قرآن
ﮕ
ﱂ
ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ٣٢ ٣٢ ﭡ ﭢ ﭣ
ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ
ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ ٣٣ ٣٣ ﭰ ﭱ ﭲ
ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ
ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ
ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ
ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ٣٤ ٣٤ ﮏ ﮐ ﮑ
ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ
ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ
ﮢ ٣٥ ٣٥ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ ﮪ
ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ
ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ
ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ
ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ٣٦ ٣٦
يُرِيدُونَ أَن يُطۡفِـُٔواْ نُورَ ٱللَّهِ بِأَفۡوَٰهِهِمۡ وَيَأۡبَى ٱللَّهُ إِلَّآ أَن يُتِمَّ نُورَهُۥ وَلَوۡ كَرِهَ ٱلۡكَٰفِرُونَ ٣٢
اضافهشدن نور به اسم جلاله (الله)، اشاره داد به اینکه تلاش برای خاموشکردن آن بیهوده است، و کسانی که بر این کار تلاش کنند به مرادشان نمیرسند. ابن عاشور: 10/ 172.
پرسش: نسبت دادن نور به الله تعالی چه فایدهای در بر دارد؟
هُوَ ٱلَّذِيٓ أَرۡسَلَ رَسُولَهُۥ بِٱلۡهُدَىٰ وَدِينِ ٱلۡحَقِّ لِيُظۡهِرَهُۥ عَلَى ٱلدِّينِ كُلِّهِۦ وَلَوۡ كَرِهَ ٱلۡمُشۡرِكُونَ ٣٣
اِظهار دین عبارت است از قرار دادن آن به عنوان برترین و قویترین دین، بهگونهای که مشارق و مغارب را فرا میگیرد. ابن جزی: 1/ 356.
پرسش: بر اساس این آیه، چه توصیهای داری به کسی که از پیروزی مسلمانان نومید شده است؟
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِنَّ كَثِيرٗا مِّنَ ٱلۡأَحۡبَارِ وَٱلرُّهۡبَانِ لَيَأۡكُلُونَ أَمۡوَٰلَ ٱلنَّاسِ بِٱلۡبَٰطِلِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِۗ
برحذر داشتن از علمای سوء و عابدان گمراه، مورد هدف است؛ چنانکه سُفیان بن عُیَینه میگوید: هر یک از علمای فاسد ما، وجه تشابهی با یهودیان دارد و هر یک از عبادتگزاران فاسد ما، شباهتی با نصارا دارد. ابن کثیر: 2/ 335.
پرسش: برحذر داشتن از حال احبار و رهبان، چه هدفی به همراه دارد؟
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِنَّ كَثِيرٗا مِّنَ ٱلۡأَحۡبَارِ وَٱلرُّهۡبَانِ لَيَأۡكُلُونَ أَمۡوَٰلَ ٱلنَّاسِ بِٱلۡبَٰطِلِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِۗ وَٱلَّذِينَ يَكۡنِزُونَ ٱلذَّهَبَ وَٱلۡفِضَّةَ وَلَا يُنفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ فَبَشِّرۡهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٖ ٣٤
زیرا مردم باری بر دوش علما و عابدان و ثروتمندان هستند؛ اگر اینان فاسد شوند مردم نیز فاسد خواهند شد. ابن کثیر: 2/ 335.
پرسش: چرا الله تعالی فقط از احبار یعنی علما، رهبان ـ عابدان ـ و ثروتمندان برحذر داشت؟
وَٱلَّذِينَ يَكۡنِزُونَ ٱلذَّهَبَ وَٱلۡفِضَّةَ وَلَا يُنفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ فَبَشِّرۡهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٖ ٣٤ يَوۡمَ يُحۡمَىٰ عَلَيۡهَا فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكۡوَىٰ بِهَا جِبَاهُهُمۡ وَجُنُوبُهُمۡ وَظُهُورُهُمۡۖ هَٰذَا مَا كَنَزۡتُمۡ لِأَنفُسِكُمۡ فَذُوقُواْ مَا كُنتُمۡ تَكۡنِزُونَ ٣٥
گفته میشود: هر کس چیزی را دوست داشته باشد و آن را بر طاعت الله مقدم گرداند با همان چیز مجازات میشود. افراد مورد نظر آیه نیز چون گردآوری اموال را بر خوشنودی الله ترجیح دادند با اموال مجازات شدند... این اموال چون عزیزترین اموال برای صاحبانشان بودند زیانبارترین چیز برای آنان در سرای آخرت قرار میگیرند. ابن کثیر: 2/ 336.
پرسش: هر کس چیزی را دوست داشته باشد و آن را بر طاعت الله مقدم گرداند با همان چیز مجازات میشود. این مطلب را بر اساس آیه توضیح دهید.
إِنَّ عِدَّةَ ٱلشُّهُورِ عِندَ ٱللَّهِ ٱثۡنَا عَشَرَ شَهۡرٗا فِي كِتَٰبِ ٱللَّهِ يَوۡمَ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ مِنۡهَآ أَرۡبَعَةٌ حُرُمٞۚ
آیه دلالت دارد بر اینکه عبادات و سایر احکام باید بر اساس ماهها و سالهای معروف نزد عرب انجام شود نه بر اساس ماههای معتبر نزد عجمها و رومیان و قبطیان. قرطبی: 10/ 197.
پرسش: به ترک ماههای عربی و جایگزینی آنها با ماههای بیگانه زیاد توصیه میشود، قرآن چه توضیحی در این مورد دارد؟
وَقَٰتِلُواْ ٱلۡمُشۡرِكِينَ كَآفَّةٗ كَمَا يُقَٰتِلُونَكُمۡ كَآفَّةٗۚ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلۡمُتَّقِينَ ٣٦
باید در نهان و آشکار بر تقوای الهی كوشا باشید و طاعت او تعالی را به جای آورید، بهخصوص هنگام پیکار با کافران؛ زیرا احتمال دارد مومن در این حالت، تقوا را در برابر کافران دشمن و محارب بهکار نگیرد. سعدی: 336.
پرسش: چرا پس از دستور پیکار با کفار، به تقوا دستور داده شد؟