قرآن
ﮕ
ﱂ
ﭙ ﭚ ﭛ ﭜ ﭝ ٧٣ ٧٣ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ
ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ
ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ
ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ
ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ
ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ ٧٤ ٧٤ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ
ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ
٧٥ ٧٥ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ
ﮨ ٧٦ ٧٦ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ
ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ٧٧ ٧٧
ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ
ﯤ ﯥ ٧٨ ٧٨ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ
ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ
ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ ٧٩ ٧٩
يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ جَٰهِدِ ٱلۡكُفَّارَ وَٱلۡمُنَٰفِقِينَ وَٱغۡلُظۡ عَلَيۡهِمۡۚ وَمَأۡوَىٰهُمۡ جَهَنَّمُۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ ٧٣
در برابر کافران با شمشیر، و در برابر منافقان تا زمانی که کفرشان آشکار نشده است با زبان جهاد کن. ابن جزی: 1/ 364.
پرسش: چه نوع جهادی در برابر کافران و منافقان انجام میشود؟
يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ جَٰهِدِ ٱلۡكُفَّارَ وَٱلۡمُنَٰفِقِينَ وَٱغۡلُظۡ عَلَيۡهِمۡۚ
الله تعالی به رسولش فرمان داد که در برابر کافران و منافقان جهاد کند و بر آنان سخت بگیرد، چنانکه به او فرمان داد با مومنانِ پیرو خویش فروتنی کند. ابن کثیر: 2/ 355.
پرسش: چه تفاوتی میان رفتار مسلمان با مسلمان و رفتار او با کافر و منافق وجود دارد؟
يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ جَٰهِدِ ٱلۡكُفَّارَ وَٱلۡمُنَٰفِقِينَ وَٱغۡلُظۡ عَلَيۡهِمۡۚ
این جهاد شاملِ جهاد با دست و جهاد با دلیل و زبان است. پس هر یک از آنان که جنگ را با مبارزه آغاز کند باید با دست و زبان و شمشیر و بیان در برابر او جهاد کرد. و هر یک که بر اساس ذمه یا عهدی، معترف به اسلام باشد، باید با دلیل و برهان با او جهاد کرد، و محاسن اسلام و بدیهای شرک و کفر را برایش توضیح داد. سعدی: 344.
پرسش: جهاد با کافران و منافقان چه مراتبی دارد؟
يَحۡلِفُونَ بِٱللَّهِ مَا قَالُواْ وَلَقَدۡ قَالُواْ كَلِمَةَ ٱلۡكُفۡرِ وَكَفَرُواْ بَعۡدَ إِسۡلَٰمِهِمۡ
نفرمود بعد از ایمانشان؛ زیرا آنان با زبانهایشان میگفتند ایمان آوردیم، اما هنوز ایمان در دلهایشان وارد نشده بود. ابن جزی: 1/ 364.
پرسش: چرا در آیه به جای «إیمانهم» عبارت ﴿إِسۡلَٰمِهِمۡ﴾ آمد؟
وَمِنۡهُم مَّنۡ عَٰهَدَ ٱللَّهَ لَئِنۡ ءَاتَىٰنَا مِن فَضۡلِهِۦ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ٧٥ فَلَمَّآ ءَاتَىٰهُم مِّن فَضۡلِهِۦ بَخِلُواْ بِهِۦ وَتَوَلَّواْ وَّهُم مُّعۡرِضُونَ ٧٦ فَأَعۡقَبَهُمۡ نِفَاقٗا فِي قُلُوبِهِمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ يَلۡقَوۡنَهُۥ بِمَآ أَخۡلَفُواْ ٱللَّهَ مَا وَعَدُوهُ وَبِمَا كَانُواْ يَكۡذِبُونَ ٧٧
مومن باید از این صفت ناپسند دوری کند و نباید به پروردگارش وعده دهد که اگر به فلان هدف رسید، فلان کار را انجام خواهد داد، و پس از اینکه هدفش محقق شد به عهدش وفا نکند؛ زیرا چه بسا الله او را با نفاق، مجازات نماید چنانکه افراد مورد نظر آیه را مجازات کرد. سعدی: 345.
پرسش: خطر و کیفر شدیدِ خلافورزیدنِ در وعدۀ با الله سبحانه را توضیح دهید؟
فَأَعۡقَبَهُمۡ نِفَاقٗا فِي قُلُوبِهِمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ يَلۡقَوۡنَهُۥ بِمَآ أَخۡلَفُواْ ٱللَّهَ مَا وَعَدُوهُ وَبِمَا كَانُواْ يَكۡذِبُونَ ٧٧
دروغ آنان را با عبارت ﴿كَانُواْ يَكۡذِبُونَ﴾ بیان کرد تا دلالت کند بر اینکه دروغ در آنها جای گرفته و ثابت شده است. صیغۀ مضارع بر تکرر و تجدّد دلالت میکند. ابن عاشور: 10/ 273.
پرسش: چرا آیه دروغ منافقان را با عبارت ﴿كَانُواْ يَكۡذِبُونَ﴾ بیان کرد؟
ٱلَّذِينَ يَلۡمِزُونَ ٱلۡمُطَّوِّعِينَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ فِي ٱلصَّدَقَٰتِ وَٱلَّذِينَ لَا يَجِدُونَ إِلَّا جُهۡدَهُمۡ فَيَسۡخَرُونَ مِنۡهُمۡ سَخِرَ ٱللَّهُ مِنۡهُمۡ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٌ ٧٩
هر کس که از الله اطاعت کند و کاری نیکو را تطوعی انجام دهد، باید به او کمک کرد و او را برای انجام کارش به نشاط آورد، اما افراد مورد نظر آیه با سخنانشان مومنان داوطلب را بازمیداشتند و از کارشان عیب میگرفتند. سعدی: 346.
پرسش: مومنان اگر کسی را در حال انجام یکی از صفات نیکو ببینند باید چه رفتاری داشته باشند؟ چگونه از این آیه استفاده میشود؟