قرآن
ﮓ
ﱀ
ﮓ
ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ٢ ٢ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ
ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ
٣ ٣ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ
ﭺ ٤ ٤ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ
ﮅ ﮆ ﮇ ٥ ٥ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ
ﮎ ٦ ٦ ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ٧ ٧
ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ
ﮡ ٨ ٨ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ
ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ٩ ٩ ﮯ ﮰ
ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ
١٠ ١٠ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ
ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ١١ ١١
الٓمٓصٓ ١ كِتَٰبٌ أُنزِلَ إِلَيۡكَ فَلَا يَكُن فِي صَدۡرِكَ حَرَجٞ مِّنۡهُ لِتُنذِرَ بِهِۦ وَذِكۡرَىٰ لِلۡمُؤۡمِنِينَ ٢
پس از حروف مقطعهی اوایل سورهها، قرآن یا وحی یا آنچه در معنای قرآن و وحی باشد بیان میشود. این طرز بیان، این دیدگاه را ترجیح میدهد که میگوید منظور از این حروفِ الفبا آن است تا اعلام کند عربها در مبارزه برای آوردنِ مثلِ قرآن، از این کار ناتوان ماندند. ابن عاشور: 8/ 10.
پرسش: چرا غالبا بعد از بیان حروف مقطعه، کتاب (قرآن) ذکر میشود؟
ٱتَّبِعُواْ مَآ أُنزِلَ إِلَيۡكُم مِّن رَّبِّكُمۡ وَلَا تَتَّبِعُواْ مِن دُونِهِۦٓ أَوۡلِيَآءَۗ قَلِيلٗا مَّا تَذَكَّرُونَ ٣
این آیه بر پیروینکردن آرا و نظرات، در صورت وجود نص دلالت دارد. قرطبی: 9/ 151.
پرسش: قرآن برای کسی که به خاطر افکار و آرا، از دلیل پیروی نمیکند، چه ارشادی دارد؟
وَكَم مِّن قَرۡيَةٍ أَهۡلَكۡنَٰهَا فَجَآءَهَا بَأۡسُنَا بَيَٰتًا أَوۡ هُمۡ قَآئِلُونَ ٤
یعنی فرمان و عذاب و خشم الله برای برخی از آنان شبانه آمد و برای برخی دیگر هنگام قیلوله، یعنی زمان استراحت در نیمروز. دو وقت مذکور، زمان غفلت و سرگرمی است. ابن کثیر: 2/ 192.
پرسش: چرا این دو وقت برای زمان نزول عذاب اختصاص داده شد؟
فَمَا كَانَ دَعۡوَىٰهُمۡ إِذۡ جَآءَهُم بَأۡسُنَآ إِلَّآ أَن قَالُوٓاْ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ٥
تکذیب آنان به این سبب ظلم نامیده شد که امری را تکذیب کردند که دلایل راستی آن وجود دارد، بنابراین تکذیب امر مورد نظر، تکذیب دلایل به شمار میرود. ابن عاشور: 8/ 32.
پرسش: تکذیب آنچه که دلایلی بر راستیاش وجود دارد نوعی ظلم به شمار میرود. این مطلب را توضیح دهید.
فَلَنَسۡـَٔلَنَّ ٱلَّذِينَ أُرۡسِلَ إِلَيۡهِمۡ وَلَنَسۡـَٔلَنَّ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ٦
علما- اهل کتاب و سنت- اتفاق دارند بر اینکه به سخن هر شخصی غیر از رسول الله ج میتوان عمل یا آن را ترک کرد، اما تصدیق رسول الله ج در تمام خبرهایش و اطاعت از او در تمام دستوراتش واجب است؛ زیرا انسان معصومی است که بر اساس هوای نفس سخن نمیگوید بلکه تمام سخنانش بر او وحی میشود و در روز قیامت از مردم در مورد [اطاعت یا عدم اطاعت از سخنان] او سؤال میشود؛ چنانکه الله تعالی میفرماید: ﴿فَلَنَسَۡٔلَنَّ ٱلَّذِينَ أُرۡسِلَ إِلَيۡهِمۡ وَلَنَسَۡٔلَنَّ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴾. ابن تیمیه: 3/ 137.
پرسش: یکی از راههای درمان تعصبِ ناپسند و مردود این است که بدانیم سخن هر شخصی غیر از رسول الله ج، قابل پذیرش و رد است. این مطلب را توضیح دهید.
وَٱلۡوَزۡنُ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡحَقُّۚ فَمَن ثَقُلَتۡ مَوَٰزِينُهُۥ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ ٨
اگر سوال شود که مگر الله عزوجل مقدار اعمال بندگان را نمیداند؟! پس چه حکمتی در سنجیدن آنها وجود دارد؟! پاسخ این است که این کار حکمتهایی دارد؛ از جمله: اظهار عدالت، و اینکه الله تعالی بر بندگانش ستم نمیکند، آگاهکردن مردم از خیر و شر و نیکی و بدیهایشان. قاسمی: 1/ 297.
پرسش: با وجود اینکه الله تعالی از مقدار اعمال کاملاً آگاه است، چه حکمتی در سنجش اعمال وجود دارد؟
وَلَقَدۡ خَلَقۡنَٰكُمۡ ثُمَّ صَوَّرۡنَٰكُمۡ ثُمَّ قُلۡنَا لِلۡمَلَٰٓئِكَةِ ٱسۡجُدُواْ لِأٓدَمَ فَسَجَدُوٓاْ إِلَّآ إِبۡلِيسَ لَمۡ يَكُن مِّنَ ٱلسَّٰجِدِينَ ١١
الله تعالی در اینجا انسانها را از شرف پدرشان آدم آگاه میکند، و دشمنی دشمنشان ابلیس و حسادت او بر آنان و پدرشان را بیان میفرماید، تا از او برحذر باشند و از راههایش پیروی نکنند. ابن کثیر: 2/ 193.
پرسش: انسان مسلمان از سجدهنکردن ابلیس در برابر پدرش آدم، چه نتیجهای میگیرد؟