قرآن
ﮮ
ﱎ
ﭘ ﭙ ﭚ ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ٣٢ ٣٢ ﭢ ﭣ
ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ
ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ
ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ
ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ٣٣ ٣٣ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ
ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ٣٤ ٣٤
ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ٣٥ ٣٥
ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ
ﮪ ﮫ ﮬ ٣٦ ٣٦ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ
ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ
ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ٣٧ ٣٧ ﯧ
ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ٣٨ ٣٨
ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ ﯼ
ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ﰁ ﰂ ﰃ ﰄ ﰅ ﰆ ٣٩ ٣٩
قَالَ ٱلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُواْ لِلَّذِينَ ٱسۡتُضۡعِفُوٓاْ أَنَحۡنُ صَدَدۡنَٰكُمۡ عَنِ ٱلۡهُدَىٰ بَعۡدَ إِذۡ جَآءَكُمۖ بَلۡ كُنتُم مُّجۡرِمِينَ ٣٢
یعنی: ما هیچ کاری با شما نداشتیم جز اینکه دعوت دادیم و شما با میل و انتخاب خودتان، بدون هیچ دلیل و برهانی از ما پیروی کردید و با دلایل و براهینی که رسولان آوردند به مخالفت برخاستید؛ از این رو، گفتند: ﴿بَلۡ كُنتُم مُّجۡرِمِينَ﴾. ابن کثیر: 3/ 518
پرسش: چرا مستضعفان، مجرم نامیده شدند؟
وَقَالَ ٱلَّذِينَ ٱسۡتُضۡعِفُواْ لِلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُواْ بَلۡ مَكۡرُ ٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِ إِذۡ تَأۡمُرُونَنَآ أَن نَّكۡفُرَ بِٱللَّهِ وَنَجۡعَلَ لَهُۥٓ أَندَادٗاۚ
یعنی: مستضعفان به مستکبران میگویند: بلکه مکر و نیرنگ شما در شب و روز، سبب کفر ما شد. ابن جزی: 2/ 207.
پرسش: هر نوع دوستی و پیروی که بر غیر شریعت الله بنا گردد به دشمنی تبدیل میشود. مثالی از آیه برای این مطلب بیاورید.
وَقَالَ ٱلَّذِينَ ٱسۡتُضۡعِفُواْ لِلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُواْ بَلۡ مَكۡرُ ٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِ إِذۡ تَأۡمُرُونَنَآ أَن نَّكۡفُرَ بِٱللَّهِ وَنَجۡعَلَ لَهُۥٓ أَندَادٗاۚ
این پاسخ پیروان به سران است وقتی که به آنان گفتند: شما به اختیار خودتان کافر شدید، مستضعفان پاسخ میدهند: بلکه به سبب مکر شب و روز شما کافر شدیم. مکر به شب و روز اضافه شد تا بر استمرار و دوام دلالت کند. ابن عطیه: 4/ 421.
پرسش: مستضعفان در روز قیامت چه پاسخی به سران گمراهکنندۀ خود میدهند؟
وَأَسَرُّواْ ٱلنَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُاْ ٱلۡعَذَابَۚ
یعنی: از جدال با یکدیگر که برای نجات از عذاب انجام میدادند دور میشوند و میدانند که ستمکار و مستحق این عذاب هستند؛ بنابراین کاملاً پشیمان شده و آرزو میکنند که بر حق بودند و باطل را که سبب عذابشان شد ترک میکردند؛ این پشیمانی را در دلهایشان پنهان میدارند چون میترسند به سبب اقراری که علیه خود ارائه میکنند رسوا گردند. سعدی: 681.
پرسش: چرا کافران در روز قیامت پشیمانی را آشکار نمیکنند؟
وَقَالُواْ نَحۡنُ أَكۡثَرُ أَمۡوَٰلٗا وَأَوۡلَٰدٗا وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ ٣٥
یعنی: به اموال و فرزندان زیاد افتخار کردند و بر این باور بودند که این امر بر محبت و توجه الله تعالی بر آنان دلالت دارد و چنین نیست که این نعمتها را در دنیا به آنان بدهد سپس آنان را در آخرت عذاب کند. ابن کثیر: 3/ 519.
پرسش: چرا کافران میان اموال و فرزندان زیاد و عدم عذاب ارتباط برقرار کردند؟
قُلۡ إِنَّ رَبِّي يَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقۡدِرُ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ ٣٦
آیه دربردارندۀ این پاسخ به آنان است که فراوانی و کمی روزی در دنیا، به ارادۀ الله بستگی دارد؛ گاهی بر کافر و بر گناهکار میگشاید و بر مومن و فرمانبردار محدود میگرداند و گاهی عکس این قضیه اتفاق میافتد؛ بنابراین این امر، دلالتی بر امر آخرت ندارد. ابن جزی: 2/ 208.
پرسش: سنت الله در تقسیم روزی چیست؟ آیا این امر معیاری واقعی برای نجات در آخرت است؟
وَمَآ أَنفَقۡتُم مِّن شَيۡءٖ فَهُوَ يُخۡلِفُهُۥۖ وَهُوَ خَيۡرُ ٱلرَّٰزِقِينَ ٣٩
ابن العربی میگوید: «گاهی مثل آنچه انفاق شده است عطا میکند یا بر آن میافزاید، گاهی در عوض آن پاداش میدهد و گاهی آن را برای انفاقکننده ذخیره میکند. این وعده، همانند وعدۀ اجابت دعاست». میگویم: گاهی سلامتی و گاهی عمری طولانی را عوض میدهد. الله اسرار زیادی در مخلوقاتش دارد. ابن عاشور: 22/ 221.
پرسش: الله تعالی چه عوضهایی در برابر انفاق بندهاش میدهد؟