قرآن
ﮓ
ﱁ
ﭚ ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ ﭥ
ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ
ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ١٥٦ ١٥٦ ﭴ ﭵ
ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ
ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ
ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ
ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ
ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ
ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ١٥٧ ١٥٧
ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ
ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ
ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ
ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ١٥٨ ١٥٨ ﯤ
ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ١٥٩ ١٥٩
وَرَحۡمَتِي وَسِعَتۡ كُلَّ شَيۡءٖۚ
رحمتم همهچیز را فرا گرفته است. حسن و قتاده گفتهاند: رحمت الله در دنیا نیکوکار و بدکار را فرا میگیرد و در روز قیامت به پرهیزگاران اختصاص مییابد. بغوی: 2/ 157.
پرسش: رحمت الله در دنیا و در آخرت برای چه کسانی است؟
فَسَأَكۡتُبُهَا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَيُؤۡتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱلَّذِينَ هُم بِـَٔايَٰتِنَا يُؤۡمِنُونَ ١٥٦
یعنی به تمام کتابها و پیامبران ایمان میآورند، که فقط امت اسلام این ویژگی را دارند. ابن جزی: 1/ 319.
پرسش: چرا این آیه فقط برای امت اسلامی بشارت است؟
وَٱلَّذِينَ هُم بِـَٔايَٰتِنَا يُؤۡمِنُونَ ١٥٦
یکی از شرایط ایمان کامل به آیات الله: شناخت معنای آیات و عمل به مقتضایشان است؛ از جمله: پیروی ظاهری و باطنی از پیامبر ج در اصول و فروع دین. سعدی: 305.
پرسش: ایمان به آیات الله چه نشانههایی دارد؟
ٱلَّذِينَ يَتَّبِعُونَ ٱلرَّسُولَ ٱلنَّبِيَّ ٱلۡأُمِّيَّ ٱلَّذِي يَجِدُونَهُۥ مَكۡتُوبًا عِندَهُمۡ فِي ٱلتَّوۡرَىٰةِ وَٱلۡإِنجِيلِ
پیامبر ج از جهت فقدان علم و خواندن از یاد، اُمّی نبود؛ زیرا در این مورد امام پیشوایان است، بلکه فقط از جهت اینکه سواد خواندن و نوشتن نداشت اُمّی نامیده شد. ابن تیمیه: 3/ 210.
پرسش: پیامبر ج از چه جهت اُمّی بود؟
وَيَضَعُ عَنۡهُمۡ إِصۡرَهُمۡ وَٱلۡأَغۡلَٰلَ ٱلَّتِي كَانَتۡ عَلَيۡهِمۡۚ
﴿إِصۡر﴾ به معنای سنگینی است... زیرا از بنیاسرائیل پیمان گرفته شده بود که اعمال سنگینی انجام دهند؛ اما از محمد ج، این عهد و سنگینیِ آن اعمال را برداشت [و احکام آسانی آورد]؛ مانند شستن ادرار، حلال بودن غنیمتها، همنشینی و غذاخوردن با حائض. قرطبی: 9/ 356.
پرسش: رحمت بزرگ الله تعالی به امت اسلامی را که بارهای گران و سنگین را از دوش آنها برداشت توضیح دهید.
فَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِهِۦ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَٱتَّبَعُواْ ٱلنُّورَ ٱلَّذِيٓ أُنزِلَ مَعَهُۥٓ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ ١٥٧
﴿فَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِهِۦ﴾ یعنی [کسانی که] به محمد ج [ایمان آوردند]، ﴿وَعَزَّرُوهُ﴾ و او را بزرگ داشتند، ﴿وَنَصَرُوهُ﴾ [او را] در برابر دشمنان [یاری کردند]، ﴿وَٱتَّبَعُواْ ٱلنُّورَ ٱلَّذِيٓ أُنزِلَ مَعَهُۥٓ﴾ یعنی [از] قرآن [پیروی کردند]، ﴿أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ﴾ [آنانند که رستگارند]. بغوی: 2/ 3159.
پرسش: در قرآن کریم چه صفاتی برای رستگاران بیان شده است؟
وَمِن قَوۡمِ مُوسَىٰٓ أُمَّةٞ يَهۡدُونَ بِٱلۡحَقِّ وَبِهِۦ يَعۡدِلُونَ ١٥٩
آمدن این آیه نوعی احتراز از مطالب قبلی است؛ زیرا الله تعالی در آیات قبلی، مجموعهای از معایب بنیاسرائیل را که منافی کمال و ناقض هدایت بودند بیان فرمود. شاید این گمان برای کسی ایجاد شود که همگیِ بنیاسرائیل به این معایب گرفتار بودند؛ از این رو، الله تعالی فرمود گروهی از آنان بر راه راست قرار دارند و هدایتشده و هدایتگرند. سعدی: 306.
پرسش: چرا در سیاق آیاتی که قوم موسی ÷ را سرزنش میکنند، آیهای برای مدح گروهی از آنان ذکر شد؟