قرآن
ﮎ
ﰻ
ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ
ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ
ﭫ ٢٥٧ ٢٥٧ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ
ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ
ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ
ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ﮒ
ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ ٢٥٨ ٢٥٨ ﮛ ﮜ
ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ
ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ
ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ
ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ
ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ
ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ
ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ﰁ ﰂ ﰃ ﰄ ﰅ ٢٥٩ ٢٥٩
ٱللَّهُ وَلِيُّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ يُخۡرِجُهُم مِّنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِۖ
یعنی مددکار و یاورشان است. بنابر قولی: دوستدار آنان، بنابر قولی: متولی امورشان است که آنان را به دیگران وانمیگذارد. حسن میگوید: ضامن هدایتشان است. بغوی: 1/ 273.
پرسش: الله تعالی چه نوع ولایتی بر مومنان دارد؟
ٱللَّهُ وَلِيُّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ يُخۡرِجُهُم مِّنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِۖ وَٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَوۡلِيَآؤُهُمُ ٱلطَّٰغُوتُ يُخۡرِجُونَهُم مِّنَ ٱلنُّورِ إِلَى ٱلظُّلُمَٰتِۗ
الله تعالی واژۀ نور را به صورت مفرد و ظلمات را به صورت جمع آورد؛ زیرا حق یکی است، و کفر انواع متعددی دارد که همگی باطل هستند. ابن کثیر: 1/ 295.
پرسش: چرا الله تعالی واژۀ نور را به صورت مفرد و ظلمات را به صورت جمع آورد؟
ٱللَّهُ وَلِيُّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ يُخۡرِجُهُم مِّنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِۖ
آنان را از تاریکیهای کفر و گناهان و جهل، به سوی نور ایمان و طاعت و علم بیرون آورد، پاداش آنان بر این کار، آن بود که آنان را از تاریکیهای قبر و حشر و قیامت، به سوی نعمتهای جاویدان و رفاه و گشایش و سُرور برد. سعدی: 111.
پرسش: منظور از تاریکیهایی که مومن به سبب ایمانش از آنها بیرون برده میشود و منظور از نوری که به آن میرسد چیست؟
ٱللَّهُ وَلِيُّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ يُخۡرِجُهُم مِّنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِۖ وَٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَوۡلِيَآؤُهُمُ ٱلطَّٰغُوتُ يُخۡرِجُونَهُم مِّنَ ٱلنُّورِ إِلَى ٱلظُّلُمَٰتِۗ
کفر به سبب مشتبهبودن راهش، تاریکی نامیده شد، و اسلام به سبب راه روشنش، نور نام گرفت. بغوی: 1/ 273.
پرسش: چرا الله تعالی کفر را تاریکی و اسلام را نور نامید؟
ٱللَّهُ وَلِيُّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ يُخۡرِجُهُم مِّنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِۖ وَٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَوۡلِيَآؤُهُمُ ٱلطَّٰغُوتُ يُخۡرِجُونَهُم مِّنَ ٱلنُّورِ إِلَى ٱلظُّلُمَٰتِۗ
الله تعالی بر هدایت کسانی که هدایت شدهاند میافزاید؛ زیرا پیروی آنان از اسلام، راههای یقین را برایشان مهیا و هموار میسازد؛ و آنان روز به روز در آن نفوذ میکنند. بر عکس، کسانی که کفر را بر اسلام ترجیح دادند، این انتخاب آنان، بر خوردن مُهر بر خِرَدهایشان دلالت دارد، بنابراین هدایت نیافتهاند و روز به روز بر گمراهیشان افزوده میشود. ابن عاشور: 3/ 30.
پرسش: انسان ناگزیر پیش میرود، یا در خیر یا در شر. این مطلب را بر اساس آیه توضیح دهید.
أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِي حَآجَّ إِبۡرَٰهِۧمَ فِي رَبِّهِۦٓ
إلکیا میگوید: آیه بر جواز استدلال و مباحثه در دین دلالت دارد. آلوسی: 3/ 19.
پرسش: آیا مباحثه و جدال در دین جایز است؟
رَبِّيَ ٱلَّذِي يُحۡيِۦ وَيُمِيتُ
یعنی تمام تصرفات را به تنهایی انجام میدهد. زندهکردن و میراندن را به این دلیل به صورت خاص ذکر کرد که بزرگترین انواع تدبیر هستند. سعدی: 111.
پرسش: چرا ابراهیم ÷ فقط زندهگردانیدن و میراندن را بیان کرد؟