قرآن
ﮞ
ﱈ
ﭡ ٩٨ ٩٨ ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ
ﭮ ﭯ ٩٩ ٩٩ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ ١٠٠ ١٠٠
ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ
١٠١ ١٠١ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ
ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ١٠٢ ١٠٢ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ
١٠٣ ١٠٣ ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ
ﮣ ١٠٤ ١٠٤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ
ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ١٠٥ ١٠٥ ﯕ ﯖ ﯗ
ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ١٠٦ ١٠٦ ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ
ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ١٠٧ ١٠٧ ﯪ ﯫ
ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ١٠٨ ١٠٨ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ
ﯹ ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ﰁ ﰂ ١٠٩ ١٠٩ ﰄ ﰅ
ﰆ ﰇ ﰈ ﰉ ﰊ ﰋ ﰌ ﰍ ﰎ ﰏ ﰐ ﰑ ﰒ
ﰓ ﰔ ﰕ ﰖ ﰗ ﰘ ﰙ ﰚ ﰛ ﰜ ١١٠ ١١٠
وَعَرَضۡنَا جَهَنَّمَ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡكَٰفِرِينَ عَرۡضًا ١٠٠
الله تعالی جهنم را بر آنان عرضه میکند، یعنی جهنم را بر آنان آشکارا نشان میدهد تا عذاب و کیفرهایش را قبل از ورود در آن مشاهده کنند و زودتر به غم و اندوه گرفتار آیند. ابن کثیر: 3/ 104.
پرسش: چرا جهنم در صحرای محشر روز قیامت و قبل از اینکه کافران وارد آن شوند به آنان عرضه میشود؟
ٱلَّذِينَ كَانَتۡ أَعۡيُنُهُمۡ فِي غِطَآءٍ عَن ذِكۡرِي وَكَانُواْ لَا يَسۡتَطِيعُونَ سَمۡعًا ١٠١
یعنی: به سبب کینهای که نسبت به قرآن و رسول دارند نمیتوانند آیات الله را که سبب رسیدن به ایمان هستند بشنوند؛ زیرا کینهتوز نمیتواند گوش خود را به سخن کسی که نسبت به او کینه دارد بسپارد؛ پس چون راههای علم و خیر بر آنان بسته شد، گوش و چشم و عقل هیچ فایدهای نرساند. سعدی: 487.
پرسش: به چه سبب دشمنان و کینهتوزان دین نمیتوانند آیات قرآن را بهگونهای که فایده ببرند بشنوند؟
أَفَحَسِبَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَن يَتَّخِذُواْ عِبَادِي مِن دُونِيٓ أَوۡلِيَآءَۚ إِنَّآ أَعۡتَدۡنَا جَهَنَّمَ لِلۡكَٰفِرِينَ نُزُلٗا ١٠٢
اطلاق واژۀ نُزُل بر عذاب، استعارهای است که تمسخر و استهزا قرینۀ آن است. ابن عاشور: 16/ 45.
پرسش: چرا واژۀ «نزل» بر عذاب اطلاق شد؟
قُلۡ هَلۡ نُنَبِّئُكُم بِٱلۡأَخۡسَرِينَ أَعۡمَٰلًا ١٠٣ ٱلَّذِينَ ضَلَّ سَعۡيُهُمۡ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَهُمۡ يَحۡسَبُونَ أَنَّهُمۡ يُحۡسِنُونَ صُنۡعًا ١٠٤
آیه دلالت دارد بر اینکه برخی از مردم گاهی کاری انجام میدهند و گمان میکنند که عمل صالحی از آنان سر زده، در حالی که تلاش آنان تباه شده است. سبب تباهی و بطلان عمل یا اعتقاد فاسد است یا ریاکاری. قرطبی: 13/ 392.
پرسش: به چه سبب گاهی بدون اینکه خود بنده احساس کند عملش باطل میشود؟
أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِمۡ وَلِقَآئِهِۦ فَحَبِطَتۡ أَعۡمَٰلُهُمۡ فَلَا نُقِيمُ لَهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ وَزۡنٗا ١٠٥
برپانکردن میزان، فرع بر بطلان اعمالشان قرار گرفت؛ زیرا بر اثر بطلان و تباهی اعمالشان خوار و ذلیل میشوند و هیچ عمل صالحی برایشان باقی نمیماند. ابن عاشور: 16/ 48.
پرسش: چرا کافران در روز قیامت هیچ میزانی ندارند؟
لَا يَبۡغُونَ عَنۡهَا حِوَلٗا ١٠٨
یعنی هیچ تغییر و انتقالی را نمیخواهند؛ زیرا فقط چیزهایی میبینند که باعث شگفتی و سرور و شادی و خوشحالیشان است و به نظر آنان نعمتی فراتر از آنچه که در آن قرار دارند وجود ندارد. سعدی: 488.
پرسش: چرا بهشتیان جابهجایی از آنجا به جایی دیگر را نمیخواهند؟
قُلۡ إِنَّمَآ أَنَا۠ بَشَرٞ مِّثۡلُكُمۡ يُوحَىٰٓ إِلَيَّ أَنَّمَآ إِلَٰهُكُمۡ إِلَٰهٞ وَٰحِدٞۖ فَ
ابن عباس ب میگوید: الله تواضع را به رسولش آموخت تا بر مخلوقاتش برتری نجوید؛ یعنی به او فرمان داد که اذعان دارد و بگوید: قطعاً من نیز آدمی مثل شما هستم، با این تفاوت که الله وحی را به من اختصاص داده و مرا با آن گرامی داشته است. بغوی: 3/ 70.
پرسش: آیه چگونه بر اهمیت تواضع دلالت میکند؟