قرآن
ﮐ
ﰽ
ﭙ ﭚ ﭛ ﭜ ﭝ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ
ﭣ ٣٨ ٣٨ ﭥ ﭦ ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ
ﭭ ﭮ ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ٣٩ ٣٩ ﭶ ﭷ ﭸ ﭹ
ﭺ ﭻ ﭼ ﭽ ﭾ ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ
ﮄ ﮅ ٤٠ ٤٠ ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ
ﮎ ﮏ ﮐ ﮑ ﮒ ٤١ ٤١ ﮔ ﮕ ﮖ
ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ
ﮠ ﮡ ٤٢ ٤٢ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ ﮩ
ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ
ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ
ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩ
ﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯ ﯰ
ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ٤٣ ٤٣ ﯷ ﯸ ﯹ ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ
ﯾ ﯿ ﰀ ﰁ ﰂ ﰃ ﰄ ٤٤ ٤٤
وَإِن تَكُ حَسَنَةٗ يُضَٰعِفۡهَا وَيُؤۡتِ مِن لَّدُنۡهُ أَجۡرًا عَظِيمٗا ٤٠
ابوهریره س میگوید: وقتی الله تعالی میفرماید: ﴿أَجۡرًا عَظِيمٗا﴾ چه کسی میتواند مقدارش را مشخص کند؟ قرطبی: 6/ 324.
پرسش: این سخن الله تعالی که در مورد ثوابش فرمود: ﴿عَظِيمٗا﴾ بر چه امری دلالت دارد؟
وَإِن تَكُ حَسَنَةٗ يُضَٰعِفۡهَا
تا ده برابر آن و بیشتر؛ بر اساس حال و نفع نیکی و اخلاص و محبت و کمال صاحبش افزوده میشود. سعدی: 179.
پرسش: چه اسبابی باعث افزایش نیکیها در اندازههای متفاوت میشود؟
فَكَيۡفَ إِذَا جِئۡنَا مِن كُلِّ أُمَّةِۢ بِشَهِيدٖ وَجِئۡنَا بِكَ عَلَىٰ هَٰٓؤُلَآءِ شَهِيدٗا ٤١
پیامبر ج به ابن مسعود س فرمود: «اقْرَأْ عَلَيَّ القُرْآنَ»؛ «برایم قرآن بخوان». ابن مسعود س گفت: من برای تو قرآن بخوانم حال آنکه قرآن بر خودِ تو نازل شده است؟ رسول الله ج فرمود: «إِنِّي أُحِبُّ أَنْ أَسْمَعَهُ مِنْ غَيْرِي»؛ «دوست دارم آن را از دیگری بشنوم». ابن مسعود س میگوید سورۀ نساء را خواندم تا به این آیه رسیدم: ﴿فَكَيۡفَ إِذَا جِئۡنَا مِن كُلِّ أُمَّةِۢ بِشَهِيدٖ وَجِئۡنَا بِكَ عَلَىٰ هَٰٓؤُلَآءِ شَهِيدٗا﴾؛ «و (حال و روزِ ناباوران) چگونه باشد آنگاه که از هر امتی شاهدی را (که پیامبر همان امت باشد) به میان آوریم و تو را (نیز ای پیامبر، دربارۀ ابلاغ پیام الهی) بر اینان گواه آوریم؟». هنگامی که به این آیه رسیدم، رسول الله ج فرمود: «حَسْبُكَ»؛ «کافی است». سر بلند کردم و دیدم اشک از چشمان مبارکش جاری شده است. [صحیح بخاری: 5050] ابن تیمیه: 2/ 249.
پرسش: چرا پیامبر ج با شنیدن این آیۀ کریمه گریست؟
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَقۡرَبُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَأَنتُمۡ سُكَٰرَىٰ حَتَّىٰ تَعۡلَمُواْ مَا تَقُولُونَ
اشاره دارد به اینکه نمازگزار باید از آنچه که او را غافل میسازد و قلبش را به خود مشغول میکند بپرهیزد و نفسش را از پلیدیها پاک گردانَد؛ زیرا پاکیزگی بدن واجب است و پاکیزگی قلب سزاوارتر است؛ به عبارت دیگر همانطور که نباید با وجود حدث در بدن، در محل نماز ایستاد، صیانت قلب از افکار ناپاک، اولویت آشکاری دارد. آلوسی: 5/ 401.
پرسش: نهی از نزدیکشدن به نماز در حال مستی به چه امری اشاره دارد؟
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَقۡرَبُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَأَنتُمۡ سُكَٰرَىٰ حَتَّىٰ تَعۡلَمُواْ مَا تَقُولُونَ
منع ورود به نماز در حالِ خوابآلودگی شدید که شخص گفتار و رفتارش را تشخیص نمیدهد از معنای آیه به دست میآید، بلکه به نظر میرسد اشاره دارد به اینکه کسی که قصد ادای نماز دارد باید هر آنچه که فکرش را مشغول میدارد از خود دور کند؛ مانند دفع بول و غائط و تمایل به غذا و... . سعدی: 179.
پرسش: آیه بر وجوب خالیبودن ذهن نمازگزار دلالت میکند. این مطلب را توضیح دهید.
فَتَيَمَّمُواْ صَعِيدٗا طَيِّبٗا فَٱمۡسَحُواْ بِوُجُوهِكُمۡ وَأَيۡدِيكُمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُورًا ٤٣
به نظر میرسد حکمت تشریع تیمّم، تثبیت لزوم طهارت در نفس مومنان و تثبیت حرمت نماز و بالابردن جایگاه آن در نفس مومنان است؛ یعنی به منظور بزرگداشت مناجات الله تعالی، هیچ حالتی برایشان باقی نمیماند که خودشان را بدون طهارت برای نماز آماده کنند. ابن عاشور: 5/ 69.
پرسش: حکمت تشریع تیمم چیست؟
فَتَيَمَّمُواْ صَعِيدٗا طَيِّبٗا فَٱمۡسَحُواْ بِوُجُوهِكُمۡ وَأَيۡدِيكُمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُورًا ٤٣
عبارت ﴿إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُورًا﴾ پیوستی برای حکم رخصت است؛ زیرا از مسلمانان درگذشت و آنان را به غسل و وضو هنگام بیماری و جستجوی آب در صورت نبودِ آن، مکلف نساخت تا مبادا نمازهایی که بر عهدۀشان باقی میماند زیاد شود و قضا بر آنان دشوار آید. ابن عاشور: 5/ 71.
پرسش: به پایان رسانیدن آیه با تشریع تیمم با عبارت ﴿إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُورًا﴾ چه مناسبتی دارد؟