قرآن
ﮓ
ﱁ
ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ
ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ١٧٩ ١٧٩ ﭳ
ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ
ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ١٨٠ ١٨٠ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ
ﮉ ﮊ ١٨١ ١٨١ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ
ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ ١٨٢ ١٨٢ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ ١٨٣ ١٨٣ ﮜ
ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ١٨٤ ١٨٤
ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ
ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ
ﯠ ﯡ ١٨٥ ١٨٥ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ
ﯫ ﯬ ﯭ ١٨٦ ١٨٦ ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ
ﯵ ﯶ ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ ﰀ ﰁ ﰂ
ﰃ ﰄ ﰅ ﰆ ﰇ ﰈ ﰉ ﰊ ﰋ ﰌ ﰍ ﰎ ﰏ
ﰐ ﰑ ﰒ ﰓ ﰔ ﰕ ﰖ ﰗ ﰘ ﰙ ١٨٧ ١٨٧
لَهُمۡ قُلُوبٞ لَّا يَفۡقَهُونَ بِهَا وَلَهُمۡ أَعۡيُنٞ لَّا يُبۡصِرُونَ بِهَا وَلَهُمۡ ءَاذَانٞ لَّا يَسۡمَعُونَ بِهَآۚ أُوْلَٰٓئِكَ كَٱلۡأَنۡعَٰمِ بَلۡ هُمۡ أَضَلُّۚ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡغَٰفِلُونَ ١٧٩
آیه شنوایی و بینایی را به صورت کلی نفی نمیکند، بلکه به معنای نشنیدن و ندیدن احکام سودمند دین است. ابن جزی: 1/ 330.
پرسش: در چه صورتی از گوش و چشمت برای امر آخرت استفاده کردهای؟
لَهُمۡ قُلُوبٞ لَّا يَفۡقَهُونَ بِهَا وَلَهُمۡ أَعۡيُنٞ لَّا يُبۡصِرُونَ بِهَا وَلَهُمۡ ءَاذَانٞ لَّا يَسۡمَعُونَ بِهَآۚ أُوْلَٰٓئِكَ كَٱلۡأَنۡعَٰمِ بَلۡ هُمۡ أَضَلُّۚ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡغَٰفِلُونَ ١٧٩
زیرا به پاداشی هدایت نمیشوند، یعنی مانند چهارپایان هستند که قصدی جز خوردن و نوشیدن ندارند، بلکه از آنها نیز گمراهترند؛ چهارپایان منفعت و زیان خویش را تشخیص میدهند و از مالک خویش پیروی میکنند، بر خلاف این انسانها. قرطبی: 9/ 390.
پرسش: چرا برخی انسانها از چهارپایان هم گمراهترند؟
وَلِلَّهِ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰ فَٱدۡعُوهُ بِهَاۖ
الله تعالی نامهایش را به این سبب ﴿ٱلۡحُسۡنَىٰ﴾ (=نيكو) نامید که برای گوشها و دلها نیکو هستند؛ زیرا بر توحید و کرم و بخشش و رحمت و سخاوت او تعالی دلالت دارند. قرطبی: 9/ 393.
پرسش: الله تعالی چرا نامهایش را ﴿ٱلۡحُسۡنَىٰ﴾ (=نيكو) نامید؟
وَلِلَّهِ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰ فَٱدۡعُوهُ بِهَاۖ
یعنی: خواستههایتان را با ذکر اسامی الله از او بخواهید؛ به این صورت که هر درخواستی را با نامِ مناسبِ آن درخواست، طلب کنید؛ مثلا بگویید: «يَا رَحِيمُ ارْحَمْنِي، يَا حَكِيمُ احْكُمْ لِي». قرطبی: 9/ 393.
پرسش: انسان مومن پروردگارش را چگونه با نامهای نیک او تعالی میخواند؟
وَذَرُواْ ٱلَّذِينَ يُلۡحِدُونَ فِيٓ أَسۡمَٰٓئِهِۦۚ سَيُجۡزَوۡنَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ١٨٠
رهاکردن کسانی که در اسمهای الله تعالی تحریف ایجاد میکنند عبارت است از: انسنگرفتن به مجادله با آنان؛ زیرا واضح است که آنان در پی شناخت حق نیستند. یا به معنای نشنیدن سخنشان است تا عموم مومنان بر اثر شبهاتی که آنان مطرح میکنند در فتنه نیفتند. ابن عاشور: 9/ 189.
پرسش: منظور از ترک کسانی که در اسمهای الله سبحانه تحریف میکنند چیست؟
وَمِمَّنۡ خَلَقۡنَآ أُمَّةٞ يَهۡدُونَ بِٱلۡحَقِّ وَبِهِۦ يَعۡدِلُونَ ١٨١
آیه دلالت دارد بر اینکه الله تعالی در هیچ زمانی، دنیا را از دعوتگر به سوی حق خالی نمیگذارد. قرطبی: 9/ 397.
پرسش: آیا زمانی هست که از دعوتگر به سوی دین الله خالی باشد؟
وَٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا سَنَسۡتَدۡرِجُهُم مِّنۡ حَيۡثُ لَا يَعۡلَمُونَ ١٨٢ وَأُمۡلِي لَهُمۡۚ إِنَّ كَيۡدِي مَتِينٌ ١٨٣
کلبی میگوید: اعمال آنان را برایشان میآراید و آنان را نابود میکند. ضحاک میگوید: هر گاه گناه تازهای مرتکب شدند نعمت تازهای به آنان دادیم. سفیان ثوری میگوید: تمام نعمتها را به آنان دادیم و سپاسگزاری را از یادشان بردیم. بغوی: 2/ 176.
پرسش: مردم چگونه در حالی که خودشان نمیدانند به عذاب نزدیک میگردند؟