قرآن

اشاره دارد به این‌که انسان از بودن با همسر و فرزند و دوستش لذت می‌برد و پیوستن با آن‌ها، خیری است که افزون بر عمل خودش برای او حاصل می‌شود، چنان‌که فرشتگان برای مومنان و پدران و همسران و فرزندان صالح آنان دعا می‌کنند. سعدی: 733.
پرسش: آیه به همنشینی با صالحان تشویق کرده است. این مطلب را توضیح دهید.

یعنی اینان را با آنان یکجا جمع کن؛ تا به سبب اجتماع در منازلی نزدیک به هم چشم‌شان روشن شود. ابن کثیر: 4/ 74.
پرسش: چرا در آیه فقط پدران و همسران و فرزندان بیان شدند؟

﴿ٱلۡعَزِيزُ﴾: چیره بر همه‌چیز؛ به عزت خویش گناهان‌شان را می‌بخشی و ترس و گرفتاری‌ها را از آنان برمی‌داری و آنان را به سوی تمام خوبی‌ها سوق می‌دهی. ﴿ٱلۡحَكِيمُ﴾: ذاتی که هر چیزی را در سر جای خودش قرار می‌دهد؛ بنابراین ای پروردگار ما! چیزی را که حکمت تو مخالف آن باشد از تو نمی‌خواهیم و آمرزش مومنان، یکی از مظاهر حکمت توست که بر زبان رسولانت از آن خبر دادی و فضل و بخشش تو نیز این امر را می‌طلبد. سعدی: 732.
پرسش: چرا دعای فرشتگان با دو صفت ﴿ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ﴾ پایان می‌یابد؟

﴿مَقۡت﴾: کینۀ شدیدی است که بر اثر گناه یا عیب ایجاد می‌شود. کافران هنگام ورود به جهنم این حالت را دارند؛ یعنی هنگامی که وارد جهنم می‌شوند نسبت به یکدیگر کینه و دشمنی به دل می‌گیرند، و نیز احتمال دارد هر کدام دشمن خودش شود؛ بنابراین فرشتگان این‌گونه بر آنان ندا می‌زنند: خشم الله از شما در دنیا به سبب کفرتان بزرگ‌تر است از عداوتی که امروز بر خودتان دارید. ابن جزی: 2/ 277.
پرسش: کافران چگونه در جهنم دشمن خودشان می‌شوند؟

﴿أَمَتَّنَا ٱثۡنَتَيۡنِ وَأَحۡيَيۡتَنَا ٱثۡنَتَيۡنِ﴾: اقرار به رستاخیز با کامل‌ترین وجه است، امید دارند از کینه‌ای که الله بر آنان گرفته است خارج شوند؛ آنان به اسلام فرا خوانده می‌شدند اما کفر می‌ورزیدند... اگر سؤال شود: این سخن‌شان که می‌گویند ﴿أَمَتَّنَا ٱثۡنَتَيۡنِ وَأَحۡيَيۡتَنَا ٱثۡنَتَيۡنِ﴾ چگونه سبب اعتراف آنان به گناهان است؟ پاسخ این است که: آنان به رستاخیز کافر بودند، اما وقتی ببینند که مُردن و زنده‌شدن بر آنان تکرار شده است، می‌دانند که الله تعالی بر رستاخیز تواناست؛ پس به گناهان‌شان اعتراف می‌کنند. منظور از این گناهان، انکار رستاخیز و گناهانی است که به سبب این انکار مرتکب شده‌اند؛ زیرا کسی که به آخرت ایمان نداشته باشد، بر انجام سایر گناهان نیز گستاخ می‌شود. ابن جزی: 2/ 278.
پرسش: با توجه به آیه توضیح دهید که اعتقاد فاسد، سبب ارتکاب گناهان است.

﴿يُلۡقِي ٱلرُّوحَ﴾: وحی را می‌فرستد. وحی به این دلیل روح نامیده شد که دل‌ها با آن زنده می‌شوند. بغوی: 4/ 38.
پرسش: چرا وحی، روح نامیده شد؟

﴿يَوۡمَ ٱلتَّلَاقِ﴾ یعنی: روز قیامت؛ چون مخلوقات در این روز با یکدیگر دیدار می‌کنند. بنابر قولی: ساکنان آسمان‌ها و زمین با یکدیگر دیدار می‌کنند. بنابر قولی دیگر: مخلوقات با پروردگارشان دیدار می‌کنند. ابن جزی: 2/ 278.
پرسش: ﴿يَوۡمَ ٱلتَّلَاقِ﴾ چیست؟ و چرا با این عنوان نامیده شد؟