قرآن
ﮎ
ﰺ
ﭘ ٢٣٨ ٢٣٨ ﭚ ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ
ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ
٢٣٩ ٢٣٩ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ
ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ
ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ
ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ٢٤٠ ٢٤٠ ﮉ ﮊ
ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ٢٤١ ٢٤١ ﮑ ﮒ
ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ٢٤٢ ٢٤٢ ﮙ ﮚ ﮛ
ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ
ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ
ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ٢٤٣ ٢٤٣
ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ٢٤٤ ٢٤٤ ﯣ
ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ
ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ٢٤٥ ٢٤٥
حَٰفِظُواْ عَلَى ٱلصَّلَوَٰتِ وَٱلصَّلَوٰةِ ٱلۡوُسۡطَىٰ وَقُومُواْ لِلَّهِ قَٰنِتِينَ ٢٣٨
الله سبحانه و تعالی دنیا را با نیت آخرت میبخشد و ابا دارد از اینکه آخرت را با نیت دنیا بدهد؛ خلل در دنیا و معاد شخص، از خلل در دینش نشأت میگیرد، و ملاک و اساس دین او، ایمان و نمازش است؛ بنابراین هر کس بر نمازها مراقبت کند، الله تعالی دنیا و آخرتش را اصلاح میگرداند. بقاعی: 1/ 450.
پرسش: با بیان آیۀ نماز میان آیات طلاق، به رابطۀ میان صلاح خانواده و نماز اشاره فرمود، این رابطه چیست؟
حَٰفِظُواْ عَلَى ٱلصَّلَوَٰتِ وَٱلصَّلَوٰةِ ٱلۡوُسۡطَىٰ وَقُومُواْ لِلَّهِ قَٰنِتِينَ ٢٣٨
برخی گفتهاند: منظور از نماز وسطی، یکی از نمازهای پنجگانه به صورت نامشخص است؛ که الله تعالی برای تشویق بندگان به مراقبت بر ادای تمام نمازها، آن را مبهم گذاشت؛ چنانکه شب قدر در ماه رمضان، و لحظۀ اجابت دعا در روز جمعه را پوشیده نگه داشت، و نیز نام اعظم خویش را مخفی داشت تا تمام نامهای نیکش مد نظر و ورد زبان باشد. بغوی: 1/ 252.
پرسش: گاهی عبادتی فضیلت مییابد اما به صورت مشخص تعیین نمیشود؛ حکمت این امر چیست؟
فَإِنۡ خِفۡتُمۡ فَرِجَالًا أَوۡ رُكۡبَانٗاۖ
از این عبارت لازم میآید که نماز رو به قبله یا غیر آن [=در صورت عذر] ادا شود؛ این امر تاکید زیاد بر مراقبت بر نماز در وقتش را میرساند؛ زیرا هر چند این شرایط موجب اخلال در بسیاری از ارکان و شروط میشود اما به این کار فرمان داد، و اینکه تاخیر نماز از وقتش جایز نیست حتی در این شرایط سخت. بنابراین نماز شخص در این صورت بهتر و بافضیلتتر، و بلکه از نماز آرام و مطمئن در خارجِ وقت، واجبتر است. سعدی: 106.
پرسش: امر به نماز به صورت پیاده یا سواره در حال ترس بر چه چیزی دلالت دارد؟
أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ خَرَجُواْ مِن دِيَٰرِهِمۡ وَهُمۡ أُلُوفٌ حَذَرَ ٱلۡمَوۡتِ فَقَالَ لَهُمُ ٱللَّهُ مُوتُواْ ثُمَّ أَحۡيَٰهُمۡۚ
این آیۀ کریمه مومنان را بر پیکار تشویق میکند و به آنان اعلام میدارد که فرار از مرگ، سبب نجاتشان نیست؛ پس اگر انسان بداند که فرار از مرگ یا قتل، جانش را نجات نمیدهد، مبارزه در کنار همرزمها و پیشروی در میدان بر او آسان میگردد. شنقیطی: 1/ 152.
پرسش: هدف آیۀ کریمه چیست؟
أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ خَرَجُواْ مِن دِيَٰرِهِمۡ وَهُمۡ أُلُوفٌ حَذَرَ ٱلۡمَوۡتِ فَقَالَ لَهُمُ ٱللَّهُ مُوتُواْ ثُمَّ أَحۡيَٰهُمۡۚ
الله تعالی این قصه را که سبب تحریک مسلمانان به جهاد، رویآوردن به شهادت، تشویق بر توکل، و تسلیمشدن در برابر قضا و قدر میشود، مقدمۀ این عبارت قرار داد که میفرماید: ﴿وَقَٰتِلُواْ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ﴾. آلوسی: 2. 162.
پرسش: الله تعالی چرا این قصه را قبل از امر به جهاد بیان فرمود؟
مَّن ذَا ٱلَّذِي يُقۡرِضُ ٱللَّهَ قَرۡضًا حَسَنٗا فَيُضَٰعِفَهُۥ لَهُۥٓ أَضۡعَافٗا كَثِيرَةٗۚ وَٱللَّهُ يَقۡبِضُ وَيَبۡصُۜطُ وَإِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ ٢٤٥
﴿قَرۡضًا حَسَنٗا﴾ یعنی به امید پاداش و با رضایت قلبی. ابن مبارک میگوید: «یعنی از مال حلال». بنابر قولی: یعنی بدون منت و آزار. بغوی: 1/ 252.
پرسش: قرض مورد نظر، چگونه نیکو میشود؟
مَّن ذَا ٱلَّذِي يُقۡرِضُ ٱللَّهَ قَرۡضًا حَسَنٗا
ااین استفهام، برای طلب و تشویق بر انفاق است و واژۀ قرض را برای نزدیککردن به ذهن بیان فرمود؛ زیرا انفاقكننده منتظر ثواب است همانگونه که وامدهنده منتظر بازگشت طلبش است. ابن جزی: 1/ 118.
پرسش: چرا در تشویق بر انفاق، از تعبيرِ «قرض» استفاده میشود؟