قرآن

گفته شده منظور از زینت، چیزی علاوه بر پوشش است؛ مانند خودآرایی برای نمازِ جمعه با بهترین لباس و استفاده از مسواک و خوشبویی. ﴿وَكُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ وَلَا تُسۡرِفُوٓاْۚ إِنَّهُۥ لَا يُحِبُّ ٱلۡمُسۡرِفِينَ﴾ یعنی بسیار و بیش از حد نیاز نخورید. پزشکان گفته‌اند: تمام پزشکی در این آیه جمع شده است. ابن جزی: 1/ 300.
پرسش: توضیح دهید که آیۀ مذکور چگونه هم اموری را که سبب اصلاح قلب و هم اموری را که سبب اصلاح بدن می‌شود، بیان کرده است.

الله تعالی این فراخی و گستردگی در روزی‌های پاکیزه را به این هدف به بندگانش بخشید تا در عبادت او تعالی از آن‌ها کمک بگیرند، یعنی روزی‌های پاکیزه را فقط برای بندگان مومن خویش مباح کرده است؛ از این رو فرمود: ﴿قُلۡ هِيَ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا خَالِصَةٗ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ﴾ یعنی: این روزی‌ها زیانی برای‌شان در پی ندارد. مفهوم آیه به این قرار است که روزی‌های پاکیزه برای کسانی که به الله ایمان نیاورند و آن‌ها را در انجام گناهان به‌کار برند، مباح نشده است، بلکه در قبال استفاده و بهره‌مندی از این نعمت‌ها مجازات می‌شوند و روز قیامت باید پاسخگو باشند. سعدی: 287.
پرسش: مباح‌کردن روزی‌های پاکیزه برای مؤمنان چه حکمتی دارد؟

این آیه بر پوشیدن لباس خوب و آراستگی با آن در اجتماع و اعیاد و هنگام دیدار با مردم دلالت دارد. قرطبی: 9/ 203.
پرسش: بر اساس آیه توضیح دهید که الله ذات زیبایی است که زیبایی را دوست دارد؟

این [زینت‌ها و روزی‌های پاکیزه] بدون ناگواری و غم، مخصوص مومنان است؛ زیرا در دنیا برای‌شان همراه با ناگواری و غم بود. بغوی: 2/ 100.
پرسش: متاع نیکو در روز قیامت چگونه فقط برای مومنان است؟

﴿كَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ ٱلۡأٓيَٰتِ﴾ یعنی توضیح می‌دهیم و روشن می‌گردانیم. ﴿لِقَوۡمٖ يَعۡلَمُونَ﴾ زیرا اینان هستند که از آیاتی که الله تبیین می‌فرماید سود می‌برند. و می‌دانند که این آیات از جانب الله است، پس در آن‌ها می‌اندیشند و آن‌ها را می‌فهمند. سپس به ذکر محرماتی می‌پردازد که الله تعالی آن‌ها را در تمام شرایع حرام قرار داده است: ﴿قُلۡ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ ٱلۡفَوَٰحِشَ مَا ظَهَرَ مِنۡهَا وَمَا بَطَنَ﴾ یعنی گناهان کبیره‌ای که به سبب زشتی و قباحتی که دارند قبیح و ناپسند شمرده می‌شوند؛ مانند زنا، لواط و مواردی شبیه این دو. سعدی: 287.
پرسش: چرا تفصیل آیات را به علما اختصاص داد؟

اصول مُحرّمات مذکور در این آیه، از مواردی است که شرایع پیامبران در آن متفق هستند. ابن تیمیه: 3/ 157.
پرسش: بر اساس آیه، اصول مُحرّمات را نام ببرید؟

حسن و قبح در معانی و نیز فاحشه و بدی، فقط از جانب شرع مشخص می‌شود؛ بنابراین اصطلاح ﴿ٱلۡفَوَٰحِشَ﴾ در این‌جا فقط به مواردی اشاره دارد که نص شرعی بر تحریم آن وجود دارد؛ یعنی هر آن‌چه را که شریعت حرام کرده است فاحشه است هر چند عقل آن را بد نداند؛ مانند لباس ابریشمی و طلا برای مردان. ابن عطیه: 2/ 395.
پرسش: معیار حسن و قبح موثر در تحلیل و تحریم چیست؟