قرآن
ﮏ
ﰼ
ﭘ ﭙ ﭚ ﭛ ﭜ
١٤٩ ١٤٩ ﭞ ﭟ ﭠ ﭡ ﭢ ﭣ ﭤ ١٥٠ ١٥٠ ﭦ
ﭧ ﭨ ﭩ ﭪ ﭫ ﭬ ﭭ ﭮ
ﭯ ﭰ ﭱ ﭲ ﭳ ﭴ ﭵ ﭶ ﭷ ﭸ
ﭹ ﭺ ١٥١ ١٥١ ﭼ ﭽ ﭾ
ﭿ ﮀ ﮁ ﮂ ﮃ ﮄ ﮅ ﮆ
ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ
ﮏ ﮐ ﮑ ﮒ ﮓ ﮔ ﮕ ﮖ ﮗ
ﮘ ﮙ ﮚ ﮛ ﮜ ﮝ ﮞ ﮟ
ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ
١٥٢ ١٥٢ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ ﮮ ﮯ ﮰ
ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ
ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ
ﯟ ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ١٥٣ ١٥٣
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِن تُطِيعُواْ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يَرُدُّوكُمۡ عَلَىٰٓ أَعۡقَٰبِكُمۡ فَتَنقَلِبُواْ خَٰسِرِينَ ١٤٩
الله تعالی با بیان ضرر پیروی از کافران، مومنان را از این کار نهی میکند و آنان را با صفت ایمان مورد خطاب قرار میدهد تا این صفت را که با اطاعت از کافران منافات دارد به یادشان آورَد؛ بنابراین نهی با کاملترین وجه صورت گرفته است. روح المعانی: 4/ 87.
پرسش: چرا الله تعالی مومنان را هنگام برحذرداشتن آنها از طاعت کافران، با واژۀ ایمان مورد خطاب قرار داد؟
سَنُلۡقِي فِي قُلُوبِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ ٱلرُّعۡبَ بِمَآ أَشۡرَكُواْ بِٱللَّهِ مَا لَمۡ يُنَزِّلۡ بِهِۦ سُلۡطَٰنٗاۖ
ترساندن و ارعاب کافران و منافقان از جانب الله، نصرتی برای مومنان است. ابن تیمیه: 2/ 157- 158.
پرسش: برخی از لشکریان الله را که در آیه ذکر شده بیان کنید؟
سَنُلۡقِي فِي قُلُوبِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ ٱلرُّعۡبَ بِمَآ أَشۡرَكُواْ بِٱللَّهِ مَا لَمۡ يُنَزِّلۡ بِهِۦ سُلۡطَٰنٗاۖ
﴿بِمَآ أَشۡرَكُواْ بِٱللَّهِ﴾ یعنی به سبب اینکه شرک ورزیدند، رعب و وحشت بر دلشان افتاد. قرطبی: 5/ 357.
پرسش: شرک، چگونه سبب ترس و رعب است؟
حَتَّىٰٓ إِذَا فَشِلۡتُمۡ وَتَنَٰزَعۡتُمۡ فِي ٱلۡأَمۡرِ وَعَصَيۡتُم مِّنۢ بَعۡدِ مَآ أَرَىٰكُم مَّا تُحِبُّونَۚ
﴿وَتَنَٰزَعۡتُمۡ﴾ این اختلاف میان تیراندازان واقع شد؛ چنانکه گروهی طبق فرمان ایستادند و مقاومت کردند اما برخی مکانشان را ترک کردند، ﴿وَعَصَيۡتُم﴾ یعنی: با دستور ماندن در مکانتان مخالفت کردید. – اگر چه برخی از مومنان مخالفت کردند- اما همگی مورد خطاب قرار گرفتند تا همگی پند بگیرند و از گناه کسانی که این کار را انجام دادند پردهپوشی شود. ابن جزی: 1/ 161.
پرسش: چرا با وجود اینکه برخی از مومنان مخالفت کردند، همگی در آیه مورد خطاب قرار گرفتند؟
حَتَّىٰٓ إِذَا فَشِلۡتُمۡ وَتَنَٰزَعۡتُمۡ فِي ٱلۡأَمۡرِ وَعَصَيۡتُم
پس از بیان شکست، سبب متداولِ شکست یعنی تنازُع و معصیت را بر آن عطف کرد. بقاعی: 2/ 168.
پرسش: چرا تنازع و معصیت را بر شکست عطف کرد؟
وَلَقَدۡ صَدَقَكُمُ ٱللَّهُ وَعۡدَهُۥٓ إِذۡ تَحُسُّونَهُم بِإِذۡنِهِۦۖ حَتَّىٰٓ إِذَا فَشِلۡتُمۡ وَتَنَٰزَعۡتُمۡ
یعنی بر خلاف مقتضای همّتهای بلند، با گرایش به سوی غنیمت سستی و کوتاهی کردید... . عرب با وجود جاهلیتی که داشتند به شمشیر و نیزهزدن در نبردگاهها و رویگردانی از غنايم افتخار میکردند. بقاعی: 2/ 166.
پرسش: بر اساس آیه، توضیح دهید که چه چیزی مسیر کارزار احد را از پیروزی مسلمانان به شکست آنان تغییر داد؟
وَٱللَّهُ ذُو فَضۡلٍ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ١٥٢
یکی از بخششهای الله بر مومنان این است که هیچ خیر و مصیبتی را برایشان مقدر نمیکند مگر اینکه برایشان خیر است؛ به عبارتی دیگر، اگر گشایشی را به آنان برساند و آنان سپاسگزاری کنند، جزای سپاسگزاران را به آنان میدهد، و اگر آسیبی به آنان برساند و آنان صبر کنند، جزای شکیبایان را به آنان میرساند. سعدی: 152.
پرسش: چرا آیاتی که مصیبت مومنان در آنها ذکر شده، با بیان فضل الله سبحانه به پایان میرسد.