قرآن

نتیجه‌ای یافت نشد
نتیجه‌ای یافت نشد
نتیجه‌ای یافت نشد

ﮎ

ﰺ

ﭑ ﭒ ﭓ ﭔ ﭕ ﭖ ﭗ ﭘ ﭙ ﭚ ﭛ ﭜ
ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ
ﭧ ١٧٠ ١٧٠
ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ
ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ
١٧١ ١٧١
ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ
ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ١٧٢ ١٧٢
ﮌ ﮍ
ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ
ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ
ﮥ ﮦ ١٧٣ ١٧٣
ﮨ ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ
ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ
ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ
ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ١٧٤ ١٧٤
ﯧ ﯨ
ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ
ﯰ ﯱ ﯲ ١٧٥ ١٧٥
ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ
ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ﰁ ﰂ ١٧٦ ١٧٦
26
سوره بقره آیات 0 - 171

وَمَثَلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ كَمَثَلِ ٱلَّذِي يَنۡعِقُ بِمَا لَا يَسۡمَعُ إِلَّا دُعَآءٗ وَنِدَآءٗۚ صُمُّۢ بُكۡمٌ عُمۡيٞ فَهُمۡ لَا يَعۡقِلُونَ ١٧١

به سبب اصرار در تقلید و میل به گمراهی، گوش‌های‌شان را به آن‌چه که بر آنان خوانده می‌شود نمی‌سپارند و در آن‌چه که در حضور آنان بیان می‌شود تأمل نمی‌کنند؛ آنان در این مورد مانند چهارپایانی هستند که بر آنان بانگ زده می‌شود اما چیزی جز صداهای بلند و نامفهوم نمی‌شوند. آلوسی: 2/ 42.
پرسش: الله چرا کافران را با صفات مذکور توصیف فرمود؟

سوره بقره آیات 0 - 172

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ كُلُواْ مِن طَيِّبَٰتِ مَا رَزَقۡنَٰكُمۡ وَٱشۡكُرُواْ لِلَّهِ إِن كُنتُمۡ إِيَّاهُ تَعۡبُدُونَ ١٧٢

امر به سپاس‌گزاری پس از بیان نعمت، به این دلیل است که سپاس‌گزاری، نعمت‌های موجود را حفظ و نعمت‌های نیامده را می‌آورد؛ چنان‌که کفر نعمت‌های نیامده را دور می‌سازد و نعمت‌های موجود را از بین می‌برد. سعدی: ۸۱.
پرسش: چه رابطه‌ای میان سپاس‌گزاری و نعمت‌ها وجود دارد؟

سوره بقره آیات 0 - 172

وَٱشۡكُرُواْ لِلَّهِ إِن كُنتُمۡ إِيَّاهُ تَعۡبُدُونَ ١٧٢

حقیقت شکر عبارت است از بخشش از چیز پاکیزه؛ بنابراین شکر هر نعمتی اعم از مال، جایگاه، علم، خوردنی، نوشیدنی یا سایر موارد، عبارت است از: اهمیت‌دادن به آن در حدی که اهمیت دارد، بخشیدن مازادش، قانع بودن به کمترین مقدارش، تجارت با مقدار مازادش به امید کسب سود، و رساندن آن به صاحبانش به هدف ادای امانت؛ زیرا دستان بندگان، خزینه‌های پادشاه سخاوتمند هستند. بقاعی: ۱/ ۳۱۶.
پرسش: حقیقت شکر چیست؟

سوره بقره آیات 0 - 173

إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيۡكُمُ ٱلۡمَيۡتَةَ وَٱلدَّمَ وَلَحۡمَ ٱلۡخِنزِيرِ وَمَآ أُهِلَّ بِهِۦ لِغَيۡرِ ٱللَّهِۖ فَمَنِ ٱضۡطُرَّ غَيۡرَ بَاغٖ وَلَا عَادٖ فَلَآ إِثۡمَ عَلَيۡهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٌ ١٧٣

از آن‌جا که اسلام دین آسانی است و سختی و حرج و مانعی در آن وجود ندارد، حکم تحریم مذکور از شخص مضطر برداشته شده است. بقاعی: ۱/ ۳۱۸.
پرسش: شریعت اسلام برای هر زمان و هر مکانی مناسب است؛ زیرا تمام احوال را مد نظر داشته است، این مطلب را با توجه به آیه توضیح دهید.

سوره بقره آیات 0 - 174

إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكۡتُمُونَ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلۡكِتَٰبِ وَيَشۡتَرُونَ بِهِۦ ثَمَنٗا قَلِيلًا أُوْلَٰٓئِكَ مَا يَأۡكُلُونَ فِي بُطُونِهِمۡ إِلَّا ٱلنَّارَ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ ٱللَّهُ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمۡ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٌ ١٧٤

﴿وَلَا يُزَكِّيهِمۡ﴾ چنان‌که با آن هر یک از بندگانش را که بخواهد پاک می‌کند؛ زیرا چیزی را از بندگان کتمان کردند که آنان را پاکیزه می‌سازد، این بیان، بزرگ‌بودن گناه کتمان علم را می‌رساند ﴿وَلَهُمۡ﴾ افزون بر این عذاب ﴿عَذَابٌ أَلِيمٌ﴾ عذابی دردناک دارند؛ زیرا چیزی را از مردم کتمان کردند که آنان را در راه روشن و آسان قرار می‌دهد و به این ترتیب، آنان را در رنج و سختی قرار دادند. بقاعی: 1/ ۳۲۹.
پرسش: سبب نفی تزکیه از کسانی که آن‌چه را الله نازل کرده است کتمان می‌کنند چیست؟

سوره بقره آیات 0 - 174

إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكۡتُمُونَ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلۡكِتَٰبِ وَيَشۡتَرُونَ بِهِۦ ثَمَنٗا قَلِيلًا أُوْلَٰٓئِكَ مَا يَأۡكُلُونَ فِي بُطُونِهِمۡ إِلَّا ٱلنَّارَ

به سبب مدت موقت و سرانجام بدش آن را قلیل نامید. بنابر قولی به این سبب آن را قلیل نامید که رشوه‌ای که می‌گیرند اندک است. این آیه هر چند در مورد احبار نازل شده است اما مسلمانانی را نیز که حقیقت را به سبب کالایی دنیایی کتمان می‌کنند در بر می‌گیرد... ذکر شکم‌ها نیز بر حرص و طمع آنان اشاره دارد، و این‌که آخرت خویش را در برابر سهم‌شان از غذایی که هیچ ارزشی ندارد فروختند. قرطبی: 3/ ۴۸- 49.
پرسش: منظور از وجه عموم این آیه چیست و ذکر شکم‌ها چه دلالتی دارد؟

سوره بقره آیات 0 - 175

فَمَآ أَصۡبَرَهُمۡ عَلَى ٱلنَّارِ ١٧٥

یعنی چه اندازه بر انجام گناهانی که آنان را به جهنم می‌رساند پایدار هستند. ابن کثیر: ۱/ ۱۹۶.
پرسش: چرا به صبر در برابر آتش جهنم توصیف شدند در حالی که هنوز وارد آن نشده‌اند؟