قرآن
ﮎ
ﰻ
ﭚ ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ
ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ
ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ
ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ٢٧٥ ٢٧٥ ﮄ
ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ
٢٧٦ ٢٧٦ ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ
ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ
ﮡ ﮢ ﮣ ٢٧٧ ٢٧٧ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ
ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ٢٧٨ ٢٧٨ ﯔ ﯕ ﯖ
ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ
ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ٢٧٩ ٢٧٩ ﯧ ﯨ
ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ
ﯳ ﯴ ﯵ ٢٨٠ ٢٨٠ ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ
ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ﰁ ﰂ ﰃ ﰄ ﰅ ﰆ ٢٨١ ٢٨١
ٱلَّذِينَ يَأۡكُلُونَ ٱلرِّبَوٰاْ لَا يَقُومُونَ إِلَّا كَمَا يَقُومُ ٱلَّذِي يَتَخَبَّطُهُ ٱلشَّيۡطَٰنُ مِنَ ٱلۡمَسِّۚ
یعنی مانند دیوانه محشور میشود؛ برای مجازات و به این سبب که نزد تمام اهل محشر مبغوض گردد. قرطبی: 4/ 390.
پرسش: رباخوار در روز قیامت چگونه محشور میشود؟
يَمۡحَقُ ٱللَّهُ ٱلرِّبَوٰاْ وَيُرۡبِي ٱلصَّدَقَٰتِۗ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ ٢٧٦
باید مناسبتی میان ختم آیه با این صفت وجود داشته باشد؛ این مناسبت آن است که شخص رباخوار به حلالی که الله نصیبش کرده راضی نیست، و به کسب مباحی که برایش تشریع شده است بسنده نمیکند؛ بلکه با انواع درآمدهای ناروا، در خوردن اموال مردم به باطل میکوشد؛ بنابراین نسبت به نعمتی که به او داده شده، ناسپاس به شمار میرود، و چون اموال مردم را به باطل میخورَد، ستمکار و گناهکار است. ابن کثیر: 1/ 312.
پرسش: چرا رباخوار، به عنوان فردی ناسپاس و بزهکار معرفی شد؟
يَمۡحَقُ ٱللَّهُ ٱلرِّبَوٰاْ وَيُرۡبِي ٱلصَّدَقَٰتِۗ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ ٢٧٦
از ابن عباس ب روایت شده است که ﴿يَمۡحَقُ ٱللَّهُ ٱلرِّبَوٰاْ﴾ یعنی: صدقه، جهاد، حج و صلۀ رحمی با آن مال پذیرفته نمیشود. ﴿وَيُرۡبِي ٱلصَّدَقَٰتِ﴾ یعنی در دنیا ثمره و برکت در آن قرار میدهد، و در آخرت بر اجر و ثوابش میافزاید. ﴿وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ﴾؛ کافر به حرام بودن ربا ﴿أَثِيمٍ﴾ گنهکار با خوردن آن. بغوی: 1/ 302.
پرسش: ربا چه تاثیری بر رباخوار دارد؟
يَمۡحَقُ ٱللَّهُ ٱلرِّبَوٰاْ وَيُرۡبِي ٱلصَّدَقَٰتِۗ
زیرا جزا از جنس عمل است؛ یعنی رباخوار به مردم ستم کرده و اموالشان را به طریق غیر شرعی گرفته است؛ بنابراین با نابودی مالش مجازات میشود. اما کسی که با انواع مختلف به مردم نیکی کرده است، الله از او نیکوکارتر است، پس همانگونه که او بر بندگان الله نیکی کرده است الله تعالی به او نیکی میکند. سعدی: 117.
پرسش: چرا مجازات رباخوار این است که مالش از بین برود، و پاداش نیکوکار این است که بر نیکیهایش افزوده شود؟
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَأَقَامُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَوُاْ ٱلزَّكَوٰةَ لَهُمۡ أَجۡرُهُمۡ عِندَ رَبِّهِمۡ وَلَا خَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ ٢٧٧
نماز و زکات را به صورت خاص بیان کرد در حالی که در دایرۀ اعمال صالح قرار دارند؛ تا این دو عبادت را بزرگ برشمارد و بر ارزش آنها تاکید کند؛ زیرا نماز و زکات، رأس اعمال هستند: نماز در میان اعمال بدنی و زکات در میان اعمال مالی. قرطبی: 4/ 403.
پرسش: چرا الله تعالی نماز و زکات را به صورت خاص ذکر فرمود؟
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَذَرُواْ مَا بَقِيَ مِنَ ٱلرِّبَوٰٓاْ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ ٢٧٨
ربا و ایمان یکجا جمع نمیشوند، و سبب اکثر بلایای این امت- تا اینکه همانند بنیاسرائیل به عذاب سخت و قحطی گرفتار شدند- عمل رباخواران است. بقاعی: 1/ 541.
پرسش: چرا تحریم ربا با تاکید و سختگیری آمد؟
وَٱتَّقُواْ يَوۡمٗا تُرۡجَعُونَ فِيهِ إِلَى ٱللَّهِۖ ثُمَّ تُوَفَّىٰ كُلُّ نَفۡسٖ مَّا كَسَبَتۡ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ ٢٨١
کسی که بداند به سوی پروردگارش بازمیگردد و الله او را در برابر كوچک و بزرگ و آشکار و مخفی جزا میدهد، و اینکه او تعالی ذرهای به او ستم روا نمیدارد؛ میانِ امید و ترس قرار میگیرد. سعدی: 117- 118.
پرسش: اینکه انسان بداند به سوی پروردگارش بازمیگردد چه فایدهای برایش دارد؟