادمانی میکنید، و این شادمانی، ناپسند و موجب عذاب است، بر خلاف شادی پسندیده که الله تعالی در مورد آن میفرماید: ﴿قُلۡ بِفَضۡلِ ٱللَّهِ وَبِرَحۡمَتِهِۦ فَبِذَٰلِكَ فَلۡيَفۡرَحُواْ﴾ [يونس: 58]؛ «بگو: به فضل الله و به رحمت او، پس باید بدان خوشحال شوند». منظور از این مورد، شادشدن از علم نافع و عمل صالح است. سعدی: 743.
پرسش: کدام نوع شادی پسندیده و کدام نوع ناپسند است؟
فَٱصۡبِرۡ إِنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٞۚ فَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعۡضَ ٱلَّذِي نَعِدُهُمۡ أَوۡ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيۡنَا يُرۡجَعُونَ ٧٧
اگر بخشی از عذابی را که به آنان وعده میدهیم به تو نشان دهیم چشمت بدان روشن میشود و اگر قبل از آن تو را بمیرانیم بازگشت آنان به سوی ماست، آنگاه سختترین انتقام را از آنان میگیریم. ابن جزی: 2/ 286.
پرسش: این مطلب را توضیح دهید که عبارت ﴿فَإِمَّا نُرِيَنَّكَ﴾ سبب تسکین و دلداری به پیامبر ج است.