قرآن
ﮎ
ﰺ
ﭘ ﭙ ﭚ ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ
ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ
٢٣٤ ٢٣٤ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ
ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ
ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ
ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ
ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ
ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ٢٣٥ ٢٣٥ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ
ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ
ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ
ﯜ ٢٣٦ ٢٣٦ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ
ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ
ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ
ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ﰁ ﰂ ﰃ ٢٣٧ ٢٣٧
وَٱلَّذِينَ يُتَوَفَّوۡنَ مِنكُمۡ وَيَذَرُونَ أَزۡوَٰجٗا يَتَرَبَّصۡنَ بِأَنفُسِهِنَّ أَرۡبَعَةَ أَشۡهُرٖ وَعَشۡرٗاۖ
إحداد، یعنی اینکه زن تا پایان عده، تمام زینتها شامل لباس، خوشبویی، زیورآلات، سرمه و حنا کردن را ترک کند؛ زیرا زینت انگیزه و باعث ازدواج میشود. بنابراین برای بستن اسباب این کار و جلوگیری از آلودهشدن به محرمات، از این کار نهی شده است. قرطبی: 4/ 133.
پرسش: یکی از حکمتهای شرع در احداد زن [= ترک آرایش زن پس از مرگ شوهرش] را بیان کنید.
وَٱلَّذِينَ يُتَوَفَّوۡنَ مِنكُمۡ وَيَذَرُونَ أَزۡوَٰجٗا يَتَرَبَّصۡنَ بِأَنفُسِهِنَّ أَرۡبَعَةَ أَشۡهُرٖ وَعَشۡرٗاۖ
سعید بن مسیب میگوید: حکمت این انتظار آن است که در مدت مذکور، روح در جنین دمیده میشود، و گفته میشود: جنین در شکم مادر حرکت میکند. بغوی: 1/ 238.
پرسش: حکمت تعیین مدت حِداد به چهار ماه و ده روز را بیان کنید.
فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ فِيمَا فَعَلۡنَ فِيٓ أَنفُسِهِنَّ بِٱلۡمَعۡرُوفِۗ
این آیه دلالت دارد بر اینکه ولی (=قَیِّم) با نگریستن به امور زن، او را از انجام کارهای ناجایز بازمیدارد، و بر انجام کارهای واجب مجبور میکند. ولی (قَیِّم)، مورد خطاب این سخن است و این کار بر او واجب است. سعدی: 105.
پرسش: ولی (قَیِّم) در مقابل دختر یا فرزند تحت قیمومتش، چه وظیفهای دارد؟
لَّا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ إِن طَلَّقۡتُمُ ٱلنِّسَآءَ مَا لَمۡ تَمَسُّوهُنَّ أَوۡ تَفۡرِضُواْ لَهُنَّ فَرِيضَةٗۚ وَمَتِّعُوهُنَّ عَلَى ٱلۡمُوسِعِ قَدَرُهُۥ وَعَلَى ٱلۡمُقۡتِرِ قَدَرُهُۥ مَتَٰعَۢا بِٱلۡمَعۡرُوفِۖ
الله تبارک و تعالی به طلاق زن بعد از عقد و قبل از دخول اجازه داده است... و چون این کار سبب شکستن قلب زن میشود، الله تعالی فرمان داد که شوهر برای جبران، او را از چیزی بهرهمند سازد. این بهرهمندسازیِ زن به حال مرد بستگی دارد که توانگر به مقدار توانش و تنگدست به مقدار توانش میپردازد. ابن کثیر: 1/ 272.
پرسش: چرا الله تعالی فرمان داد به زن مطلّقهای که با او نزدیکی نشده است مُتعه داده شود؟
وَأَن تَعۡفُوٓاْ أَقۡرَبُ لِلتَّقۡوَىٰۚ وَلَا تَنسَوُاْ ٱلۡفَضۡلَ بَيۡنَكُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٌ ٢٣٧
رفتار مردم با یکدیگر دو درجه دارد؛ یا عدل و انصاف است که این درجه واجب است؛ یعنی گرفتن واجب و اعطای واجب. یا فضل و احسان است، یعنی اعطای چیزی که واجب نیست و آسانگیری در حقوق و چشمپوشی از خواهشات. انسان باید این درجه را هر چند در بعضی از اوقات رعایت کند. سعدی: 105.
پرسش: الله تعالی ما را از فراموشکردن فضل (احسان به یکدیگر) نهی فرمود؛ منظور از این نهی چیست؟
وَلَا تَنسَوُاْ ٱلۡفَضۡلَ بَيۡنَكُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٌ ٢٣٧
فضل به معنای احسان است؛ یعنی احسانی را که قبلا میان شما بود فراموش نکنید، باید آن را به یاد داشته باشید؛ تا اینکه هر کسی در مقابل احسانی که به او میشود به عفو و بخشش تشویق گردد. آلوسی: 3/ 155.
پرسش: چرا از زوجین خواسته شده که احسان میان یکدیگر را به یاد داشته باشند؟
وَلَا تَنسَوُاْ ٱلۡفَضۡلَ بَيۡنَكُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٌ ٢٣٧
یکی از حقوق زوج که فضیلت مردانگی را دارد، بخشندگی است، و اینکه منتظر عفو از جانب زن نباشد، از این رو، در خطاب به زنان، امر و تشویقی نیامده است. پس یکی از ناپسندترین امور این است که مرد آنچه را که به زن داده است بازپس بگیرد..... پس شایسته است که این نیکی و احسان را فراموش نکنید. بقاعی: 1/ 488.
پرسش: ﴿وَلَا تَنسَوُاْ ٱلۡفَضۡلَ بَيۡنَكُمۡ﴾ چه دلالتی دارد؟