قرآن

تبدیل مورد درخواست آنان عبارت بود از: تغییر آیۀ وعید به آیۀ وعده، آیۀ وعده به آیۀ وعید، حرام به حلال، و حلال به حرام. الله به پیامبر ج فرمان داد که به آنان خبر دهد این کار به دست او نیست، بلکه به دست ذاتی است که حکمش بازنمی‌گردد، و حکمش مورد اعتراض قرار نمی‌گیرد، و پیامبر ج فقط رسولی ابلاغگر و ماموری تابع است. طبری: 15/ 40.
پرسش: تغییر احکام شرعی بر اساس شهوات و مصالح چه خطری به همراه دارد؟

پس اگر ادعا کرده‌اند که قصد آنان از آیاتِ پیشنهادی‌شان این است که حق برای‌شان آشکار گردد، در این مورد دروغگو هستند؛ زیرا الله آیاتی بیان کرده است که انسان‌ها به مانند آن ایمان می‌آورند، و او تعالی بر اساس حکم ربانی و رحمتی که به بندگانش دارد، آیات را آن‌گونه که بخواهد تغییر می‌دهد. سعدی: 360.
پرسش: بر اساس آیه توضیح دهید که انسان فقط زمانی از گفتگو فایده می‌برد که صادق باشد.

این آیه دلالت دارد بر این‌که سبب عیبجویی آنان، عدم ایمان و امیدشان به دیدار الله بود. همچنین دلالت دارد بر این‌که هر کس به دیدار الله ایمان آورده است باید تسلیم این کتاب باشد و به آن ایمان آورَد؛ زیرا هدفی نیک دارد. سعدی: 360.
پرسش: سبب دشمنی و عیبجویی منافقان و کافران و مواضع آنان در برابر مسایل اسلامی و شرعی چیست؟

﴿فَقَدۡ لَبِثۡتُ فِيكُمۡ عُمُرٗا﴾ عمری طولانی [را در میان شما گذرانده‌ام]، پس حقیقت حال مرا می‌دانید که من امّی هستم و خواندن و نوشتن نمی‌دانم، درس نخوانده‌ام و نزد هیچ‌کس آموزش ندیده‌ام، اما کتابی بزرگ که فصیحان را ناتوان و علما را درمانده کرده است برای‌تان آورده‌ام. آیا با شرایط مذکور امکان دارد که این کتاب را از نزد خودم آورده باشم، یا این‌که دلیل قاطعی است بر این‌که از جانب ذاتی حکیم و ستوده نازل شده است؟ پس اگر افکار و خِرَدهای‌تان را به‌کار اندازید و در وضعیت من و وضعیت این کتاب بیندیشید، قطعا یقین خواهید کرد که تردیدی در راستی آن وجود ندارد و حقیقتی است که بعد از آن، فقط گمراهی است، اما وقتی که تکذیب و دشمنی کردید، قطعاً ستمکار هستید. سعدی: 360.
پرسش: چرا پیامبر ج به قومش گفت که قبل از بعثت، عمری را در میان آنان سپری کرده است؟

اذعان داشتند به این‌که معبودهای‌شان در آفرینش آسمان‌ها و زمین و آفرینش هیچ‌چیزی با الله مشارکت نداشته‌اند؛ بلکه آن‌ها را به عنوان شفاعت‌کننده و وسیله به‌کار می‌گرفتند؛ چنان‌که الله تعالی می‌فرماید: ﴿وَيَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُمۡ وَلَا يَنفَعُهُمۡ وَيَقُولُونَ هَٰٓؤُلَآءِ شُفَعَٰٓؤُنَا عِندَ ٱللَّهِ﴾. ابن تیمیه: 3/ 473.
پرسش: بر اساس آیه، به کسانی که قبور را عبادت می‌کنند و ادعا دارند که فقط شفاعت آن‌ها را قصد می‌کنند چه پاسخی داده می‌شود؟

بگو: شما غیب را از من می‌خواهید در حالی که غیب فقط از آنِ الله است؛ هیچ‌کس جز او تعالی نمی‌داند که چرا این کار انجام نشده است. بغوی: 2/ 356.
پرسش: کانال‌هایی پدید آمده که صاحبانش ادعا می‌کنند امور غیبی را می‌دانند و اشیای گم‌شده را پیدا می‌کنند. مومن چه عقیده‌ای در برابر این موضوع دارد؟

اگر آنان برای کسب راهنمایی و تحقیق از تو درخواست می‌کردند، قطعاً الله درخواست‌شان را اجابت می‌کرد، اما او تعالی می‌داند که آنان فقط از روی دشمنی و به هدف آزار سوال می‌کنند، پس آنان را با اعتراض‌شان رها کرد. ابن کثیر: 2/ 394.
پرسش: چرا الله تعالی درخواست‌های مشرکان را در حصول آیاتی که بر راستیِ محمد ج دلالت دارند اجابت نکرد؟