قرآن
ﮎ
ﰹ
ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ
ﭤ ﭥ ٧٨ ٧٨ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ
ﭬ ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ
ﭷ ﭸ ﭹ ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ
٧٩ ٧٩ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ ﮇ ﮈ ﮉ
ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ
ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ ٨٠ ٨٠ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ
ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ
ﮨ ﮩ ٨١ ٨١ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ
ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ٨٢ ٨٢ ﯘ ﯙ
ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ ﯠ ﯡ
ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ
ﯨ ﯩ ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ
ﯯ ﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ٨٣ ٨٣
وَمِنۡهُمۡ أُمِّيُّونَ لَا يَعۡلَمُونَ ٱلۡكِتَٰبَ إِلَّآ أَمَانِيَّ وَإِنۡ هُمۡ إِلَّا يَظُنُّونَ ٧٨
﴿إِلَّآ أَمَانِيَّ﴾ یعنی تلاوت بدون فهم. ابن جزی: 1/ ۷۲.
پرسش: سرزنش کسی که قرآن را بدون فهم میخواند چگونه از این آیه به دست میآید؟
وَمِنۡهُمۡ أُمِّيُّونَ لَا يَعۡلَمُونَ ٱلۡكِتَٰبَ إِلَّآ أَمَانِيَّ وَإِنۡ هُمۡ إِلَّا يَظُنُّونَ ٧٨
این صفت کسی است که کلام الله را بدون اینکه بفهمد میخواند و به آن عمل نمیکند و فقط به تلاوت اکتفا میکند، چنانکه حسن بصری میگوید: قرآن نازل شد تا به آن عمل شود، به آنچه تلاوت میکنید عمل نمایید. ابن تیمیه: 1/ ۲۴۷.
پرسش: تدبرنکردن و عملنکردن به قرآن کریم در قرآن سرزنش شده است، این مطلب را توضیح دهید؟
فَوَيۡلٞ لِّلَّذِينَ يَكۡتُبُونَ ٱلۡكِتَٰبَ بِأَيۡدِيهِمۡ ثُمَّ يَقُولُونَ هَٰذَا مِنۡ عِندِ ٱللَّهِ لِيَشۡتَرُواْ بِهِۦ ثَمَنٗا قَلِيلٗاۖ
این کار را انجام دادند با وجود اینکه علم داشتند (تا بهای ناچیز را در برابر آن بگیرند) در حالی که تمام دنیا از ابتدا تا پایانش بهایی ناچیز است. به عبارتی، باطل خویش را دامی قرار دادند که با آن اموال مردم را شکار میکنند. بنابراین از دو وجه بر مردم ستم کردند: از جهت پوشاندن دینشان بر آنان، و از جهت گرفتن اموالشان به ناحق، بلکه به باطلترین روش؛ زیرا این کار از اینکه اموال مردم با غصب و دزدی و... گرفته شود بدتر است. سعدی: ۵۶.
پرسش: هر کس که متن یا معنای آیات قرآن را تغییر دهد از دو جهت ستمکار است. این مطلب را توضیح دهید.
وَإِذۡ أَخَذۡنَا مِيثَٰقَ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ لَا تَعۡبُدُونَ إِلَّا ٱللَّهَ وَبِٱلۡوَٰلِدَيۡنِ إِحۡسَانٗا
به بنیاسرائیل دستور داد که به پدر و مادر نیکی کنند. الله تعالی در این آیه حق والدین را در کنار توحید قرار داد؛ زیرا خلقت نخستین از جانب الله است و خلقت دوم - یعنی تربیت - از جانب والدین است؛ از این رو، الله تعالی سپاسگزاری آن دو را در کنار سپاسگزاری از خودش قرارداد. قرطبی: ۲/ ۲۲۹.
پرسش: چرا الله سبحانه حق خودش و حق والدین را یکجا بیان فرمود؟
وَبِٱلۡوَٰلِدَيۡنِ إِحۡسَانٗا وَذِي ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡيَتَٰمَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينِ وَقُولُواْ لِلنَّاسِ حُسۡنٗا
بعد از اینکه به آنان فرمان داد با مردم به نیکی رفتار كنند، شايسته بود که به آنان فرمان دهد با مردم به نیکی سخن بگویند؛ بنابراین نیکی در رفتار و گفتار را با هم آورد. ابن کثیر: ۱/ ۱۱۵.
پرسش: چرا بعد از رفتار نیک، گفتار نیک را بیان فرمود؟
وَقُولُواْ لِلنَّاسِ حُسۡنٗا
نیکی به سایر مردم را با گفتار قرار داد؛ زیرا احسان زبانی برای همگان میسر است و نیز به این دلیل که گفتار اساساً از اعتقاد سرچشمه میگیرد، یعنی وقتی آنان به نیکی با مردم سخن گویند در حقیقت در دل نسبت به آنان نیت خیر دارند. ابن عاشور: 1/ ۵۸۳.
پرسش: چرا الله تعالی نیکی برای سایر مردم را با گفتار قرار داد؟
وَقُولُواْ لِلنَّاسِ حُسۡنٗا
سخن نرم و معاشرت با اخلاق نیکو منظور است. بغوی: ۱/ ۷۲.
پرسش: فضیلت نیکی در گفتار و جایگاهِ آن را در دین بیان کنید؟