قرآن

یعنی: از نظر عقیده و عمل پلید هستند. چه نجاستی بدتر از کسانی است که معبودانی را همراه الله عبادت می‌کنند که هیچ سود و زیانی نمی‌رسانند و عبادتگزاران‌شان را از هیچ‌چیز بی‌نیاز نمی‌سازند؟! و اعمال‌شان یا جنگ با الله است یا بازداشتن از راه الله، یا کمک به باطل، یا نپذیرفتنِ حق، یا برپایی فساد بر روی زمین؛ نه اصلاح. سعدی: 333.
پرسش: مشرکان از چه نظر نجس هستند؟

﴿وَإِنۡ خِفۡتُمۡ عَيۡلَةٗ﴾ یعنی اگر از فقر ترسیدید. مشرکان خوراکی‌ها را به مکه می‌آوردند، مردم ترسیدند که اگر مشرکان از این کار بازداشته شوند غذا اندک شود، پس الله وعده داد که آنان را به فضل خویش بی‌نیاز می‌سازد، در نتیجه تمام عرب مسلمان شدند و سرازیرشدن مواد غذایی به مکه ادامه یافت، سپس الله سایر شهرها را فتح کرد. ابن جزی: 1/ 355.
پرسش: برای کسی که به بهانۀ فقر، خوردن مال حرام را برای خودش توجیه می‌کند، چه دلیلی داری؟

ثروت و بی‌نیازی، به مشیت الهی مشروط شد؛ زیرا ثروت دنیوی از لوازم ایمان نیست و بر محبت الله دلالت ندارد. الله تعالی دنیا را به همه می‌دهد اما ایمان و دین را فقط به کسی که او را دوست دارد می‌بخشد. سعدی: 333.
پرسش: الله تعالی چرا ثروت را به مشیّت خویش مشروط کرد؟

﴿عَن يَدٖ﴾ یعنی به زور و خواری... ابن عباس ب می‌گوید: «جزیه را با دست خودشان می‌دادند و آن را به دست دیگران نمی‌فرستادند»... بنابر قولی: با اقرار به این‌که مسلمانان با پذیرش جزیه، به آنان منت نهاده‌اند، جزیه را می‌پرداختند. بغوی: 2/ 268.
پرسش: عزت اسلام و خواری کافران را بر اساس پرداخت جزیه توضیح دهید.

یعنی دین صحیح را نمی‌پذیرند، و اگر ادعا کنند که دین دارند دین‌شان بر حق نیست؛ زیرا یا دین تبدیل‌شده‌ای است که الله هرگز آن را تشریع نکرده است، یا دین منسوخی است که الله آن را تشریع کرده سپس آن را با شریعت محمد ج نسخ کرده است؛ در نتیجه عمل به آن بعد از نسخ، جایز نیست. سعدی: 334.
پرسش: دین اهل کتاب از دو جهت باطل است. این دو جهت کدام است؟

از عدی بن حاتم س روایت شده است که گفت: در حالی که صلیبی از طلا بر گردنم بود نزد رسول الله ج آمدم. او به من فرمود: «يَا عَدِيُّ اطْرَحْ هَذَا الْوَثَنَ مِنْ عُنُقِكَ»؛ «ای عَدی این نماد شرک را از گردنت در آور». صلیب را از گردنم درآوردم و به او نزدیک شدم، دیدم که این آیه را تلاوت می‌کند: ﴿ٱتَّخَذُوٓاْ أَحۡبَارَهُمۡ وَرُهۡبَٰنَهُمۡ أَرۡبَابٗا مِّن دُونِ ٱللَّهِ﴾. پس از این‌که رسول الله ج آیه را تمام کرد، گفتم: ما آن‌ها را عبادت نمی‌کنیم. فرمود: «أَلَيْسَ يُحَرِّمُونَ مَا أَحَلَّ اللهُ فَتُحَرِّمُونُهُ، ويُحِلُّونَ مَا حَرَّمَ اللهُ فَتَسْتَحِلُّونَهُ؟»؛ «آیا چنین نیست که آنان حلال الله را حرام و حرام الله را حلال می‌کنند و شما در این امر از آن‌ها پیروی می‌کنید؟» گفتم: آری چنین است. فرمود: «فَتِلْكَ عِبَادَتُهُمْ»؛ «همین کار، عبادت آنان به شمار می‌رود» [حسن؛ سنن ترمذی: 3095؛ لفظ از المعجم الکبیر طبرانی: 218]. عبدالله بن مبارک می‌گوید: آیا کسی جز پادشاهان و دانشمندان و علمای فاسد دین را تغییر می‌دهند؟ بغوی: 2/ 273.
پرسش: علما و عابدان چگونه به جای الله تعالی، تبدیل به معبودان و رَب‌هایی برای مردمان‌شان می‌شوند؟

بر اساس سخن دانشمندان و علمای‌شان که مخالف امور بدیهی و ضروری دین بود عمل می‌کردند؛ یعنی اعتقاد داشتند دانشمندان و علمای‌شان حرام الله را حلال و حلال الله را حرام می‌کنند، و این امر در میان تمام پیروان هر دو دین جاری بود... بنابراین از مجموع اقوال یهود و نصارا این نتیجه حاصل شد که آنان در اعتقادات‌شان، مقام ربوبیت را برای بعضی از علما و دانشمندان‌شان قرار دادند. پس این ناهنجاری و عمل ناپسند به این دو امت نسبت داده شد، هر چند برخی از آنان این دیدگاه را نداشتند، چنان‌که عَدی بن حاتَم ادعا کرد؛ زیرا امت در قبال اعمال افرادش در صورتی که در برابر آن سکوت برگزیند و اعتراض نکند، مواخذه می‌شود. ابن عاشور: 10/ 170.
پرسش: شرک چگونه در باب تحلیل و تحریم واقع می‌شود؟