قرآن
ﮨ
ﱌ
ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ
ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ ٧٨ ٧٨ ﭰ ﭱ ﭲ
ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ
ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ٧٩ ٧٩ ﮆ ﮇ
ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ
ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ٨٠ ٨٠ ﮘ ﮙ
ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ
ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ٨١ ٨١ ﮪ ﮫ ﮬ
ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ
ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ
ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ٨٢ ٨٢ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ
ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ
٨٣ ٨٣ ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ﰁ ﰂ
ﰃ ﰄ ﰅ ﰆ ﰇ ﰈ ﰉ ﰊ ٨٤ ٨٤
قَالَ إِنَّمَآ أُوتِيتُهُۥ عَلَىٰ عِلۡمٍ عِندِيٓۚ أَوَ لَمۡ يَعۡلَمۡ أَنَّ ٱللَّهَ قَدۡ أَهۡلَكَ مِن قَبۡلِهِۦ مِنَ ٱلۡقُرُونِ مَنۡ هُوَ أَشَدُّ مِنۡهُ قُوَّةٗ وَأَكۡثَرُ جَمۡعٗاۚ
آیا قارون از این امر آگاه نشده و ندانسته است که الله تعالی با کسانی که در ظاهر و باطن از او قویتر بودند و مال و افراد بیشتری برای خدمت داشتند چه کاری انجام داد، تا فریب آنچه را که بدان مغرور شده است نخورد. آلوسی: 10/ 326.
پرسش: الله سبحانه در مورد کسانی که فریب جسم یا مالشان را بخورند چه سنتی دارد؟
وَقَالَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡعِلۡمَ وَيۡلَكُمۡ ثَوَابُ ٱللَّهِ خَيۡرٞ لِّمَنۡ ءَامَنَ وَعَمِلَ صَٰلِحٗاۚ
﴿وَقَالَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡعِلۡمَ﴾: یعنی به احوال دنیا و آخرت، آنگونه که شایسته است... خواستن ثواب آخرت را به این دلیل بیان نکردند که علم به احوال دنیا و آخرت قطعاً باعث میشود انسان از دنیا روی بگرداند و به آخرت روی آورد، و کسانی زندگی دنیا را آرزو میکنند که حال دنیا و آخرت را آنگونه که باید نشناختهاند. آلوسی: 10/ 327.
پرسش: هر کس بر اساس علم، از زینت دنیا روی بگرداند و به آخرت روی آورد، هنگام فتنهها از دیگران پایدارتر است. این مطلب را بر اساس آیه توضیح دهید.
وَقَالَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡعِلۡمَ وَيۡلَكُمۡ ثَوَابُ ٱللَّهِ خَيۡرٞ لِّمَنۡ ءَامَنَ وَعَمِلَ صَٰلِحٗاۚ
علما کسانی را که خواهان زندگی دنیا هستند سرزنش و نفرین نمیکنند؛ زیرا باید به نرمی اندرز داد تا تاثیر بیشتری بر مخاطب بگذارد و بهتر بپذیرد، اما علمای مورد نظرِ آیه از اين تعجب کردند كه دنیادوستان به زندگی دنیا دلبستهاند و از حال قارون شگفتزده شدهاند و به تلاش برای کسب ثواب الله با عمل به دین و اعمال مفید توجهی ندارند، در حالی که میدانستند قارون بهرهای از فضایل دینی نبرده است. ابن عاشور: 20/ 184.
پرسش: منظور علما از گفتن ﴿وَيۡلَكُمۡ﴾ چه بود؟
وَقَالَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡعِلۡمَ وَيۡلَكُمۡ ثَوَابُ ٱللَّهِ خَيۡرٞ لِّمَنۡ ءَامَنَ وَعَمِلَ صَٰلِحٗاۚ وَلَا يُلَقَّىٰهَآ إِلَّا ٱلصَّٰبِرُونَ ٨٠
﴿إِلَّا ٱلصَّٰبِرُونَ﴾: یعنی کسانی که در برابر طلب زینت زندگی دنیا صبر کردند و پاداش بزرگ الله در قبال اعمال صالح را بر لذات و خوشیهای دنیا ترجیح دادند، آنگاه در طاعت الله تلاش کردند و دست از زندگی دنیا کشیدند. طبری: 19/ 629.
پرسش: چه کسی در زمان فتنهها استوار و ثابتقدم میماند؟
وَلَا يُلَقَّىٰهَآ إِلَّا ٱلصَّٰبِرُونَ ٨٠
یعنی: این سخنان یا نصیحت علما به قارون را نمیپذیرند، یا به آن عمل نمیکنند مگر کسانی که در برابر قضا و قدر پروردگارشان در آسایش و سختی شکیبایی میکنند و خودشان را به انجام طاعات وامیدارند، کسانی که صبر، عادت آنان شده است. برای تشویق بر همکاری، ﴿ٱلصَّٰبِرُونَ﴾ به صورت جمع آمد تا اشاره کند به اینکه دین دشوارتر از آن است که توسط یک نفر انجام شود. بقاعی: 14/ 358.
پرسش: صبر، صفت اخلاقی بزرگی است که به تعاون و همکاری نیاز دارد. نحوۀ دلالت آیه بر این مطلب را بیان کنید.
فَخَسَفۡنَا بِهِۦ وَبِدَارِهِ ٱلۡأَرۡضَ
قارون به عذابی از جنس عملش گرفتار شد؛ یعنی همانگونه که خود را برتر از بندگان الله قرار داد، الله او را به همراه خانه و اثاث و اموالش که به آنها مغرور شد به پایینترین طبقه فرو برد. سعدی: 624.
پرسش: چرا قارون با فرورفتن در زمین عذاب شد؟
تِلۡكَ ٱلدَّارُ ٱلۡأٓخِرَةُ نَجۡعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوّٗا فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا فَسَادٗاۚ
در ابتدای سورۀ قصص، قصۀ فرعون و برتریجویی او در روی زمین یعنی ریاست و بزرگی و قدرت بیان شد و در پایان این سوره، قصۀ قارون و اموالی که به او داده شده بود و عاقبت این قدرت و این مال آمد سپس فرمود: ﴿تِلۡكَ ٱلدَّارُ ٱلۡأٓخِرَةُ نَجۡعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوّٗا فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا فَسَادٗا﴾ یعنی مانند وضعیت فرعون و قارون را نمیخواهند. ابن تیمیه: 5/ 90.
پرسش: چرا در پایان سورۀ قصص این دو صفت بهشتیان بیان شد که: نه برتری بر روی زمین را میخواهند و نه فساد را؟